Masakra w Darajji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Masakra w Darajji
Państwo  Syria
Miejsce Darajja, Damaszek
Data 24 sierpnia 2012[1]
Liczba zabitych 320[2]-400[3]-633[1]
Typ ataku pacyfikacja i egzekucje
Sprawca syryjska armia
Położenie na mapie Syrii
Mapa lokalizacyjna Syrii
miejsce zdarzenia
miejsce zdarzenia
Ziemia33°27′00″N 36°15′00″E/33,450000 36,250000
Wojna domowa w Syrii

Przebieg wojny domowej w Syrii:
DaraHimsDżisr asz-SzughurHamaBaba AmrIdlibPlan AnnanaHulaAt-TurajmisaDamaszek (Darajja) – AleppoFront kurdyjskiMa’arrat an-NumanFront damasceńskiHama (Akrab) – Ar-RakkaAl-KusajrDżudajdat al-FadlBanijasChan al-AsalSalmaGhutaMalulaPustynna DrogaSadadGóry Kalamun (Arsal) – Front islamski (SyriaIrakInterwencja międzynarodowa) – Front południowyChan SzajchunKasabHamaAl-Ukajriszi
Reakcje międzynarodowe

Masakra w Darajji – pacyfikacja i zbiorowe egzekucje w mieście kontrolowanym przez rebeliantów i zamieszkałej przez sunnickich przeciwników syryjskiego reżimu Baszara al-Asada, dokonane przez syryjską armię 24 sierpnia 2012 podczas wojny domowej w Syrii w wyniku czego według różnych szacunków zginęło 320-400 osób. Była to najbardziej krwawa masakra w trakcie syryjskiego konfliktu.

Tło[edytuj]

Wojna domowa w Syrii wybuchła 15 marca 2011. Początkowo były to masowe demonstracje niezadowolonego społeczeństwa syryjskiego z sytuacji życiowej, które były krwawo tłumione przez siły bezpieczeństwa. Skutkiem tego było powołanie latem 2011 przez oficerów armii narodowej Wolną Armię Syrii (WAS). Od tego momentu dezerterujący żołnierze z armii Baszara al-Asada, byli zrzeszani wokół formacji opozycyjnej, która podjęła walkę partyzancką. Przez 14 miesięcy konfliktu życie straciło ponad 15 tys. ludzi, głównie cywile.

W czasie wojny domowej armia dokonywała licznych masakr w syryjskich miastach, atakując nieuzbrojonych cywilów z broni pancernej. Warta do odnotowania jest pacyfikacja Dżisr asz-Szughur z czerwca 2011, czy masakra Hamy z końca lipca 2011.

Hula to miejscowość leżąca na północ od miasta Hims, głównego bastionu rebeliantów, będącego od maja 2011 pod oblężenie Hims oblężeniem przez siły syryjskie. W czasie tego oblężenie dochodziło do zbrodni wojennych m.in. podczas ofensywy armii w dzielnicy Baba Amro w lutym 2012. Hula podczas wojny domowej była kontrolowana przez rebeliantów.

Wobec zaogniającej się sytuacji w Syrii najpierw Liga Państw Arabskich, a następnie Organizacja Narodów Zjednoczonych podjęła mediacje w celu osiągnięcie pokoju. Plonem tych zabiegów dyplomatycznych było wynegocjowanie pokojowego planu Annana na mocy którego miał obowiązywać od 12 kwietnia 2012 obustronny rozejm.

Jednakże de facto rozejm nie był respektowany przez siły rządowe, a w efekcie także przez rebeliantów. Ponadto reżim nie wypełnił żadnego z sześciu punktów planu Annana. W ramach tego planu wysłano do Syrii obserwatorów tworzących misję UNSMIS. Jednakże liczba 300 obserwatorów w szczytowym momencie okazała się niestarczająca by sprawnie monitorować sytuację w Syrii. Z czasem reżim dopuszczał się coraz większych pogwałceń rozejmu, czego punktem kulminacyjny była masakra w Huli z 25 maja 2012 w której zginęło 108 osób oraz masakra w Al-Kubajr z 6 czerwca 2012, gdzie zabito 78 osób.

7 czerwca 2012 Kofi Annan oficjalnie przyznał, że jego plan nie odniósł zamierzanych efektów, a Syria pogrążała się w wirze wojny domowej. Powiedział, że rozwiązaniem radykalizującego się konfliktu mogło być powołanie grupy kontaktowej z członkami RB ONZ i liczącymi się krajami arabskimi na czele. Miało to według Annana nie dopuścić do kolejnych masakr w Syrii. Rebelianci ubiegali się u utworzenie stref zakazu lotów nad Syrią i interwencję międzynarodową, jednak nie pozwalała na to postawa Rosji i Chin w RB ONZ, które wetowały wszelkie rezolucje.

Do zbrodni wojennych dochodziło coraz częściej gdyż, rebelianci nie byli w stanie sprostać uzbrojonej w ciężką broń armii Asada, ale ustanowili przyczółki oporu w wielu miastach i wioskach w całej Syrii, co skłania siły Asada do atakowania ich przy pomocy czołgów, helikopterów i artylerii.

W Syrii doszło do eskalacji przemocy do tego stopnia, iż 16 czerwca 2012 zawieszono misję obserwacyjną ONZ. Powołana grupa kontaktowa uchwaliła na konferencji genewskiej z 30 czerwca 2012 zasady transformacyjne po zakończeniu konfliktu, jednak nadal nie było wiadomo jak go rozwiązać. Siły rządowe wraz z alawicką milicją 12 lipca 2012 dopuściły kolejnej masakry, tym razem w At-Turajmisie w prowincji Hama.

Po tym wydarzeniu rebelianci przypuścili szturm na Damaszek. W połowie lipca rebelianci zajęli kilka stołecznych dzielnic i dokonali zamachu na władze państwowe w którym zginął m.in. syryjski minister obrony. Po tym ciosie dla reżimu armia przystąpiła do kontrofensywy, która zakończyła się niemal po miesiącu walk wyparciem rebeliantów z Damaszku. Jednak ci znowu podjęli ataki na stolicę, w związku z tym armia przystąpiła do pacyfikacji pobliskich miast kontrolowanych przez opozycjonistów. W ten sposób doszło do masakry w Darajji.

Masakra[edytuj]

22 sierpnia 2012 armia rozpoczęła ostrzał miasta Darajja, co poprzedziło wejście wojsk naziemnych. Przed rozpoczęciem nalotów toczono rozmowy na temat wymiany więźniów, jednak zakończyły się one fiaskiem, co spowodowało decyzję ataku na Daraję[4]. W ciągu dwóch dni bombardowań w mieście śmierć poniosły 53 osoby[5]. 24 sierpnia 2012 podjęto szturm na kryjówki rebeliantów w centrum miasta Darajja[6]. Na ulicy al-Thawra w centrum Darajji widziano setki żołnierzy i dziesiątki czołgów. Ofensywa zakończyła się przejęciem przez wojsko tej dzielnicy[7].

Jak się okazało w czasie pacyfikacji armia dokonywała masowych egzekucji na cywilach i bojownikach. W dniach 25-26 sierpnia 2012 znaleziono ciała ponad 300 pomordowanych osób, głównie cywilów[8]. Początkowo opozycja ogłosiła, iż znalazła 200 ciał z czego 80 osób zidentyfikowano. Wśród ofiar byli rebelianci, cywile, w tym kobiety i dzieci, w tym rozstrzelaną 8-letnią dziewczynkę. Ciała były odnajdywane w domach, na ulicach i pod meczetem co sugerowało przeprowadzanie zbiorowych egzekucji. Na jednym z filmów nakręconych przez świadków, w piwnicy widoczne były 120 ciała pomordowanych. Niektóre z nich były spalone[1]. Dalsze raporty mówiły o nawet 320 zamordowanych osobach[2].

Po masakrze armia wycofała się z miasta, jednak 27 sierpnia 2012 powróciła do kilku dzielnic, w których dokonano aresztowań. 28 sierpnia 2012 rebelianci podali, iż doliczyli się 400 ofiar masakry[3] oraz, że aresztowano 1755 osób[1]. Lokalne Komitety Koordynacyjne podały oszacowały liczbę zabitych na 633 osób[1]. Strona rządowa utrzymywała, że za masakrą stały „grupy terrorystyczne”[9].

Po masakrze, Sekretarz Generalny ONZ zaapelował o przeprowadzenie natychmiastowego śledztwa. Szef Komisji Praw Człowieka ONZ uznał, że popełniono kolejną zbrodnie wojenną. Część rebeliantów kolejny raz wezwała społeczność międzynarodową do interwencji w Syrii, gdyż podobne masakry powtarzały się coraz częściej[9].

Przypisy

  1. a b c d e New Massacre in Darayya 25-8-2012 (ang.). LCC Syria, 2012-08-25. [dostęp 2012-08-31].
  2. a b Syrian death toll 183 Saturday, 34 in Daraya (ang.). Al Jazeera, 2012-08-26. [dostęp 2012-08-26].
  3. a b Syria's worst massacre: Daraya death toll reaches 400 (ang.). Guardian, 2012-08-28. [dostęp 2012-08-31].
  4. Robert Fisk: Inside Daraya - how a failed prisoner swap turned into a massacre (ang.). independent.co.uk, 2012-08-29. [dostęp 2012-08-31].
  5. More Martyrs in Daraya (ang.). LCC Syria, 2012-08-23. [dostęp 2012-08-31].
  6. Syria: siły rządowe ostrzelały obrzeża Damaszku, zginęło 21 osób (pol.). wp.pl, 2012-08-24. [dostęp 2012-08-24].
  7. Siły reżimowe opanowały jedno z przedmieść Damaszku (pol.). wp.pl, 2012-08-25. [dostęp 2012-08-26].
  8. Ponad 300 ciał znaleziono na przedmieściach Damaszku (pol.). wp.pl, 2012-08-26. [dostęp 2012-08-26].
  9. a b Masakra w Syrii - znaleziono 250 ciał. ONZ apeluje o śledztwo (pol.). wp.pl, 2012-08-26. [dostęp 2012-08-26].