Sawa (Vuković)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sawa
Svetozar Vuković
biskup szumadijski
Sawa
Kraj działania  Serbia
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1930
Senta
Data i miejsce śmierci 16 czerwca 2001
Belgrad
biskup szumadijski
Okres sprawowania 1977-2001
Wyznanie prawosławne
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 3 listopada 1959
Diakonat 4 listopada 1959
Prezbiterat 3 czerwca 1961
Nominacja biskupia 20 maja 1961
Sakra biskupia 23 lipca 1961
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 23 lipca 1961
Miejscowość Belgrad
Miejsce Sobór św. Michała Archanioła
Konsekrator German
Współkonsekratorzy Nikanor (Iličić), Wissarion (Kostić)

Sawa, imię świeckie Svetozar Vuković (ur. 13 kwietnia 1930 w Sencie, zm. 16 czerwca 2001 w Belgradzie[1]) – serbski biskup prawosławny.

Ukończył seminarium duchowne św. Sawy przy monasterze Rakovica w 1950, zaś w 1954 uzyskał wyższe wykształcenie teologiczne na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Belgradzkiego. Od 1958 wykładał w seminarium, którego był absolwentem. W roku akademickim 1957/1958 podyplomowo studiował teologię starokatolicką w Bernie. 3 listopada 1959 złożył wieczyste śluby mnisze w monasterze Wprowadzenia Matki Bożej do Świątyni w Belgradzie przed patriarchą serbskim Hermanem, który też następnego dnia wyświęcił go na hierodiakona. W 1961 obronił na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Belgradzkiego dysertację doktorską poświęconą typikonowi arcybiskupa Nikodema[2].

20 maja 1961 został nominowany na biskupa morawickiego, wikariusza eparchii belgradzkiej. 3 czerwca tego samego roku przyjął święcenia kapłańskie i otrzymał godność protosynkella. 24 czerwca 1961 otrzymał godność archimandryty. 23 lipca tego samego roku w soborze św. Michała Archanioła w Belgradzie został wyświęcony na biskupa przez patriarchę serbskiego Hermana, biskupa backiego Nikanora i biskupa banackiego Wissariona[2]. Od 1961 do 1967 wykładał na Uniwersytecie Belgradzkim liturgikę z historią sztuki oraz redagował pismo Српска православна црква – њена прошлост и садашњост / Serbian Orthodox Church – Its Past and Present[2].

W 1967 został przeniesiony na katedrę wschodnioamerykańską i kanadyjską i sprawował ten urząd przez dziesięć lat. W Stanach Zjednoczonych otworzył czternaście nowych parafii i jeden klasztor, przeniósł również siedzibę ordynariusza z Cleveland do Exfort. W 1977 został ponownie przeniesiony na katedrę szumadijską, gdzie wzniósł od podstaw lub odnowił szereg świątyń. Angażował się w działalność charytatywną. Brał udział w dialogu ekumenicznym prawosławno-katolickim i w przygotowaniach do soboru panprawosławnego. Od 1977 do 1978 kolejno był locum tenens eparchii wschodnioamerykańskiej i kanadyjskiej, žickiej (1978), banackiej (1980-1985), temeszwarskiej (1980-1986), Środkowego Zachodu Ameryki (1986-1988), zachodnioamerykańskiej (1986-1988) i backiej (1988-1990)[2]. W 1997 otworzył w Kragujevcu oddział zamiejscowy seminarium duchownego w Belgradzie, który od 2000 funkcjonuje jako samodzielne seminarium duchowne[2].

Pochowany w Kragujevcu[1].

Praca naukowa[edytuj | edytuj kod]

Sawa (Vuković) łączył działalność duszpasterską z pracą naukową w dziedzinie historii Serbskiego Kościoła Prawosławnego, jego liturgiki i hymnografii. W 1994 wydał w językach serbskim i angielskim pracę poświęconą historii Serbskiego Kościoła Prawosławnego w Ameryce i Kanadzie. Jest także autorem słownika biograficznego serbskich biskupów prawosławnych Srpski jerarsi od devetog do dvadecetog veka (1996), pracy Grobna mesta srpskih arhijereja (1999) i opracowania listów patriarchy Jerzego (Brankovicia)[2]. W 1997 został przyjęty do Serbskiej Akademii Nauk i Sztuki[2].

Odznaczony orderem św. Sawy I stopnia (2001)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Stefan (Lastavica)
Biskup wschodnioamerykański
1967 - 1977
Następca
Krzysztof (Kovačević)
Poprzednik
Walerian (Stefanović)
Biskup szumadijski
1977 - 2001
Następca
Jan (Mladenović)