Marek z Montegallo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błogosławiony
Marek z Montegallo

Marco da Montegallo, Marco del Monte Santa Maria
Ilustracja
Vicenza – Kościół San Giuliano – Marek z Montegallo
Data i miejsce urodzenia 1425
Fonditore, Montegallo, Włochy
Data i miejsce śmierci 19 marca 1496
Vicenza, Włochy
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 20 września 1839
przez Grzegorza XVI
Wspomnienie 19 marca
Libro dei comandamenti di Dio, 1494
Vicenza, kościół San Giuliano – Grób Marka z Montegallo

Marek z Montegallo (wł. Marco da Montegallo, Marco del Monte Santa Maria – ur. 1425 w Fonditore di Montegallo, zm. 19 marca 1496 w Vicenza) – włoski gwardian, lekarz, kierownik duchowy św. Kamili Baptysty Varano, kaznodzieja i błogosławiony Kościoła katolickiego[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował najpierw w Ascoli, potem na uniwersytetach w Bolonii i Perugii. Po uzyskaniu w latach 1444 – 1445 doktoratu z medycyny i prawa rozpoczął praktykę jako lekarz w Ascoli Piceno. W 1451 poślubił Klarę Tobaldeschi. Rok później małżonkowie za obopólną zgoda wstąpili do zakonów – Klara do klarysek w Ascoli Piceno, a on do Zakonu Braci Mniejszych. Nowicjat odbywa w pustelni Fabriano, a następnie w San Severino, pod przewodnictwem Jakuba z Marchii. Po przyjęciu święceń kapłańskich został gwardianem, jego przełożeni powierzyli mu kierownictwo wspólnoty w San Severino. Przekazy hagiograficzne głoszą, iż pewnego dnia, gdy był głęboko pogrążony w modlitwie, miał usłyszeć głos, który mówił: "Bracie Marku, wyjdź i głoś miłość!". Został kaznodzieją i mówcą. Zajmował się z piętnowaniem sporów i lichwy. Zakładał tzw. Monte di Pieta[2] – kasy udzielające ubogim pożyczek na niewielki procent[3]. Brak wyraźnych źródeł co do działalności w innych miejscowościach, ale na pewno w Fabriano w kwietniu 1470 r. została założona przez niego Monte di Pieta, zatwierdzona przez Radę Generalną miasta i burmistrza. W kolejnych latach, między 1471 i 1486 r., był aktywny jako kaznodzieja w Fano, Fermo, Ripatransone, Roccacontradzie (obecnie Arcevia), Ankonie i innych miastach na północy Włoch, dając impuls do założenia, regulacji lub reorganizacji lokalnych Monte di Pieta[4]. W 1480 został mianowany przez papieża Sykstusa IV propagatorem i kolektor dziesięciny na rzecz krucjaty przeciw muzułmanom. Założył Monte di Pieta w Vicenza, którego statut został zatwierdzony w 1486, pierwszą taką instytucję na terytorium Republiki Weneckiej. Od 1486 do 1496 r. mieszkał w Vicenza w klasztorze San Biagio Vecchio. Zmarł 19 marca 1496 r. w Vicenza, i został pochowany w kościele San Biagio Vecchio[5]; jego szczątki zostały po raz pierwszy przeniesione w 1522 r., kiedy to bracia przenieśli się do San Biagio Nuovo, a następnie w 1797 roku do kościoła San Giuliano, gdzie są wciąż obiektem kultu.

Beatyfikowany 20 września 1839 roku przez papieża Grzegorza XVI[1][6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Bł. Marek z Montegallo (pol.). franciszkanie.pl. [dostęp 2014-12-21].
  2. wł. Wzgórze Miłosierdzia
  3. Blessed Mark of Montegallo, www.roman-catholic-saints.com [dostęp 2017-11-18].
  4. Hélène Angiolini, Marco da Montegallo Enciclopedie on line, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2011
  5. św. Błażeja Starszego
  6. Bl. Mark of Montegallo (1425-1496), Franciscan friar, stevenwood.com [dostęp 2017-11-18].