Ludwik Jan Maria Burbon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ludwik de Penthièvre)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ludwik Jan Maria Burbon
ilustracja
wizerunek herbu
faksymile
książę Penthievre
Okres panowania od 1725
do 4 marca 1793
Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia 16 listopada 1725
Rambouillet
Data śmierci 4 marca 1793
Ojciec Ludwik Aleksander Burbon
Matka Maria Wiktoria de Noailles
Żona Maria Teresa Felicita d'Este-Modène
Dzieci Louis Marie,
Louis Alexandre,
Jean Marie,
Vincent Marie Louis,
Marie Louise,
Louise Marie Adélaïde,
Louis Marie Félicité

Ludwik Jan Maria Burbon, fr. Louis Jean Marie de Bourbon, duc de Penthièvre (16 listopada 1725 w Rambouillet4 marca 1793) – książę Penthievre, francuski szlachcic i admirał.

Urodził się w Rambouillet jako jedyny syn Ludwika Aleksandra Burbona (1678-1747), hrabiego Tuluzy i legitymizowanego syna króla Ludwika XIV. Jego matką była Maria Wiktoria de Noailles (1688-1766). Po śmierci ojca Ludwik odziedziczył wszystkie jego stanowiska i ziemie, stając się jednym z najbogatszych ludzi we Francji. Dodatkowo po śmierci synów jego stryja Ludwika Augusta odziedziczył również ich ziemie: Dombes (w 1755) i Eu (w 1775), oraz zamki w Sceaux, Anet, Aumale, Dreux i Gisors.

Służył w wojsku pod dowództwem wuja – marszałka Adriena Maurice'a de Noailles. Walczył wspaniale w bitwie pod Dettingen (1743) i pod Fontenoy (1745). Tytuł admirała Francji traktował jednak wyłącznie jako synekurę. Po odbyciu służby wojskowej zamieszkał w zaciszu Rambouillet i Sceaux. Wspierał młodych poetów, takich jak Jean-Pierre'a Clarisa de Florian, i działał charytatywnie. Przeżył swojego syna i dziedzica – Ludwika Aleksandra księcia de Lamballe - oraz wdowę po nim – Marię Luizę Savoy księżnę de Lamballe, przyjaciółkę królowej Marii Antoniny, zamordowaną 3 września 1792. Ostatecznie jego ogromną fortunę odziedziczyła córka – Ludwika Maria.

Przeniósł ciała ojca, matki i swoich dzieci z Rambouillet do Collégiale Saint-Étienne w Dreux. Tam w czasie rewolucji francuskiej groby zostały splądrowane, a ciała wrzucono do wspólnej mogiły. Na miejscu mogiły wybudowano później kaplicę królewską w Dreux – nekropolię dynastii orleańskiej. Jego imieniem nazwano ulicę w Paryżu, niedaleko Avenue des Champs-Élysées. Numer 11 przy rue de Penthièvre – budynek z dużym ogrodem, pochodzący z czasów I Cesarstwa - uważany jest za rezydencję wnuka Ludwika – Ludwika Filipa I, króla Francuzów, z czasów jego młodości. Pod koniec XIX wieku w tym budynku znajdowała się amerykańska ambasada, zaś w latach 20. XX wieku mieścił się w nim salon couture projektantki mody – Lucy Lady Duff-Gordon (Lucile).

Rodzina[edytuj kod]

Wywód przodków[edytuj kod]

4. Ludwik XIV      
    2. Ludwik Aleksander Burbon
5. Markiza de Montespan        
      1. Ludwik Burbon
6. Anne Jules de Noailles    
    3. Maria Wiktoria de Noailles    
7. Marie François de Bournonville      
 

Małżeństwo i potomstwo[edytuj kod]

29 grudnia 1744 Ludwik poślubił Marię Teresę Felicitę d'Este-Modène (1726-1754), córkę Franciszka III Este, księcia Modeny, i Charlotty Aglaé Orleańskiej. Para miała 7 dzieci: