Leonard Sempoliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leonard Sempoliński
Ilustracja
Tablica pamiątkowa na Saskiej Kępie w Warszawie
Data i miejsce urodzenia 4 listopada 1902
Warszawa
Data i miejsce śmierci 28 października 1988
Warszawa
Zawód artysta fotograf
Narodowość  Polska
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Leonard Sempoliński (ur. 4 listopada 1902 w Warszawie, zm. 28 października 1988 tamże) – fotograf, malarz, jeden z członków założycieli Związku Polskich Artystów Fotografików (nr legitymacji 12). W 1957 roku otrzymał tytuł Excellence FIAP (EFIAP)[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość spędził w warszawskiej, robotniczej dzielnicy Wola. W czasie I wojny światowej, dla utrzymania rodziny, zajmował się wyrabianiem drewnianych łyżek.

W 1917 ukończył Szkołę Towarzystwa Kredytowego m.st. Warszawy na Woli, a następnie podjął studia w Szkole Sztuk Pięknych pod okiem Władysława Skoczylasa. Przerwał je w roku 1920, zgłaszając się na ochotnika do wojska, z chęcią udziału w wojnie polsko-bolszewickiej.

W latach 1922 i 1923 uczęszczał do Miejskiej Szkoły Sztuk Zdobniczych im. W. Gersona. Między rokiem 1918 a 1936 pracował w różnych zakładach warszawskich jako elektrotechnik, zakładając m.in. linie telefoniczne, a w latach 1936-1942 jako kierownik techniczno-gospodarczy w firmie „Franaszek”, zajmującej się handlem materiałami fotograficznymi. W tym czasie fotografią zajmował się jedynie amatorsko. Oficjalną karierę fotograficzną rozpoczął w roku 1938, biorąc udział w zorganizowanej przez Jana Bułhaka wystawie „Piękno Wilna i Ziemi Wileńskiej”.

II wojnę światową przeżył w Warszawie, a powstanie warszawskie na Starym Mieście. Dostał się do obozu przejściowego w Pruszkowie, a po uwolnieniu przebywał na krótko w Podkowie Leśnej. W styczniu 1945 zamieszkał na Pradze, gdzie już w 1942 otworzył własny sklep fotograficzny przy ul. Targowej.

W dniu 10 lutego 1946 w mieszkaniu Sempolińskiego przy ulicy Walecznych 27 na Saskiej Kępie zawiązał się Polski Związek Artystów Fotografików, przekształcony później w ZPAF. Tam też nowe stowarzyszenie miało swoją tymczasową siedzibę. W 1947 Leonard Sempoliński założył Polskie Towarzystwo Fotograficzne. Krótko potem zamknął swój sklep i podjął pracę w Warszawskich Zakładach Fotochemicznych. Zrezygnował z niej po niedługim czasie na rzecz samodzielnej działalności artystyczno-fotograficznej. W latach 1951–1956 piastował funkcję prezesa ZPAF.

W swojej karierze fotograficznej podejmował różną tematykę: tworzył dokumentację fotograficzną wielu miast i ich okolic, realizował cykle krajobrazowe, zajmował się fotografią reportażową, eksperymentalną i artystyczną. Oprócz tego malował, rysował, konstruował radia i aparaty fotograficzne. W fotografii był zwolennikiem realizmu, stawiając przed nią zadanie odtwarzania świata takim, jakim jest. Największy rozgłos przyniosła mu jego pierwsza indywidualna wystawa w 1969 r., prezentująca cykl fotografii ruin Warszawy, zrealizowana w ramach obchodów 25-lecia PRL. Kontrapunktem dla niej stał się cykl ilustrujący odbudowywaną i budowaną na nowo Warszawę: Stare Miasto, MDM, Pałac Kultury. W latach 60. i 70. powstały niezwykle dziś cenne serie fotografii, obecnie najczęściej już nieistniejących, peryferyjnych, ubogich dzielnic Warszawy.

Leonard Sempoliński był ojcem malarza Jacka Sempolińskiego.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Kawalerski OOP
  • Medal 10-lecia PRL
  • Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy
  • Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury"
  • Srebrna Odznaka PTTK „Fotograf Krajoznawca Polski” (1973)
  • Medal 40-lecia ZPAF (1987)
  • Członek Honorowy ZPAF (1956)
  • Członek Honorowy Warszawskiego Towarzystwa Fotograficznego
  • Honorowe tytuły: Artysta FIAP - AFIAP oraz Excellence FIAP - EFIAP

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ewa Gorządek, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie: Biogram Leonarda Sempolińskiego. 2008/10. [dostęp 27/12/2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, edycja III (redaktorzy Lubomir Mackiewicz, Anna Żołna), Warszawa 1993, s. 874 (wykaz zmarłych z edycji drugiej informatora)
  • Fotografowie 1946-2006. Słownik biograficzny fotografów polskich, ​ISBN 83-916405-8-2

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]