Marusza (województwo kujawsko-pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

53°26′12″N 18°49′42″E

- błąd

38 m

WD

53°23'N, 18°51'E

- błąd

20630 m

Odległość

5 m

Marusza
osada
Ilustracja
Marusza, droga wojewódzka nr 534 (2014 r.)
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Powiat

grudziądzki

Gmina

Grudziądz

Liczba ludności (III 2011)

200[1]

Strefa numeracyjna

56

Kod pocztowy

86-302[2]

Tablice rejestracyjne

CGR

SIMC

0844258

Położenie na mapie gminy wiejskiej Grudziądz
Mapa konturowa gminy wiejskiej Grudziądz, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Marusza”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Marusza”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Marusza”
Położenie na mapie powiatu grudziądzkiego
Mapa konturowa powiatu grudziądzkiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Marusza”
Ziemia53°26′12″N 18°49′42″E/53,436667 18,828333

Maruszaosada w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie grudziądzkim, w gminie Grudziądz.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 osada administracyjnie należała do województwa toruńskiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) osada liczyła 200 mieszkańców[1]. Jest osiemnastą co do wielkości miejscowością gminy Grudziądz.

Obiekty zabytkowe[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się tu dwór z roku 1861, z zabytkowym parkiem krajobrazowym, wzniesiony przez rodzinę Mehrleinów. W dwudziestoleciu międzywojennym dwór należał do rodziny Donimirskich.

Złoża solankowe[edytuj | edytuj kod]

Geotermia Marusza to zalążek uzdrowiska. W Maruszy wydobywane są solanki o parametrach na poziomie najlepszych złóż w Europie. Odkrycie termalnych wód solankowych wiązało się z prowadzonymi tu dawniej poszukiwaniami gazu i ropy naftowej. Wydobywana z głębokości 1630 m solanka o temperaturze 40 stopni wykorzystywana jest do zabiegów balneologicznych. W celu inhalacji aerozolem z naturalnej solanki, bogatej m.in. w jod i brom, zbudowano w miejscowości piramidę z tężnią solankową[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Stenzel, Marusza to nie tylko solanki, "Kalendarz Grudziądzki", 12, 2008, ISSN 1427-700X
  • Poszukiwano ropy naftowej - odkryto solanki, "Kalendarz Grudziądzki", 12, 2008, ISSN 1427-700X

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]