Gubernia wiacka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa guberni wiackiej 1821
Herb guberni wiackiej

Gubernia wiacka – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w północno-wschodniej Rosji Europejskiej, utworzona ukazem Katarzyny II w 1780 jako namiestnictwo wiackie, w 1796 ukazem Pawła I przekształcone w gubernię. Stolicą guberni była Wiatka. Zlikwidowana w 1929.

Graniczyła od północy z gubernią wołogodzką, na wschodzie z gubernią permską, na południu z gubernią kazańską i niżnonowogrodzką, na zachodzie z gubernią kostromską.

Powierzchnia guberni w 1897 wynosiła 169 629 km². Gubernia w początkach XX wieku była podzielona na 11 ujezdów.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według wyników spisu powszechnego z 1897 liczba ludności wynosiła 3 030 831 osób – Rosjan (77,4%), Udmurtów (12,5%), Maryjczyków (Czeremisów) (4,8%), Tatarów (4,1%), Komi-Permiaków i Baszkirów.

Ludność w ujezdach według deklarowanego języka ojczystego 1897[1][edytuj | edytuj kod]

Ujezd Rosjanie Udmurci Maryjczycy Tatarzy Komi-Permiacy Baszkirzy
Gubernia ogółem 77,4 % 12,5 % 4,8 % 4,1 %
Wiacki 99,5 %
Głazowski 54,7 % 41,6 % 2,1 % 1,5 %
Jełabuski 53,3 % 21,9 % 3,1 % 16,3 % 3,7 %
Kotielnicki 99,7 %
Małmyski 53,8 % 23,8 % 3,7 % 18,6 %
Nolinski 99,9 %
Orłowski 97,6 % 2,4 %
Sarapulski 71,3 % 24,0 % 1,8 % 1,2 %
Słobodski 95,0 % 2,9 % 2,0 %
Urżumski 69,5 % 25,3 % 4,8 %
Jarański 86,0 % 13,9 %

Gubernia została zlikwidowana 14 grudnia 1929. Obecnie (2013) terytorium historycznej guberni wiackiej wchodzi w skład obwodu kirowskiego Federacji Rosyjskiej i autonomicznej Republiki Udmurcji w składzie Federacji.

Przypisy

Źródła[edytuj | edytuj kod]