Malcolm Turnbull

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Malcolm Turnbull
Malcolm Turnbull 2014.jpg
Data i miejsce urodzenia 24 października 1954
Sydney
Premier Australii
Okres od 15 września 2015
Przynależność polityczna Liberalna Partia Australii
Poprzednik Tony Abbott
Federalny lider opozycji
Okres od 16 września 2008
do 1 grudnia 2009
Przynależność polityczna Liberalna Partia Australii
Poprzednik Brendan Nelson
Następca Tony Abbott
Minister środowiska i zasobów wodnych
Okres od 23 stycznia 2007
do 3 grudnia 2007
Poprzednik Ian Campbell
Następca Peter Garrett
Minister komunikacji
Okres od 18 września 2013
do 14 września 2014
Poprzednik Anthony Albanese

Malcolm Bryant Turnbull (ur. 24 października 1954 w Sydney) – australijski prawnik, przedsiębiorca i polityk. W latach 2008-2009 i ponownie od 2015 federalny lider Liberalnej Partii Australii (LPA). W latach 2008-2009 federalny lider opozycji. Od 15 września 2015 premier Australii.

Życiorys[edytuj]

Młodość i edukacja[edytuj]

Malcolm Turnbull urodził się w 1954. Jego rodzice rozwiedli się w latach 60. XXw. w następstwie czego Malcolm wychowywał się w Sydney u boku ojca, Bruce’a Turnbulla. Matka, Coral Lansbury, wyjechała do USA, gdzie wykładała literaturę na różnych uniwersytetach. Turnbull ukończył prawo na Uniwersytecie w Sydney. W czasach studiów pracował jako dziennikarz politycznych dla The Nation Review, radia 2SM i telewizji Channel 9. Następnie, od 1978 do 1989 w ramach Stypendium Rhodesa studiował prawo cywilne na Uniwersytecie Oksfordzkim. W czasie pobytu w Wielkiej Brytanii pracował dla kilku gazet, m.in. dla The Sunday Times. W 1980 poznał tam i pojął za żonę Lucy Hughes.

Kariera zawodowa[edytuj]

Po studiach wraz z żoną wrócił do Australii i został przyjęty do adwokatury, w szeregach której pozostał do 1983. Turnbull rozpoczął także działalność biznesową . W latach 1983-1985 zasiadał we władzach Australian Consolidated Press Holding Group W 1986 założył własną firmę prawniczą Turnbull McWilliam. W głośnym procesie, obronił Petera Wrighta w procesie z rządem brytyjskim. W 1987 powołał do życia firmę inwestycyjną Whitlam Turnbull & Co Ltd. W 1999 przejął giganta telekomunikacyjnego, firmę OzEmail.

Aktywność w ruchu republikańskim[edytuj]

Malcolm Turnbull był zaangażowany w ruch republikański, dążący do wprowadzenia w Australii republiki. Od 1993 do 2000 był przewodniczącym Australijskiego Ruchu Republikańskiego (Australian Republican Movement). Brał udział w pracach Konwencji Konstytucyjnej, obradującej w 1998 w Canberze, która opracowywała zmiany konstytucyjne. Republikanie ponieśli jednak porażkę, po tym jak w listopadzie 1999 większość obywateli odrzuciło w referendum proponowany model republikański (z prezydentem wybieranym przez parlament). Turnbull był także członkiem Stowarzyszenia Australijskiej Flagi Narodowej (Australian National Flag Assiociation), postulującego konieczność zmiany australijskiej flagi.

Kariera polityczna[edytuj]

Poseł i minister[edytuj]

Malcolm Turnbull po raz pierwszy starał się wziąć udział w wyborach parlamentarnych już w 1981. Przegrał jednak wówczas prawybory wewnątrz Partii Liberalnej w okręgu Wentworth.W 2003 ogłosił swój udział w wyborach do Izby Reprezentantów. Na początku 2004 wygrał prawybory i został kandydatem Liberalnej Partii Australii w okręgu Wentworth na wschodnich przedmieściach Sydney. Po zwycięstwie w wyborach, 9 października 2004 objął mandat deputowanego. 24 stycznia 2006 został mianowany przez premiera Johna Howarda sekretarzem ds. zasobów wodnych, odpowiedzialnym bezpośrednio przed nim. 23 stycznia 2007 Turnbull objął stanowisko ministra środowiska i zasobów wodnych, które zajmował do końca kadencji rządu, 3 grudnia 2007.

W opozycji[edytuj]

Po wyborach parlamentarnych 24 listopada 2008, Turnbull ponownie dostał się do parlamentu[1]. Już następnego dnia zadeklarował możliwość ubiegania się o przywództwo Partii Liberalnej po odejściu Johna Howarda[2]. Jednakże 29 listopada 2007 nowym liderem Partii Liberalnej i zarazem liderem opozycji został wybrany Brendan Nelson, pokonując Turnbulla stosunkiem głosów 45 do 42[3]. Turnbull objął funkcję ministra skarbu w gabinecie cieni. Z powodu spadającego poparcia dla Nelsona, zarówno wewnątrz partii jak i w opinii publicznej, 16 września 2008 Partia Liberalna przeprowadziła wybory nowego lidera. W głosowaniu Malcolm Turnbull pokonał Brendana Nelsona stosunkiem głosów 45 do 41[4].

W listopadzie 2009 w partii podniósł się bunt przeciw Turnbullowi, co doprowadziło do dymisji części członków jego gabinetu cieni. Powodem spięcia była zgoda lidera opozycji na przyjęcie rządowego projektu ustawy o tzw. Emissions Trading Scheme, która zmusiłaby australijski przemysł ciężki do ograniczenia do roku 2020 emisji gazów cieplarnianych o 25%, w stosunku do poziomu z roku 2000. Aby zażegnać konflikt, 1 grudnia 2009 odbyły się wybory lidera liberałów, w których Turnbull uległ jednym głosem Tony'emu Abbottowi[5]. W 2010 Abbott zaprosił go do swojego gabinetu cieni, gdzie został „cieniem” ministra komunikacji.

Premier Australii[edytuj]

We wrześniu 2013 LPA powróciła po sześciu latach przerwy do władzy i utworzyła gabinet Tony’ego Abbotta. Turnbull objął w nim stanowisko ministra komunikacji. We wrześniu 2015 stanął na czele wewnątrzpartyjnego buntu przeciwko tracącemu popularność Abbottowi. Podał się do dymisji z zajmowanego stanowiska[6] i jeszcze tego samego dnia - 14 września 2015 - pokonał Abbotta w nadzwyczajnych wyborach na stanowisko federalnego lidera LPA (wyboru tego dokonują członkowie klubu LPA w parlamencie federalnym)[7]. Jako nowy lider największej partii koalicji rządzącej, automatycznie otrzymał nominację na premiera Australii, którym formalnie został w dniu 15 września[8].

W lipcu 2016 Koalicja pod wodzą Turnbulla wygrała federalne wybory parlamentarne, choć jej większość w parlamencie wyniosła po nich zaledwie jeden mandat. Wkrótce później Turnbull utworzył swój drugi gabinet[9].

Przypisy

  1. Wentworth - Federal Election 2007, ABC.
  2. „Media gather at Turnbull's residence”, The Age, 25 listopada 2007.
  3. „Bishop and Gillard go head-to-head”, The Age, 29 listopada 2007.
  4. „Australian opposition leader replaced by Turnbull”, People's Daily Online, 16 września 2008.
  5. BBC News - Australia opposition vote deals climate law blow. [dostęp 2009-12-02].
  6. Abbott confident he will win leadership vote. ABC News. [dostęp 2015-09-15].
  7. Turnbull to lead 'thoroughly Liberal government' after ousting Abbott. ABC News. [dostęp 2015-09-15].
  8. Turnbull keeps same-sex marriage, climate change policies. ABC News. [dostęp 2015-09-15].
  9. Turnbull Announces New Ministry, australianpolitics.com [dostęp 2016-10-10].

Linki zewnętrzne[edytuj]