Malá Tŕňa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Malá Tŕňa
ilustracja
Państwo

 Słowacja

Kraj

koszycki

Powiat

Trebišov

Starosta

Jozef Bojkovský[1]

Powierzchnia

9,807[2] km²

Wysokość

167[potrzebny przypis] m n.p.m.

Populacja
• liczba ludności


396
(31 grudnia 2017)

Nr kierunkowy

056

Kod pocztowy

076 82

Tablice rejestracyjne

TV

Położenie na mapie kraju koszyckiego
Mapa konturowa kraju koszyckiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Malá Tŕňa”
Położenie na mapie Słowacji
Mapa konturowa Słowacji, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Malá Tŕňa”
48°27′N 21°41′E/48,450000 21,683333
Strona internetowa

Malá Tŕňa (węg. Kistoronya) – wieś (obec) w południowo-wschodniej Słowacji w powiecie Trebišov. Jest jedną z czterech słowackich miejscowości położonych w winiarskim regionie Tokaj.

Według niektórych źródeł wieś istniała już w XI wieku, a w 1221 miał się znajdować tutaj klasztor, zniszczony następnie podczas najazdu Tatarów. W 1321 wymieniany jest zamek Purustyán, utożsamiany z okolicami wsi, natomiast pierwsza wzmianka z nazwą Kysthoronya pojawia się w 1392.

W XVII wieku rozwój miejscowości został zahamowany podczas powstań antyhabsburskich – m.in. w 1660 do wsi wtargnęło cesarskie wojsko, które zniszczyło lub wypiło całe zgromadzone zapasy winiarskie.

W 1787 mieszkało w miejscowości 374 osób w 87 domach, w 1828 – 372 osoby w 48 domach. Już od wieków miejscowa ludność zajmowała się winiarstwem – w 1865 w okolicy miało być 143 ha winnic. Na początku XX wieku największych posiadaczem ziemskim w okolicy wsi był graf Aladár Hardenberg.

W 1910 liczba mieszkańców wynosiła 587 osób, w znacznej większości narodowości węgierskiej (tylko 19 Słowaków). Mimo to w wyniku traktatu w Trianon przyłączono wieś do Czechosłowacji, z przerwą w latach 1938–1945 (Armia Czerwona zajęła wieś 2 grudnia 1944). Spis z 1930 wykazał 177 Słowaków i 425 Węgrów.

W 2001 na 452 osoby 395 (88%) zadeklarowało narodowość słowacką. Podział według stosunków religijnych w 1991 wykazał 55 rzymskich katolików, 53 grekokatolików, 141 ewangelików i 148 osób, które nie zadeklarowały wyznawanej religii[3].

Najcenniejszym zabytkiem jest kościół ewangelicki z 1656, postawiony w miejscu starszego, gotyckiego. Obecny wygląd zawdzięcza przebudowie z XIX wieku. Innym zabytkowym obiektem jest kasztel z początku XIX wieku, postawiony na ruinach dawnego kościoła paulinów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zoznam zvolených starostov a primátorov podľa obcí, miest a mestských častí. Štatistický úrad Slovenskej republiky, 2014. [dostęp 2017-09-24]. (słow.).
  2. Registre obnovenej evidencie pozemkov. Úrad geodézie, kartografie a katastra SR, 2017-08-10. [dostęp 2017-11-18]. (słow.).
  3. Historia wsi (słow.)