Slobodan Santrač

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Slobodan Santrač
Data i miejsce
urodzenia
1 lipca 1946
Koceljeva, Jugosławia
Data i miejsce
śmierci
13 lutego 2016
Belgrad, Serbia
Pozycja Napastnik
Wzrost 171 cm
Kariera juniorska
1959–1960
1960–1965
FK Takovo
FK Metalac Valjevo
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1965–1974
1974–1976
1976–1977
1977–1980
1981–1983
OFK Beograd
Grasshopper Club Zurych
OFK Beograd
FK Partizan Belgrad
FK Zemun
244 (169)
42 (29)
40 (17)
63 (29)
56 (31)
Występy w reprezentacji
Lata Reprezentacja
1966–1974  Jugosławia 8 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1994–1998
1999–2000
2001
2005
2008
2009
2011
 Jugosławia
Shandong
 Arabia Saudyjska
 Macedonia
Guangzhou R&F FC
Qingdao Jonoon
Shaanxi Renhe

Slobodan Santrač (ur. 1 lipca 1946 w Koceljevie, zm. 13 lutego 2016 w Belgradzie[1]) – serbski piłkarz oraz trener. Był bardzo bramkostrzelnym piłkarzem, w latach 60. i 70. był postrachem jugosłowiańskich boisk. Był piłkarzem ze znakomitymi umiejętnościami piłkarskimi oraz fantastyczną szybkością. Dwa razy sięgał po koronę króla strzelców, dwa razy dzielił się nią z innymi snajperami, cztery razy był drugi w tej klasyfikacji.

Kariera piłkarska[edytuj]

Santrač stawiał swoje pierwsze piłkarskie kroki w klubie Takovo z Gornji Milanovaca. Szybko zwrócili na niego uwagę działacze Metalaca Valjevo i od tamtej pory Slobodan stał się zawodnikiem tego klubu. W wieku 19 lat zawodnik przeniósł się do pierwszego klubu z prawdziwego zdarzenia – OFK Beograd. Miało to miejsce w 1965 roku. Co ciekawe, setnego i dwusetnego gola w swojej karierze strzelał przeciwko gigantom pochodzącym z Bośni i HercegowinySarajewie i Željezničarze.

Santrač był zawodnikiem niezwykle szybkim. Na 100 metrów uzyskiwał czas 11,3 sekundy. Natomiast w sezonie 1970/1971, grając w OFK, zdobył Brązowy But za trzecie miejsce w europejskiej, ogólnej klasyfikacji najlepszych napastników – w tym sezonie zdobył 33 bramki. W 1974 roku opuścił Belgrad, by na dwa lata przenieść się do Szwajcarii – konkretnie do Grasshoppers. Następnie zdecydował się powrócić na Omladinski Stadium. Kolejne dwa lata spędził na grze w OFK, by przenieść się do lokalnego rywala – Partizanu. Spędził tam ostatnie dni w First Federal League.

Jego słabym punktem były występy reprezentacyjne. Mimo olbrzymiego talentu, Santrač zaledwie 8 razy zakładał niebieski trykot reprezentacji Jugosławii.

Kariera trenerska[edytuj]

Powrócił do piłki jako trener w 1988 roku, rozpoczynając pracę w FK Zemunie, gdzie pracował wraz z Vladimirem Pejoviciem. W ciągu dwóch sezonów przeniósł klub z 3 ligi do Top Flight. 15 lutego 1991 roku został mianowany asystentem szkoleniowca reprezentacji Jugosławii – Ivicy Osima oraz Ivana Cabrinovicia. 15 lipca 1995 roku zaczął pracę jako selekcjoner. Doprowadził reprezentację do finałów MŚ 1998 rozgrywanych na francuskich boiskach. Po porażce 1:2 z Holandią została ona wyeliminowana z gry. Niezadowolony z wyników swojej pracy, Santrač zrezygnował, a następnie został szkoleniowcem reprezentacji Arabii Saudyjskiej, a następnie Macedonii. Trenował również kluby chińskie.

Przypisy

  1. B. O.: ODLAZAK FUDBALSKE LEGENDE Preminuo Slobodan Santrač! (serb.). sport.blic.rs, 2016-02-13. [dostęp 2016-02-16].