Monika Olejnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Monika Olejnik
Monika Ewa Wasowska
Ilustracja
Monika Olejnik (2017)
Data i miejsce urodzenia 11 lipca 1956
Warszawa
Zawód, zajęcie dziennikarz, prezenter radiowy i telewizyjny
Alma Mater Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Monika Olejnik, właśc. Monika Ewa Wasowska[1] (ur. 11 lipca 1956 w Warszawie) – polska dziennikarka radiowa, telewizyjna i prasowa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła XLVI Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Czarnieckiego w Warszawie. Studiowała zootechnikę w SGGW[2]. Ukończyła również dziennikarskie studia podyplomowe na Uniwersytecie Warszawskim. W 1981 odbyła staż w redakcji rolnej programu I PR[2].

W latach 1982–2000 pracowała w programie III PR[2], gdzie popularność przyniosły jej wywiady z politykami i postaciami życia publicznego w audycji Salon polityczny Trójki[3]. W drugiej połowie lat 80. była związana razem z mężem Grzegorzem Wasowskim z trójkową audycją Nie tylko dla orłów. 9 maja 1987 była jednym z pierwszych przedstawicieli mediów na miejscu katastrofy lotniczej „Kościuszki”[4]. Od stycznia 2001 do czerwca 2016 pracowała w Radiu Zet[5], gdzie prowadziła rozmowy z politykami w audycji Gość Radia Zet[6] i w programie Siódmy dzień tygodnia[7].

W telewizji TVN prowadziła rozmowy w programie Kropka nad i. Od września 2004 do lipca 2006 była gospodynią programu publicystycznego Prosto w oczy w TVP1. Od 11 września 2006 ponownie prowadzi program Kropka nad i, tym razem na antenie TVN24.

W „Gazecie Wyborczej” publikuje w wydaniach piątkowych felietony na aktualne tematy polityczne, a poprzednio razem z Agnieszką Kublik przygotowywała wywiady z cyklu Dwie na jednego. W 2007 ukazała się książka pod tym samym tytułem, zawierająca 25 wywiadów przeprowadzonych przez Olejnik i Kublik.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jej ojciec, Tadeusz Olejnik (1932–2015)[8][9][10], od 1955 był funkcjonariuszem Milicji Obywatelskiej, później był pracownikiem Służby Bezpieczeństwa MSW, w którym dosłużył się stopnia majora[11][12].

Była żoną dziennikarza i satyryka Grzegorza Wasowskiego, z którym ma syna Jerzego (ur. 1985)[13][14][15]. Od 1996 jej życiowym partnerem jest dziennikarz sportowy, Tomasz Ziółkowski (ur. 1971)[16].

Ma starszego brata Jacka (ur. 1954). Jest on kapitanem żeglugi wielkiej[17]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i nominacje (wybrane)[edytuj | edytuj kod]

  • 1995: Laureatka Wiktora
  • 1998: Nagroda Grand Press[20]
  • 1999: Kobieta Roku miesięcznika „Twój Styl
  • 2000: Nagroda Fundacji imienia Ksawerego i Mieczysława Pruszyńskich
  • 2000: Nominacja do Telekamery w kategorii „Publicystyka” za program TVN „Kropka nad i”
  • 2000: Laureatka Wiktora
  • 2001: Nominacja do Telekamery w kategorii „Publicystyka” za program TVN „Kropka nad i”
  • 2001: Laureatka SuperWiktora
  • 2002: Nominacja do Telekamery w kategorii „Publicystyka” za program TVN „Kropka nad i”
  • 2003: Nominacja do Telekamery w kategorii „Publicystyka” za program TVN „Kropka nad i”
  • 2005: Nagroda Telekamery w kategorii „Publicystyka” za program TVP1Prosto w oczy
  • 2006: Nominacja do Telekamery w kategorii „Publicystyka” za program TVP1Prosto w oczy
  • 2007: 2. miejsce w rankingu „Najbardziej wpływowych kobiet pracujących w mediach” miesięcznika „Forbes”[21]
  • 2007: Nominacja do Nagrody Mediów Niptel[22]
  • 2008: 4. miejsce w rankingu „Najbardziej wpływowych kobiet pracujących w mediach” miesięcznika „Forbes”[23]
  • 2008: Nominacja do Wiktora w kategorii „Najwyżej ceniony komentator lub publicysta”
  • 2009: 2. miejsce w rankingu „Najbardziej wpływowych kobiet pracujących w mediach” miesięcznika „Forbes”[24]
  • 2009: Nominacja do Wiktora w kategorii „Najwyżej ceniony komentator lub publicysta”[25]
  • 2009: Laureatka plebiscytu miesięcznika „Machina” na Syrenkę Warszawską 2008[26]
  • 2009: Laureatka Nagrody Złotej Wagi przyznawanej dziennikarzom przez Naczelną Radę Adwokacką[27]
  • 2011: Nagroda MediaTory za całokształt pracy dziennikarskiej[28]
  • 2012: Nominacja do Nagrody Kisiela w kategorii „Publicystyka”[29]
  • 2012: Nominacja do Róż Gali w kategorii „Media”[30]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Fabularne[edytuj | edytuj kod]

Dokumentalne[edytuj | edytuj kod]

Teatr telewizji[edytuj | edytuj kod]

Dubbing[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Monika Ewa Wasowska, infoveriti.pl [dostęp 2019-02-20].
  2. a b c P. Semka. Olejnik na froncie III RP. „Uważam Rze”. s. 24. ISSN 2082-8292. 
  3. Marta Uler, Monika Olejnik: Drugiej takiej nie ma, kobieta.interia.pl, 14 listopada 2016 [dostęp 2020-04-14], Cytat: "Przełomem na drodze zawodowej Olejnik okazał się "Salon Polityczny Trójki"." (pol.).
  4. a b Czarny serial – Kościuszko cz. II (youtube).
  5. Monika Olejnik odchodzi z Radia ZET. Konrad Piasecki poprowadzi audycję „Gość Radia ZET”. [dostęp 2016-06-26].
  6. Ostatni program „Gość Radia Zet” prowadzony przez Monikę Olejnik. [dostęp 2016-06-26].
  7. Ostatni program „7 Dzień Tygodnia” prowadzony przez Monikę Olejnik. [dostęp 2016-06-26].
  8. Dane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2018-07-15].
  9. Zmarł ojciec Moniki Olejnik. onet.pl. [dostęp 2019-02-20].
  10. Zmarł ojciec Moniki Olejnik. Nie żyje major Tadeusz Olejnik.. fakt.pl. [dostęp 2019-02-20].
  11. W najnowszym „Newsweeku” Monika Olejnik o autorach „Resortowych dzieci”: Współcześni donosiciele. polska.newsweek.pl, 19 stycznia 2014. [dostęp 25 maja 2014].
  12. Ruch Palikota zapowiada jawność ws. Nowickiej i żałuje publikacji o Olejnik. gazeta.pl, 9 listopada 2011. [dostęp 25 maja 2014].
  13. Jerzy Kamil Wasowski, infoveriti.pl [dostęp 2019-02-20].
  14. Monika Olejnik: Nie opuszcza mnie niepewność. zwierciadlo.pl, 24 września 2012. [dostęp 15 grudnia 2013].
  15. Monika Olejnik została teściową. onet.pl, 31 maja 2013. [dostęp 15 grudnia 2013].
  16. Monika Olejnik i Tomasz Ziółkowski - historia miłości. Wzięli ślub?, plejada.pl, 22 marca 2017 [dostęp 2019-12-24] (pol.).
  17. Monika Olejnik: najmłodsza z rodzeństwa, teleshow.wp.pl, 11 lipca 2014 [dostęp 2019-02-20].
  18. M.P. z 2001 r. nr 4, poz. 78 – pkt 41. (jako Monika Ewa Wasowska).
  19. Odznaczenia w Pałacu Prezydenckim z okazji 75-lecia Polskiego Radia. prezydent.pl, 2000-12-07. [dostęp 2014-04-09].
  20. Grand Press 1998.
  21. Najbardziej wpływowe Polki: Jaworowicz, Olejnik i Kwaśniewska wirtualnemedia.pl 2007-09-24.
  22. Nagroda Mediów Niptel 2007 – znamy nominowanych wirtualnemedia.pl 2007-06-25.
  23. Olejnik najbardziej wpływową Polką wirtualnemedia.pl 2008-02-17.
  24. Prestiżowa nagroda dla Moniki Olejnik, wirtualnemedia.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  25. Kinga Rusin, Tomasz Lis, Monika Olejnik i Szymon Majewski walczą o Wiktory, wirtualnemedia.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  26. Monika Olejnik jako Syrenka Warszawska ‘Machiny’, wirtualnemedia.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  27. Monika Olejnik laureatką nagrody Złotej Wagi, wirtualnemedia.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  28. Monika Olejnik nagrodzona główną nagrodą w plebiscycie MediaTory – Wiadomości, wiadomosci.onet.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  29. Nagrody Kisiela 2012 – lista nominowanych – WPROST.pl, wprost.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  30. Róże Gali. Nominacje. Danuta Wałęsa pokona Stuhra?, fakt.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  31. Czuję się świetnie w bazie filmpolski.pl
  32. Pora na czarownice w bazie filmpolski.pl
  33. Oficerowie w bazie filmpolski.pl
  34. Czarny serial – Kościuszko cz. II w bazie filmpolski.pl
  35. Kopciuszek w bazie filmpolski.pl
  36. Jeż Jerzy w bazie filmpolski.pl

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]