Fabio Cannavaro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fabio Cannavaro
Fabio Cannavaro.jpg
Data i miejsce
urodzenia
13 września 1973
Neapol, Włochy 
Pseudonim Il muro di Berlino, Don Fabio
Pozycja środkowy obrońca
Wzrost 175 cm
Masa ciała 72 kg
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1992–1995
1995–2002
2002–2004
2004–2006
2006–2009
2009–2010
2010–2011
SSC Napoli
Parma
Inter Mediolan
Juventus
Real Madryt
Juventus
Al-Ahli
58 (1)
212 (5)
50 (2)
74 (6)
94 (0)
27 (0)
16 (2)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
1993–1996
1997–2010
 Włochy U-21
 Włochy
21 (0)
136 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2014–2015
2015–2016
Guangzhou Evergrande
Al-Nassr
  1. Mecze i gole w lidze akt. 26 czerwca 2011.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 24 czerwca 2010.

Fabio Cannavaro (ur. 13 września 1973 w Neapolu) – były włoski piłkarz grający na pozycji obrońcy oraz trener. Zdobył tytuł najlepszego piłkarza roku 2006, rekordzista pod względem liczby występów w reprezentacji Włoch. Jego młodszy brat - Paolo - także jest piłkarzem.

Kariera[edytuj]

Klubowa[edytuj]

W Serie A zadebiutował 7 marca 1993 w drużynie SSC Napoli. Skuteczna gra w defensywie zaowocowała transferem do Parmy, gdzie spędził aż 7 sezonów i ugruntował swoją pozycję prawdziwej gwiazdy i jednego z najlepszych środkowych obrońców świata. W sierpniu 2002 przeniósł się do Mediolanu, do drużyny Interu[1][2]. W sierpniu 2004 trafił do Juventusu[3][4]. W lipcu 2006, po spadku Juventusu do Serie B w związku z aferą korupcyjną[5] przeszedł na zasadzie transferu łączonego razem z Emersonem do Realu Madryt[6][7]. Jego nowym numerem na koszulce było 5, którą zostawił kończący karierę Zinédine Zidane[8][9]. Po zakończeniu sezonu 2008/2009 Cannavaro powrócił do Juventusu[10], jednak grał w nim tylko jeden sezon. Na początku czerwca 2010 roku na mocy wolnego transferu Cannavaro dołączył do dubajskiego klubu Al-Ahli[11]. W lipcu 2011 zakończył karierę zawodniczą ze względu na powtarzające się problemy zdrowotne[12].

Reprezentacyjna[edytuj]

W reprezentacji Włoch środkowy obrońca zadebiutował w styczniu 1997 roku[13]. Ma na swoim koncie udział w Mistrzostwach Świata (w 1998, 2002 i 2006 roku) oraz Mistrzostwach Europy (2000 i 2004). Jest wicemistrzem Europy z 2000 roku i mistrzem świata z 2006 roku. Został uznany najlepszym obrońcą Mundialu w Niemczech.

Na porannym treningu w bazie Włochów przed Euro 2008 – Badenie, Fabio doznał kontuzji naderwania więzadeł stawu skokowego. Na mistrzostwach zastąpił go Alessandro Gamberini, a Cannavaro pozostał z zespołem na czas mistrzostw. Jednocześnie zapowiedział, że nie zamierza kończyć międzynarodowej kariery w tak negatywny sposób i wyraził chęć gry dla reprezentacji Włoch aż do Mistrzostw Świata 2010[14].
Po przegranej Włochów z Słowacją (2:3) na MŚ 2010 Fabio Cannavaro, w wieku 36 lat ogłosił zakończenie kariery reprezentacyjnej.

Na mundialu w 2010 roku Włosi zakończyli turniej już na fazie grupowej, zajmując ostatnie miejsce w grupie. Po tym słabym występie zdecydował się zakończyć reprezentacyjną karierę.

Trenerska[edytuj]

W listopadzie 2014 został trenerem Guangzhou Evergrande[15], jednakże w czerwcu 2015 opuścił ten klub[16]. W październiku 2015 objął posadę szkoleniowca Al-Nassr[17][18][19], jednakże w lutym 2016 został zwolniony[20][21].

Sukcesy[edytuj]

W roku 2006 otrzymał nagrodę Złotej Piłki dla najlepszego piłkarza Europy w plebiscycie tygodnika France Football. 18 grudnia 2006 roku podczas gali w Zurychu Fabio Cannavaro został wybrany przez Międzynarodowy Związek Piłkarski FIFA piłkarzem 2006 roku. Włoski obrońca pokonał w tym plebiscycie między innymi Zinedine'a Zidane, Thierry'ego Henry i Ronaldinho.

Reprezentacja[edytuj]

Parma[edytuj]

Real Madryt[edytuj]

Indywidualnie[edytuj]

Przypisy

  1. L'Inter piazza il colpo preso Cannavaro (wł.). repubblica.it, 2002-08-07. [dostęp 2015-10-27].
  2. Cannavaro joins Inter (ang.). bbc.co.uk, 2002-08-08. [dostęp 2015-10-27].
  3. Cannavaro alla Juve, è fatta Jorgensen e Chiellini in viola (wł.). repubblica.it, 2004-08-31. [dostęp 2015-10-27].
  4. Juve get Cannavaro and Ibrahimovic (ang.). cnn.com, 2004-08-31. [dostęp 2015-10-27].
  5. Italian trio relegated to Serie B (ang.). bbc.co.uk, 2006-07-14. [dostęp 2015-10-27].
  6. Real sign Cannavaro and Emerson (ang.). bbc.co.uk, 2006-07-19. [dostęp 2015-10-27].
  7. El Real Madrid ficha a Cannavaro y Emerson (hiszp.). elpais.com, 2006-07-19. [dostęp 2015-10-27].
  8. Cannavaro lucirá el número 5 de Zidane en el Real Madrid (hiszp.). elpais.com, 2006-07-25. [dostęp 2015-10-27].
  9. Cannavaro conquista il Real Madrid: "Avere il 5 di Zidane non mi fa paura" (wł.). repubblica.it, 2006-07-25. [dostęp 2015-10-27].
  10. Italy captain rejoins Juventus (ang.). cnn.com, 2009-05-19. [dostęp 2015-10-27].
  11. Italy captain Cannavaro makes shock move to Dubai side Al Ahli (ang.). cnn.com, 2010-06-02. [dostęp 2015-10-27].
  12. Fabio Cannavaro kończy karierę
  13. Fabio Cannavaro - Century of International Appearances (ang.). rsssf.com. [dostęp 2015-10-27].
  14. Cannavaro has Italy future
  15. 图说巨星卡纳瓦罗与教练新人法比奥 (chiń.). sina.com.cn, 2014-11-05. [dostęp 2015-10-26].
  16. Luis Felipe Scolari to replace Fabio Cannavaro at Guangzhou Evergrande (ang.). espnfc.com, 2015-06-04. [dostęp 2015-10-26].
  17. فابيو كانافارو مدرباً للنصر حتى نهاية الموسم (arab.). al-jazirahonline.com, 2015-10-26. [dostęp 2015-10-26].
  18. Maciej Kmita: Oficjalnie: Fabio Cannavaro trenerem Adriana Mierzejewskiego (pol.). sportowefakty.pl, 2015-10-26. [dostęp 2015-10-26].
  19. Fabio Cannavaro becomes new Al Nassr coach on short-term contract (ang.). espnfc.com, 2015-10-26. [dostęp 2015-10-26].
  20. Fabio Cannavaro: Italian defender sacked as Al Nassr manager (ang.). bbc.com, 2016-02-12. [dostęp 2016-02-12].
  21. Al Nassr pull plug on Cannavaro reign after four months (ang.). the-afc.com, 2016-02-12. [dostęp 2016-02-12].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]


Poprzednik
Ronaldinho
Piłkarz Roku FIFA
2006
Następca
Kaká