Slobodan Santrač

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Slobodan Santrač
Data i miejsce urodzenia 1 lipca 1946
Koceljeva, Jugosławia
Data i miejsce śmierci 13 lutego 2016
Belgrad, Serbia
Wzrost 171 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1959–1960 FK Takovo
1960–1965 FK Metalac Valjevo
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1965–1974 OFK Beograd 244 169
1974–1976 Grasshopper Club Zurych 42 29
1976–1977 OFK Beograd 40 17
1977–1980 FK Partizan 63 29
1981–1983 FK Zemun 56 31
W sumie: 445 275
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1966–1974 Jugosławia 8 1
Kariera trenerska
Lata Klub
1994–1998 Jugosławia
1999–2000 Shandong
2001 Arabia Saudyjska
2005 Macedonia
2008 Guangzhou R&F FC
2009 Qingdao Jonoon
2011 Shaanxi Renhe

Slobodan Santrač (ur. 1 lipca 1946 w Koceljevie, zm. 13 lutego 2016 w Belgradzie[1]) – serbski piłkarz oraz trener. Był bardzo bramkostrzelnym piłkarzem, w latach 60. i 70. był postrachem jugosłowiańskich boisk. Był piłkarzem ze znakomitymi umiejętnościami piłkarskimi oraz fantastyczną szybkością. Dwa razy sięgał po koronę króla strzelców, dwa razy dzielił się nią z innymi snajperami, cztery razy był drugi w tej klasyfikacji.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Santrač stawiał swoje pierwsze piłkarskie kroki w klubie Takovo z Gornji Milanovaca. Szybko zwrócili na niego uwagę działacze Metalaca Valjevo i od tamtej pory Slobodan stał się zawodnikiem tego klubu. W wieku 19 lat zawodnik przeniósł się do pierwszego klubu z prawdziwego zdarzenia – OFK Beograd. Miało to miejsce w 1965 roku. Co ciekawe, setnego i dwusetnego gola w swojej karierze strzelał przeciwko gigantom pochodzącym z Bośni i HercegowinySarajewie i Željezničarze.

Santrač był zawodnikiem niezwykle szybkim. Na 100 metrów uzyskiwał czas 11,3 sekundy. Natomiast w sezonie 1970/1971, grając w OFK, zdobył Brązowy But za trzecie miejsce w europejskiej, ogólnej klasyfikacji najlepszych napastników – w tym sezonie zdobył 33 bramki. W 1974 roku opuścił Belgrad, by na dwa lata przenieść się do Szwajcarii – konkretnie do Grasshoppers. Następnie zdecydował się powrócić na Omladinski Stadium. Kolejne dwa lata spędził na grze w OFK, by przenieść się do lokalnego rywala – Partizanu. Spędził tam ostatnie dni w First Federal League.

Jego słabym punktem były występy reprezentacyjne. Mimo olbrzymiego talentu, Santrač zaledwie 8 razy zakładał niebieski trykot reprezentacji Jugosławii.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Powrócił do piłki jako trener w 1988 roku, rozpoczynając pracę w FK Zemunie, gdzie pracował wraz z Vladimirem Pejoviciem. W ciągu dwóch sezonów przeniósł klub z 3 ligi do Top Flight. 15 lutego 1991 roku został mianowany asystentem szkoleniowca reprezentacji Jugosławii – Ivicy Osima oraz Ivana Cabrinovicia. 15 lipca 1995 roku zaczął pracę jako selekcjoner. Doprowadził reprezentację do finałów MŚ 1998 rozgrywanych na francuskich boiskach. Po porażce 1:2 z Holandią została ona wyeliminowana z gry. Niezadowolony z wyników swojej pracy, Santrač zrezygnował, a następnie został szkoleniowcem reprezentacji Arabii Saudyjskiej, a następnie Macedonii. Trenował również kluby chińskie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. B. O.: ODLAZAK FUDBALSKE LEGENDE Preminuo Slobodan Santrač! (serb.). sport.blic.rs, 2016-02-13. [dostęp 2016-02-16].