Lotus 73

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lotus 73
Kategoria Brytyjska Formuła 3
Włoska Formuła 3
Konstruktor Lotus
Projektant Maurice Phillippe
Dave Baldwin
Martin Wade
Dane techniczne
Nadwozie monokok
Zawieszenie
przednie
podwójne wahacze, na zewnątrz sprężyny/amortyzatory
Zawieszenie
tylne
dwa drążki reakcyjne, na zewnątrz sprężyny/amortyzatory
Silnik Ford Novamotor 1.6
Opony Firestone
Historia
Debiut Mallory Park, marzec 1972
Kierowcy Tony Trimmer
Bernard Vermilio
Patrick Nève
Używany 1972
1975
Wyścigi 20
Wygrane 1
Pole position 0
Najszybsze okrążenie 1

Lotus 73 – samochód Formuły 3 konstrukcji Lotusa, zaprojektowany przez Maurice'a Phillippe'a, Dave'a Baldwina i Martina Wade'a. Rywalizował w sezonie 1972 serii Formula 3 Britain BARC Forward Trust.

Historia[edytuj]

Lotus 73 miał być odpowiedzią Lotusa w świecie Formuły 3 na zwycięski w Formule 1 model 72. Samochód został zbudowany w celu wykorzystania go przez fabryczny zespół i oficjalnie było oznaczony jako John Player Special. We wczesnej fazie projektantem tego samochodu – wówczas w założeniu samochodu Formuły 2 – był Maurice Phillippe, a projekt dokończyli Dave Baldwin i Martin Wade[1].

Samochód był zaawansowany technicznie. Silnik Novamotor był elementem nośnym monokoku. Po bokach pojazdu umieszczono chłodnice[2]. Z przodu zastosowano zawieszenie progresywne z podwójnymi wahaczami i sprężynami i amortyzatorami na zewnątrz. Wieloczłonowe zawieszenie tylne zawierało dwa drążki reakcyjne oraz sprężyny i amortyzatory. Cały projekt zawieszenia opierał się na serii 59/69[1].

Samochód został wystawiony w Brytyjskiej Formule 3 z Tonym Trimmerm i Bernardem Vermilio, a jego debiut przypadł na marzec 1972 roku w wyścigu na torze Mallory Park[3]. Na początku sezonu model odnosił stosunkowo dobre wyniki, wliczając w to zwycięstwo Trimmera na Mallory Park w kwietniu i drugie miejsce w Monaco. Jednakże samochód okazał się zbyt skomplikowany, by możliwa była zmiana jego ustawień w krótkim czasie, stąd też w trakcie sezonu wyniki pogorszyły się. W dodatku Lotus nie był szczególnie zainteresowany rywalizacją w Formule 3 i przeznaczał na tę serię niewielką część budżetu[1]. Ostatecznie Trimmer zakończył sezon na dziewiątym miejscu, a Vermilio – na dziewiętnastym[4].

Na sezon 1973 przygotowano zmodyfikowaną wersję samochodu, oznaczoną jako 73B. Nie wystartowała ona jednak w mistrzostwach z powodu braku sponsorów. Następnie samochody zostały sprzedane dr. Josephowi Ehrlichowi, który wystawił jeden z nich w 1975 roku we Włoskiej Formule 3[1]. Samochód ten ścigał się w jednej eliminacji na torze Monza, ale Patrick Nève nie zdołał zakwalifikować się do finałowego wyścigu[5].

Wyprodukowano dwa egzemplarze modelu[2].

Przypisy

  1. a b c d Lotus (ang.). W: f3history.co.uk [on-line]. [dostęp 2014-03-23].
  2. a b Lotus Models: Part 2 (ang.). W: lotusespritturbo.com [on-line]. [dostęp 2014-03-23].
  3. Mallory Park – 12 March 1972 (ang.). W: f3history.co.uk [on-line]. [dostęp 2014-03-23].
  4. Formula 3 Britain BARC Forward Trust 1972 (ang.). W: driverdb.com [on-line]. [dostęp 2014-03-23].
  5. Gran Premio della Lotteria – Monza, 29 Jun 1975 (ang.). W: oldracingcars.com [on-line]. [dostęp 2014-03-23].