Leonid Ardaszew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leonid Ardaszew
Леонид Ардашев
młodszy lejtnant młodszy lejtnant
Data i miejsce urodzenia 26 września 1924
Łyp-Bułatowo, Rosyjska FSRR
Data i miejsce śmierci 20 kwietnia 1952
rejon Kiezskij
Przebieg służby
Lata służby 1942–1946
Siły zbrojne Armia Czerwona
Jednostki 72 Dywizja Strzelecka
Stanowiska łącznościowy pułku
Główne wojny i bitwy Front wschodni (II wojna światowa)
Późniejsza praca nauczyciel wychowania fizycznego
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina

Leonid Arsientjewicz Ardaszew (ros. Леонид Арсеньевич Ардашев, ur. 16 września 1924 we wsi Łyp-Bułatowo w powiecie głazowskim w guberni wiackiej (obecnie rejon kiezski w Udmurcji), zm. 20 kwietnia 1952) – radziecki wojskowy, Bohater Związku Radzieckiego (1944).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w udmurckiej rodzinie chłopskiej. Do 1939 skończył 7 klas niepełnej szkoły średniej we wsi Aleksandrowo, później pracował w kołchozie.

W maju 1942 został powołany do Armii Czerwonej i skierowany do 3. Leningradzkiej Szkoły Piechoty ewakuowanej do Wotkińska. W czerwcu 1942 został skierowany na Front Południowy w składzie 59. Samodzielnej Brygady Strzelców, walczył pod Rostowem nad Donem, 16 sierpnia został ranny, po wyleczeniu walczył na Froncie Briańskim, w październiku ponownie został ranny. Od początku stycznia 1944 łącznościowiec swojego pułku w 72. Dywizji Strzeleckiej na Froncie Leningradzkim, w czerwcu 1944 wyróżnił się podczas operacji wyborskiej, później został skierowany na 3 Front Białoruski, w listopadzie 1944 rozpoczął kursy młodszych poruczników, które ukończył w czerwcu 1945. W czerwcu 1946 ukończył kursy doskonalenia kadry oficerskiej Kazańskiego Okręgu Wojskowego, służył w pułku w Saratowie, wkrótce został zwolniony do rezerwy, we wrześniu 1946 został nauczycielem wuefu w szkole w rodzinnej wsi.

W 1948 został przyjęty do partii komunistycznej, a w 1949 rozpoczął naukę w Głazowskiej Szkole Pedagogicznej, której jednak nie ukończył, ponieważ zginął tragicznie w wypadku.

Był odznaczony Złotą Gwiazdą Bohatera Związku Radzieckiego (21 lipca 1944), Orderem Lenina (21 lipca 1944) i medalami. Jego imieniem nazwano ulicę w Wyborgu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]