Jakub z Marchii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Jakub z Marchii (OFM)
Domenico Gangala
legat papieski
prezbiter
Francisco de Zurbaran James of the Marches.JPG
Obraz Francisco de Zurbarána z 1658
Data urodzenia wrzesień 1393
Monteprandone
Data śmierci 28 listopada 1476
Neapol
Czczony przez katolicki
Data beatyfikacji 1624
przez Urbana VIII
Data kanonizacji 1726
przez Benedykta XIII
Wspomnienie 28 listopada
Atrybuty habit franciszkański, kielich z zatrutym winem
Patron Neapolu, Monteprandone
Szczególne miejsca kultu zakony franciszkańskie, Marchia

Jakub z Marchii, włos. Giacomo della Marca (ur. we wrześniu 1393 w Monteprandone, zm. 28 listopada 1476 w Neapolu we Włoszech) – święty katolicki, kaznodzieja, franciszkanin. Ukończył studia prawnicze, był legatem Stolicy Apostolskiej oraz inkwizytorem. Jako misjonarz przemierzył ojczyste Włochy oraz inne kraje Europy[1].

Dzieciństwo[edytuj]

Wychował się w wielodzietnej i ubogiej rodzinie, ciężko pracował już w latach dziecięcych, zajmował się pasieniem owiec. W zdobyciu wykształcenia pomógł mu wuj, który był kapłanem. Jakub z Marchii ukończył studia prawnicze, studiował na kilku włoskich uniwersytetach[2].

Działalność[edytuj]

Mając 22 lata, wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych. Święcenia kapłańskie przyjął w 1420, po ukończeniu studiów filozoficzno-teologicznych. Z polecenia św. Bernardyna ze Sieny (1380-1444) powierzono mu prestiżowy urząd kaznodziei. Jakub wyróżniał się wiedzą teologiczną i prawniczą oraz świętością życia. Jako misjonarz przewędrował prawie całe Włochy. Ewangelię głosił w wielu krajach Europy: w Bośni, Dalmacji, Albanii, Czechach, Polsce, na Rusi, w Norwegii, Danii, na Węgrzech, w Prusach i Austrii[3].

Krzewił kult Najświętszego Imienia Jezus. Zakładał klasztory o surowszej regule, według zaleceń św. Bernardyna ze Sieny. Był legatem trzech papieży. Poświęcał się także pracy społecznej, był mediatorem między skłóconymi miastami włoskimi. Zakładał tzw. "pobożne banki", w których ubodzy mogli zaciągać nisko oprocentowane kredyty. Z pokory nie przyjął ofiarowywanej mu godności biskupiej w Mediolanie. Pozostawił po sobie kilka rozpraw ascetycznych i wiele listów[4].

Zmarł w Neapolu, 28 listopada 1476. Beatyfikował go papież Urban VIII w 1624, kanonizował Benedykt XIII w 1726. W liturgii wspominany jest 28 listopada[1]. Ciało zostało w minionym stuleciu przeniesione z Neapolu do rodzinnego Monteprandone. Przechowywane jest w oszklonym sarkofagu w kościele franciszkanów.

Przypisy

  1. a b San Giacomo della Marca (wł.). www.santiebeati.it. [dostęp 2010-07-29].
  2. La vita di San Giacomo (wł.). www.sangiacomodellamarca.net. [dostęp 2010-07-29].
  3. I luoghi all'estero dove il Santo ha predicato (wł.). www.sangiacomodellamarca.net. [dostęp 2010-07-29].
  4. Livarius Oliger: St. James of the Marches (ang.). en.wikisource.org, 1913. [dostęp 2010-07-29].

Linki zewnętrzne[edytuj]