Marie d’Agoult

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marie d’Agoult
Marie Marie Catherine Sophie de Flayigny, hrabina d’Agoult
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 31 grudnia 1805
Frankfurt
Data i miejsce śmierci 5 marca 1876
Paryż
Dziedzina sztuki literatura
Epoka romantyzm

Marie d’Agoult właśc. Marie Marie Catherine Sophie de Flayigny, hrabina d’Agoult (ur. 31 grudnia 1805 w Frankfurcie, zm. 5 marca 1876 w Paryżu) – francuska pisarka, używająca pseudonimu Daniel Stern.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 31 grudnia 1805 roku we Frankfurcie, jako córka oficera armii francuskiej[1]. W 1827 roku wyszła za mąż za hrabiego Chalres’a d’Agoult i zamieszkała w Paryżu[1]. Tam poznała innych twórców z epoki romantyzmu, m.in. Alfreda de Vigny, Jean-Auguste-Dominique’a Ingres’a, Fryderyka Chopina czy Giacoma Meyerbeera[1]. Między małżonkami doszło wówczas do separacji a Marie d’Agoult została metresą Ferenca Liszta[1]. Miała z nim troje dzieci: Blandine (przyszłą żonę Émile’a Olliviera), Cosimę oraz Daniela[1]. Historia jej związku z Lisztem została poruszona w jej powieści Nélida[1]. Była zwolenniczką II Republiki Francuskiej i współpracownicą Revue des deux Mondes i Revue indépendante[1]. W 1857 roku napisała dramat narodowy Jeanne Darc, który został przełożony na włoski i wystawiony w teatrze w Turynie[1]. Jej główne dzieła stanowiły eseje polityczne: Lettres républicaines (1848), Esquisses morales et politiques (1849), Histoire de la Révolution de 1848 (1850-1853) i Histoire des commencements de la République aux Pays-Bas (1872)[1]. Zmarła 5 marca 1876 roku w Paryżu[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]