Maciej Jankowski (1946–2019)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Maciej Stanisław Jankowski)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nie mylić z: Maciej Władysław Jankowski – działacz związkowy z województwa lubuskiego.
Maciej Jankowski
Data i miejsce urodzenia 13 lipca 1946
Warszawa
Data i miejsce śmierci 10 lipca 2019
Warszawa
Poseł III kadencji Sejmu
Okres od 20 października 1997
do 18 października 2001
Przynależność polityczna poseł niezrzeszony
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Maciej Stanisław Jankowski (ur. 13 lipca 1946 w Warszawie, zm. 10 lipca 2019[1] tamże) – polski polityk, dżudoka, spawacz, działacz związkowy, poseł na Sejm III kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Konstantego i Anny. Uzyskał wykształcenie podstawowe. W 1967 został mistrzem Polski w judo w kategorii ciężkiej. W latach 1975–1990 pracował na Uniwersytecie Warszawskim jako brygadzista brygady remontowej. W 1980 wstąpił do „Solidarności”, był jednym z liderów mazowieckich struktur związku. W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 27 marca 1982.

Od 1990 przez rok pełnił funkcję wiceprzewodniczącego NSZZ „Solidarność” na Mazowszu, następnie do 1998 kierował tym regionem związku. Szeroką rozpoznawalność zyskał w tym czasie, porównując Leszka Balcerowicza do „małpy z brzytwą”[2]. Sprawował także mandat posła III kadencji wybranego z listy Akcji Wyborczej Solidarność w okręgu warszawskim. W 2000 związał się z Stronnictwem Konserwatywno-Ludowym, w wyborach prezydenckich w tym samym roku należał do komitetu wyborczego Andrzeja Olechowskiego. W 2001 poparł powstanie Platformy Obywatelskiej, bez powodzenia ubiegał się o mandat senatora z własnego komitetu. Był też radnym sejmiku mazowieckiego I kadencji[3].

W 2002 wycofał się z bieżącej polityki. Ponownie zatrudnił się na Uniwersytecie Warszawskim jako kierownik robót ślusarskich. Przed wyborami prezydenckimi w 2005 oficjalnie udzielił poparcia Donaldowi Tuskowi.

Pochowany 16 lipca 2019 na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[4]. Uroczystość pogrzebowa miała charakter świecki[5].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski na mocy postanowienia prezydenta Lecha Kaczyńskiego z 28 sierpnia 2009[6]. 7 grudnia 2015, w proteście wobec działań Prawa i Sprawiedliwości po objęciu władzy w Polsce, oddał order Monice Olejnik z prośbą o przekazanie go na aukcję mającą na celu nakarmienie „watahy wilków” lub „świnek”[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nie żyje Maciej Jankowski. Był wieloletnim szefem mazowieckiej „Solidarności” i posłem z ramienia AWS. wpolityce.pl, 12 lipca 2019. [dostęp 2019-07-12].
  2. Ludzie. „Wprost”. Nr 13, s. 6, 1992. 
  3. Informacje na stronie urzędu marszałkowskiego. [dostęp 2015-12-07].
  4. Pożegnaliśmy Macieja Jankowskiego. Spoczął w grobie rodzinnym na Powązkach. wio.waw.pl, 16 lipca 2019. [dostęp 2019-07-16].
  5. Henryk Wujec: Pożegnaliśmy Maćka Jankowskiego. wyborcza.pl, 18 lipca 2019. [dostęp 2019-07-19].
  6. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2009 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2010 r. nr 27, poz. 252).
  7. Oddał order od prezydenta Kaczyńskiego. tvn24.pl, 7 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]