Longin (Krčo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Longin
Momir Krčo
Biskup Środkowej Ameryki – Nowej Gračanicy
Ilustracja
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 29 września 1955
Olowo
Biskup Środkowej Ameryki – Nowej Gračanicy
Okres sprawowania od 2009
Wyznanie prawosławne
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia Nowej Gračanicy i Środkowego Zachodu Ameryki
Śluby zakonne 11 lutego 1975
Diakonat 1975
Prezbiterat 1975
Nominacja biskupia 1985
Chirotonia biskupia 20 października 1985
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 20 października 1985
Konsekrator German
Współkonsekratorzy Włodzimierz (Sabodan), Mikołaj (Mrđa), Bazyli (Kačavenda)

Longin, imię świeckie Momir Krčo (ur. 29 września 1955 w Olowie) – serbski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent seminarium duchownego przy monasterze Krka (dyplom w 1975). Jako słuchacz ostatniego roku seminarium, 11 lutego 1975, wstąpił do tegoż klasztoru, składając wieczyste śluby zakonne przed biskupem dalmackim Stefanem. W tym samym roku z rąk tegoż hierarchy przyjął święcenia diakońskie, a następnie kapłańskie. W latach 1975–1979 kontynuował naukę teologii na wyższych studiach w Moskiewskiej Akademii Duchownej[1].

Po powrocie do Jugosławii został zatrudniony jako wykładowca w seminarium, które sam wcześniej ukończył. W 1985 został nominowany na wikariusza patriarchy serbskiego. Jego chirotonię biskupią przeprowadził patriarcha serbski German w asyście metropolity rostowskiego i nowoczerkaskiego Włodzimierza, biskupa dalmackiego Mikołaja oraz biskupa zwornicko-tuzlańskiego Bazylego. W maju roku następnego objął katedrę australijską i nowozelandzką, gdzie wzniósł kilka nowych cerkwi. W 1992 został przeniesiony na katedrę dalmacką. W związku z konfliktem serbsko-chorwackim nie mógł zająć dotychczasowej rezydencji biskupiej w Szybeniku, zamieszkał w monasterze Krka i ponownie rozpoczął prowadzenie wykładów w seminarium duchownym działającym przy klasztorze. W sierpniu 1995 biskup Longin musiał razem z całą wspólnotą monastyczną i seminarium przenieść się do Divčibare k. Valjeva. Nie mając możliwości zarządzania eparchią dalmacką, biskup Longin pomagał w pracy duszpasterskiej biskupowi šabackiemu Laurentemu. Otoczył opieką duszpasterską serbskich uchodźców[1].

W 1997 został skierowany do pracy duszpasterskiej w eparchii amerykańskiej i kanadyjskiej metropolii Nowej Gračanicy, jako jej biskup pomocniczy. Dwa lata później został wybrany na jej ordynariusza i 14 października 1999 intronizowany[1]. W 2009, po reorganizacji serbskich administratur kościelnych w Ameryce, został ordynariuszem nowo erygowanej eparchii Środkowej Ameryki[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Bazyli (Vadić)
Biskup Australii i Nowej Zelandii
1986 – 1992
Następca
Łukasz (Kovačević)
Poprzednik
Mikołaj (Mrđa)
Biskup dalmacki
1992 – 1999
Następca
Focjusz (Sladojević)
Poprzednik
Powstanie eparchii
Biskup Nowej Gračanicy
od 1999
Następca
Nadal sprawuje urząd