Maciej Zimiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maciej Jerzy Zimiński
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1930
Warszawa
Data i miejsce śmierci 6 października 2013
Warszawa
Narodowość polska
Język polski
Dziedzina sztuki dziennikarz
Odznaczenia
Order Uśmiechu
Grób Macieja Zimińskiego na Cmentarzu wojskowym na Powązkach

Maciej Jerzy Zimiński (ur. 13 kwietnia 1930 w Warszawie zm. 6 października 2013 w Warszawie[1][2]) – polski dziennikarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z warszawskiej Woli, ale dzieciństwo spędził w Wilnie, gdzie jego ojciec kierował oddziałem wydawnictwa „Nasza Księgarnia”[3]. Absolwent SGPiS w Warszawie (1952) oraz Uniwersytetu Warszawskiego (1952, Wydział Dziennikarski). Karierę zawodową rozpoczął w 1950 w redakcji czasopism dla dzieci wydawnictwa „Nasza Księgarnia”. W latach 1952–1965 był sekretarzem redakcji gazety Świat Młodych. Od 1965 do 1973 zastępca redaktora naczelnego programów dziecięco-młodzieżowych Telewizji Polskiej, odpowiadał za program dla dzieci starszych; w okresie 1973–1978 naczelny redaktor tych programów, w latach 1978–1982 naczelny redaktor programów oświatowych.

Autor wielu książek dla dzieci, m.in.: Szatańska księga (1959), Jak to było z Mysią Wieżą (1960), Sto dni pod biegunem (1961), Osiem dni w krainie niedźwiedzi (1962), a także monografii Telewizja inspirująca dla dzieci (1970).

Autor wielu popularnych cyklicznych programów telewizyjnych dla dzieci, jak Ekran z bratkiem (tu również był prezenterem w okresie 1967–1978), Teleferie, Piątek z Pankracym. Twórca inspiracyjnego nurtu programów dla dzieci (Niewidzialna ręka, Klub Pancernych).

Wykładał m.in. w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Działacz harcerski (ZHP).

Laureat licznych nagród i odznaczeń, m.in. nagrody Prezesa Rady Ministrów (1976, 1979), nagrody Ministra Obrony Narodowej (I stopnia zespołowa 1967, III stopnia zespołowa 1975), wielu nagród prezesa Radiokomitetu, „Złotego Ekranu” (1976), Orderu Uśmiechu.

Należał do PZPR[4].

Jego synem jest dziennikarz i scenarzysta Wojciech Zimiński.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Maciej Zimiński. gazeta.pl/Nekrologi, 8 października 2013. [dostęp 2016-06-26].
  2. Nie żyje Maciej Zimiński, twórca „Niewidzialnej ręki”. tvn24.pl, 2013-10-07. [dostęp 2013-10-07].
  3. Tygodnik „Życie na Gorąco” nr 32, 11 sierpnia 2016, s. 32-33
  4. Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 1152. ISBN 83-223-2073-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]