Li Xiaopeng (piłkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Li.
Ten artykuł dotyczy chińskiego piłkarza. Zobacz też: Li Xiaopeng - gimnastyk.
Li Xiaopeng
Imię i nazwisko Li Xiaopneg
Data i miejsce
urodzenia
20 czerwca 1976
Chiny
Pozycja pomocnik
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1994-2005 Shandong Luneng 214 (40)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)

2000-2004
 Chiny U-17
 Chiny

38 (3)

Li Xiaopeng (chiń.: 李宵鵬; pinyin: Lǐ Xiāopéng; ur. 20 czerwca 1976) — były chiński piłkarz, występował na pozycji pomocnika.

Kariera klubowa[edytuj]

Li swoją zawodową karierę piłkarską rozpoczął w roku 1994 w klubie Shandong Luneng, który wówczas nosił nazwę Shangdong Taishan. W pierwszym sezonie tam spędzonym wystąpił tylko w jednym spotkaniu a jego drużyna zajęła piąte miejsce w ligowej tabeli[1]. Od następnego roku zaczął jednak częściej wychodzić w podstawowej jedenastce. W tym klubie występował do końca swojej kariery piłkarskiej, czyli do roku 2005. Łącznie w barwach tej drużyny wystąpił dwieście czternaście razy, strzelił przy tym czterdzieści bramek.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W roku 1993 Li wystąpił na Mistrzostwach Świata U-21, na których wystąpił w trzech meczach[2]. W kadrze A zadebiutował siedem lat później. W tym samym roku został powołany przez Velibora Milutinovicia do kadry na Puchar Azji. Na tym turnieju Chińczycy zajęli czwarte miejsce a sam Li zagrał w dwóch meczach[3]. Dwa lata później ten sam selekcjoner powołał go na Mundial. Chiny na tej imprezie nie zdołali wyjść z grupy, zajmując w niej czwarte miejsce. Wychowanek Shandongu wystąpił we wszystkich trzech meczach [4]. W roku 2004 znalazł się w 22-osobowym składzie Chin na następny Puchar Azji. Tym razem jego reprezentacji poszło lepiej, ponieważ zajęli drugą lokatę a on sam zagrał w dwóch spotkaniach (zremisowanym 2:2 z Bahrajnem i zremisowanym 1:1 z Iranem)[5]. Łącznie w barwach swojego kraju zagrał trzydzieści osiem razy i trzy razy wpisał się na listę strzelców.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]