Liga Obrony Praw Człowieka i Obywatela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Liga Obrony Praw Człowieka i Obywatela
Państwo  Polska
Data założenia 1921
Zakończenie działalności 1937
brak współrzędnych

Liga Obrony Praw Człowieka i Obywatela – organizacja społeczna w II Rzeczypospolitej, założona w 1921. Jej celem była obrona swobód demokratycznych. Działała przeciw prześladowaniom politycznym, a także nietolerancji. Występowała m.in. w obronie więźniów politycznych. Domagała się, między innymi, likwidacji obozu w Berezie Kartuskiej. W 1937 została rozwiązana przez sanacyjne władze państwowe. W organizacji działali m.in. Andrzej Strug, Teodor Duracz, Krystyna Krahelska, Stanisław Thugutt, Herman Lieberman, Stanisław Posner, Witold Wyspiański, Ludwik Śledziński, Stanisław Więckowski, Halina Górska, Wacław Barcikowski i Stanisława Lenk-Aletowa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Powszechna PWN, tom 2