Formuła 2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Samochód Formuły 2 z 1970 roku

Formuła 2 (F2) – klasa wyścigowa samochodów jednomiejscowych o otwartym nadwoziu; oficjalnie istniejąca w latach 19481984, 20092012 oraz od 2017 roku.

Lata 1948–1984[edytuj | edytuj kod]

W trakcie swojego istnienia F2 była naturalnym zapleczem dla Formuły 1. Tę tradycję kontynuowała najpierw Formuła 3000, a od 2005 roku GP2.

W latach 1952-1953 Mistrzostwa Świata Formuły 1 były rozgrywane według specyfikacji F2 (używano silników bez turbodoładowania o pojemności 2 litrów, lub półtoralitrowych silników z turbodoładowaniem). W obu tych latach tytuł mistrzowski zdobył Alberto Ascari.

W latach 1961-1963 Formuła 2 została zastąpiona przez nową klasę, Formułę Junior,p. W 1964 roku przywrócono cykl F2, lecz przez dwa kolejne sezony samochody używały silników o pojemności jednego litra. Wobec dużej różnicy w stosunku do mocy jednostek napędowych ówczesnej Formuły 1, w 1967 roku Fédération Internationale de l’Automobile podjęła szereg decyzji, które zrewolucjonizowały pozycję F2 i przyczyniły się do wzrostu jej prestiżu.

W 1967 roku Fédération Internationale de l’Automobile oficjalnie wprowadziła cykl Mistrzostw Formuły 2. Równocześnie zmieniono regulamin techniczny serii; w latach 1967-1971 używano silników o pojemności 1,6 litra, po czym w 1972 roku wprowadzono jednostki napędowe o pojemności dwóch litrów. Ten limit obowiązywał już do ostatecznego końca F2, czyli do 1984 roku.

Wzrost prestiżu F2 spowodował, iż coraz częściej w wyścigach obok młodych adeptów kierownicy startowali również kierowcy Formuły 1, którzy tym samym wypełniali sobie wolny czas między poszczególnymi Grand Prix.

Na początku lat 80. XX wieku wzrost kosztów udziału w Formule 2 przyczynił się do spadku zainteresowania wśród grona właścicieli i konstruktorów. Na placu boju pozostały tylko potężne koncerny jak Honda, BMW oraz Renault. Wobec takiego stanu rzeczy, wraz z końcem 1984 roku Fédération Internationale de l’Automobile zdecydowała się na zastąpienie cyklu F2 przez tańszą wersję, czyli Formułę 3000. W mistrzostwach F3000 wszystkie zespoły używały standardowej jednostki napędowej Forda.

Powrót w 2009 roku[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 2008 roku Fédération Internationale de l’Automobile niespodziewanie ogłosiła plany reaktywowania Formuły 2 już od sezonu 2009[1]. Termin zgłoszeń do mistrzostw upłynął z dniem 29 sierpnia 2008[2].

Nowa Formuła 2 zadebiutowała 31 maja 2009 roku podczas rundy WTCC w Walencji i będzie towarzyszyła czterem innym rundom WTCC w Europie, kończąc na Monzy pod koniec października. Będą również osobne wyścigi tej kategorii na torach Donington Park i Magny-Cours, oraz runda towarzysząca serii GT Open na torze Spa-Francorchamps.

Format F2 składa się z dwóch sesji treningowych, dwóch oddzielnych sesji kwalifikacyjnych i dwóch 110-kilometrowych wyścigów w każdy weekend. W drugim wyścigu wymagany jest jeden pit-stop, ale polegający tylko na zatrzymaniu się na stanowisku serwisowym, bez wymiany opon czy tankowania. Pierwsza dziesiątka wyścigu na mecie otrzymuje punkty do klasyfikacji generalnej według schematu 12-10-8-7-6-5-4-3-2-1.

Mistrz F2 otrzymywał możliwość przeprowadzenia testów w bolidzie Formuły 1 z zespołem Williams, który jest odpowiedzialny za konstrukcję samochodów serii[3].

Powrót w 2017 roku[edytuj | edytuj kod]

Na początku marca zatwierdzono zmianę nazwy Serii GP2 na Formułę 2[4]. Jest to powrót do nazwy używanej do roku 1984. Zmiana ta ma na celu uporządkowanie kolejnych szczebli awansu do Formuły 1.

Mistrzowie FIA Formuły 2[edytuj | edytuj kod]

Sezon Kierowca Team / samochód Pole
positions
Zwycięstwa Podium Najszybsze
okrążenie
Punkty
European Formula Two Championship
1967 Belgia Jacky Ickx Tyrrell Racing
Matra–Cosworth
2 2 4 3 45
1968 Francja Jean-Pierre Beltoise Matra Sports
Matra–Cosworth
2 3 5 1 48
1969 Francja Johnny Servoz-Gavin Matra International
Matra–Cosworth
1 1 2 1 37
1970 Szwajcaria Clay Regazzoni Tecno Racing Team
TecnoCosworth
2 3 5 1 44
1971 Szwecja Ronnie Peterson March Engineering
MarchCosworth
7 4 6 5 54
1972 Wielka Brytania Mike Hailwood Team Surtees
SurteesCosworth
1 2 5 2 55
1973 Francja Jean-Pierre Jarier March Engineering
MarchBMW
4 7 8 5 78
1974 Francja Patrick Depailler March Engineering
MarchBMW
3 4 6 2 54
1975 Francja Jacques Laffite Ecurie Elf
Martini–BMW
6 6 7 4 60
1976 Francja Jean-Pierre Jabouille Equipe Elf
Elf 2J–Renault
4 3 6 1 53
1977 Francja René Arnoux Ecurie Renault Elf
Martini–Renault
1 3 6 1 52
1978 Włochy Bruno Giacomelli Polifac BMW Junior Team
MarchBMW
8 8 10 6 82
1979 Szwecja Marc Surer Polifac BMW Junior Team
MarchBMW
2 2 6 1 38
1980 Wielka Brytania Brian Henton Toleman Group
TolemanHart
2 3 9 7 61
1981 Wielka Brytania Geoff Lees Ralt Racing Ltd.
RaltHonda
1 3 6 5 51
1982 Włochy Corrado Fabi March Racing Ltd.
MarchBMW
2 5 7 3 57
1983 Wielka Brytania Jonathan Palmer Ralt Racing Ltd.
RaltHonda
4 6 10 3 68
1984 Nowa Zelandia Mike Thackwell Ralt Racing Ltd.
RaltHonda
6 7 8 9 72
FIA Formula Two Championship
2009 Hiszpania Andy Soucek MotorSport Vision
WilliamsAudi
2 7 11 3 115
2010 Wielka Brytania Dean Stoneman MotorSport Vision
WilliamsAudi
6 6 13 6 284
2011 Włochy Mirko Bortolotti MotorSport Vision
WilliamsAudi
7 7 14 7 316
2012 Wielka Brytania Luciano Bacheta MotorSport Vision
WilliamsAudi
3 5 10 5 231.5
FIA Formula 2 Championship
2017 Monako Charles Leclerc Prema Racing
Dallara-Mecachrome
8 7 10 4 282
2018 Wielka Brytania George Russell ART Grand Prix
Dallara-Mecachrome
5 7 11 6 287

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. FIA plans to resurrect Formula Two (ang.)
  2. FIA sets out framework for Formula 2 (ang.)
  3. F2 będzie towarzyszyć serii WTCC w sezonie 2009 (pol.). 2008-10-04. [dostęp 2014-08-27].
  4. Wyprzedz Mnie, F1 > Formuła 2 zastąpi GP2 od sezonu 2017, „F1WM.pl” [dostęp 2017-04-15] (pol.).