Maskonur pacyficzny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maskonur pacyficzny
Fratercula corniculata[1]
(Naumann, 1821)
Maskonur pacyficzny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd siewkowe
Rodzina alki
Rodzaj Fratercula
Gatunek maskonur pacyficzny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Maskonur pacyficzny (Fratercula corniculata) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny alk. Gniazduje na wybrzeżach północnego Oceanu Spokojnego. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Taksonomia[edytuj]

Po raz pierwszy gatunek opisał Johann Friedrich Naumann w 1821. Holotyp pochodził z Kamczatki[3]. Maskonur pacyficzny jest gatunkiem monotypowym[3][4].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała wynosi 36–41 cm, rozpiętość skrzydeł 56–58 cm. Jedna znana masa ciała: 612 g. Dziób duży, trójkątny, żółto, czerwono zakończony, bocznie spłaszczony. U nasady dzioba widoczny jest pomarańczowy płatek skóry[3]. Resztą upierzenia przypomina maskonury zwyczajne (F. arctica)[5].

Zasięg występowania[edytuj]

Tereny lęgowe maskonurów pacyficznych obejmują Wyspę Wrangla, wybrzeża Półwyspu Czukockiego na południe przez Kamczatkę i Wyspy Komandorskie po wybrzeża Morza Ochockiego, Sachalin i północne Wyspy Kurylskie oraz obszar od północnej i zachodniej Alaski przez Morze Beringa po Aleuty i na wschód przez Zatokę Alaska na południe po Kolumbię Brytyjską (Wyspy Królowej Charlotty). Zimę ptaki te spędzają na wodach głównie południowej części zasięgu, ale okazjonalnie docierają do środkowej Japonii, sporadycznie do zachodnich Hawajów, południowej Kolumbii Brytyjskiej i zachodnich Stanów Zjednoczonych (zachodni Waszyngton, sporadycznie Oregon i Kalifornia)[3].

Ekologia i zachowanie[edytuj]

Maskonury pacyficzne gnieżdżą się na pękniętych skałach lub na nadbrzeżnych klifach. Na wyżynach niekiedy wygrzebują nory. Żerują na wodzie, nie wykazują preferencji w kwestii zasolenia czy temperatury wody[6]. Zwykle spotykane wówczas 1–2 km od wybrzeża[3]. Żywią się głównie rybami, jak śledzie (Clupea), gromadniki (Mallotus villosus) i przedstawiciele Ammodytes. Dieta ptaków badanych na wyspie Buldir (Aleuty) składała się z kałamarnic, ryb i wieloszczetów (Polychaeta)[6].

Lęgi[edytuj]

Ptaki przybywają na lęgowiska w kwietniu lub maju. Gniazdują w małych koloniach, gniazda są oddalone od siebie o około 1,5 m; znajdują się w szczelinie skały, w norze lub pod kamieniem. W zniesieniu jedno jajo. Inkubacja trwa około 41 dni, wysiadują oba ptaki z pary. Podobnie zarówno ojciec jak i matka zajmują się karmieniem młodych. Przez pierwsze 5–6 dni życia młode wymaga dogrzewania przez rodziców, później same utrzymuje odpowiednią temperaturę ciała. Po kolejnych 37–46 dniach młode bywa już zostawiane samo, podczas gdy pokarmu szukają oboje rodzice[6].

Status[edytuj]

IUCN uznaje maskonura pacyficznego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). BirdLife International ocenia trend populacji jako spadkowy ze względu na ekspansję gatunków inwazyjnych i niszczenie środowiska[7].

Przypisy

  1. Fratercula corniculata, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Fratercula corniculata. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b c d e Nettleship, D.N.: Horned Puffin (Fratercula corniculata). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2016. [dostęp 13 lipca 2016].
  4. Frank Gill & David Donsker: Coursers, noddies, gulls, terns, auks & sandgrouse. IOC World Bird List (v6.2), 20 kwietnia 2016. [dostęp 13 lipca 2016].
  5. Kenn Kaufman: Horned Puffin. W: Lives of North American Birds [on-line]. Audobon. Guide to North American Birds. [dostęp 17 lipca 2016].
  6. a b c Catanescu, I.: Fratercula corniculata. W: Animal Diversity Web [on-line]. University of Michigan, 2011. [dostęp 13 lipca 2016].
  7. Horned Puffin Fratercula corniculata. BirdLife International. [dostęp 13 lipca 2016].