Maciej Janowski (historyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maciej Janowski (ur. 6 czerwca[potrzebny przypis] 1963[1] w Warszawie[potrzebny przypis]) - polski historyk.

W 1987 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. W 1993 obronił w Instytucie Historii PAN pracę doktorską Liberalizm w kraju zacofanym - demokraci galicyjscy przed I wojną światową napisaną pod kierunkiem Jerzego Jedlickiego, tam w 1999 otrzymał stopień doktora habilitowanego, przedstawiając pracę Polska myśl liberalna do roku 1918. W 2010 otrzymał tytuł profesora. Jest kierownikiem Pracowni Dziejów Inteligencji Instytutu Historii PAN.

W 2009 otrzymał Nagrodę historyczną Polityki, Nagrodę Biblioteki Raczyńskich i Nagrodę im. Jerzego Giedroycia jako współautor książki Dzieje inteligencji polskiej do roku 1918 (z Jerzym Jedlickim i Magdaleną Micińską)[2][3].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Inteligencja wobec wyzwań nowoczesności. Dylematy ideowe polskiej demokracji liberalnej w Galicji w latach 1889-1914 (1996)
  • Polska myśl liberalna do 1918 roku (1998)
  • Narodziny inteligencji 1750-1831 (2008) - w pracy zbiorowej Dzieje inteligencji polskiej do roku 1918 (pod. red. Jerzego Jedlickiego).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]