Gubernia wiacka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mapa guberni wiackiej 1821
Herb guberni wiackiej

Gubernia wiacka – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w północno-wschodniej Rosji Europejskiej, utworzona ukazem Katarzyny II w 1780 jako namiestnictwo wiackie, w 1796 ukazem Pawła I przekształcone w gubernię. Stolicą guberni była Wiatka. Zlikwidowana w 1929.

Graniczyła od północy z gubernią wołogodzką, na wschodzie z gubernią permską, na południu z gubernią kazańską i niżnonowogrodzką, na zachodzie z gubernią kostromską.

Powierzchnia guberni w 1897 wynosiła 169 629 km². Gubernia w początkach XX wieku była podzielona na 11 ujezdów.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według wyników spisu powszechnego z 1897 liczba ludności wynosiła 3 030 831 osób – Rosjan (77,4%), Udmurtów (12,5%), Maryjczyków (Czeremisów) (4,8%), Tatarów (4,1%), Komi-Permiaków i Baszkirów.

Ludność w ujezdach według deklarowanego języka ojczystego 1897[1][edytuj | edytuj kod]

Ujezd Rosjanie Udmurci Maryjczycy Tatarzy Komi-Permiacy Baszkirzy
Gubernia ogółem 77,4% 12,5% 4,8% 4,1%
Wiacki 99,5%
Głazowski 54,7% 41,6% 2,1% 1,5%
Jełabuski 53,3% 21,9% 3,1% 16,3% 3,7%
Kotielnicki 99,7%
Małmyski 53,8% 23,8% 3,7% 18,6%
Nolinski 99,9%
Orłowski 97,6% 2,4%
Sarapulski 71,3% 24,0% 1,8% 1,2%
Słobodski 95,0% 2,9% 2,0%
Urżumski 69,5% 25,3% 4,8%
Jarański 86,0% 13,9%

Gubernia została zlikwidowana 14 grudnia 1929. Obecnie (2013) terytorium historycznej guberni wiackiej wchodzi w skład obwodu kirowskiego Federacji Rosyjskiej i autonomicznej Republiki Udmurcji w składzie Federacji.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]