Mars One

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Logo Mars One

Mars One – prywatny projekt prowadzony przez holenderskiego przedsiębiorcę Bas Lansdorpa, którego celem jest ustanowienie stałej kolonii ludzkiej na Marsie[1]. Plan zakłada wysłanie prywatnego satelity komunikacyjnego na orbitę Marsa w 2020 roku, a po kilku kolejnych etapach lądowanie tam czworga ludzi w 2027 roku[2]. Po tym okresie kolejne grupy astronautów mają docierać na Marsa co dwa lata.

Koszt umieszczenia pierwszych czterech astronautów na Marsie wycenia się na około 6 miliardów USD (4,7 mld ). Autorzy projektu zakładają, że koszty da się znacznie obniżyć dzięki temu, że będzie to podróż w jedną stronę. Astronauci mają zostać tam do końca życia.

Mars One obecnie próbuje zapewnić sobie finansowanie poprzez wsparcie sponsorów i inwestorów oraz rozpropagowanie wyprawy programem telewizyjnym, zaś wybór astronautów oddać w ręce widzów[3]. Całe przedsięwzięcie ma być największym i najdłuższym reality show w dotychczasowej historii telewizji, trwającym od początku treningu uczestników, poprzez siedmiomiesięczną podróż aż do lądowania na Marsie. Pierwszy etap selekcji uczestników zakończył się w 2013. Od 2016 przez 10 lat będą oni przygotowywani do spędzenia reszty życia na Marsie.

Plan[edytuj | edytuj kod]

Plany osadnictwa na Marsie były kilkakrotnie zmieniane. Według pierwszej wersji z 2012 r. pierwsi koloniści mieli wylądować na Marsie w 2023 r.[4] Aktualny, pochodzący z marca 2015 r. program misji zakłada pierwsze lądowanie ludzi na Marsie w 2027 r.[5] Według strony internetowej Mars One cały program ma wyglądać następująco[6]:

  • 2011: Rozpoczęcie projektu
  • 2013: Pierwsza faza selekcji uczestników
  • 2016: Rozpoczęcie pełnego treningu wybranych wcześniej uczestników
  • 2020: Misja demonstracyjna i wysłanie satelity komunikacyjnego
  • 2022: Wysłanie łazika celem znalezienia najlepszego miejsca do lądowania oraz start drugiego satelity
  • 2024: Wysłanie sześciu statków Dragon na Marsa, m.in. 2 kapsuły mieszkalne, 2 kapsuły z zaopatrzeniem oraz 2 podtrzymujące życie
  • 2025: Przygotowanie przez łazik bazy na przybycie ludzi
  • 2026: Początek podróży astronautów na Marsa
  • 2027: Lądowanie uczestników misji na powierzchni planety
  • 2028: Powiększenie kolonii i wysłanie drugiej grupy ludzi

Postępy[edytuj | edytuj kod]

30 grudnia 2013 spośród 202 586[7] (inne źródła mówią o 2761[8]) zgłoszonych kandydatur wstępnie wybrano 1 058 potencjalnych uczestników ze 107 państw, którzy zakwalifikowali się do drugiej rundy[9]. 55% stanowią mężczyźni, a 45% – kobiety. Większość z nich ma mniej niż 36 lat i jest dobrze wyedukowana. Największa liczba kandydatów pochodzi z USA (301), na dalszych miejscach uplasowały się: Kanada (75), Indie (62), Rosja (52), Australia (43) i Chiny (40). Z Polski wybrano 13 osób[9].

W 2014 i 2015 roku studenci inżynierii na MIT przeprowadzili niezależną ocenę programu i planów wnioski zawierając w raporcie i wykazując nierealność i niemożność realizacji programu[10].

Do końca 2015 roku Mars One nie przeprowadziło żadnych faktycznych działań - nie przeprowadzono treningów, firma nie posiada instalacji treningowych, a wstępny kontrakt z producentem telewizyjnym Endemol Shine został rzekomo rozwiązany[8].

Przypisy

  1. Anne Sewell: Mars One: Human settlement on Mars in 2023 (ang.). Digital Journal, 2012-06-01.
  2. Adario Strange: Dutch Group Planning for Mars Settlement by 2023 (ang.). PC Mag, 2012-06-01.
  3. Dario Borghino: Mission to Mars meets reality TV (ang.). Gizmag, 2012-06-06.
  4. Mars One plans to establish human settlement on Mars in 2023 (ang.). Kurzweil Accelerating Intelligence, 2013-06-03. [dostęp 2016-01-23].
  5. Mars One’s CEO Bas Lansdorp answers questions about mission feasibility (ang.). Mars One, 2015-03-19. [dostęp 2016-01-23].
  6. Mars One Roadmap (ang.). Mars-one.com. [dostęp 2016-01-23].
  7. Over 200,000 apply to first ever recruitment for Mars settlement (ang.). Mars One, 2013-09-09. [dostęp 2016-01-23].
  8. a b Elmo Keep: Mars One Finalist Explains Exactly How It‘s Ripping Off Supporters. W: Matter [on-line]. 2015-03-16. [dostęp 2015-12-20].
  9. a b Mars One: Round II (ang.).
  10. Andrew Owens, Koki Ho, Samuel Schreiner, Olivier de Weck: An independent assessment of the technical feasibility of the Mars One mission plan – Updated analysis (ang.). W: Acta Astronautica, vol. 120, March-April 2016 [on-line]. [dostęp 2016-01-23]. s. 192-228.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]