mi Leonis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj


mi Leonis
μ Leo
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Lew
Rektascensja 09h 52m 45,817s
Deklinacja +26° 00′ 25,03″
Paralaksa (π) 26,28 ± 0,16[1]
Odległość 124,10 ± 0,75 ly
38,05 ± 0,23 pc
Wielkość obserwowana 3,88[1]m
Ruch własny (RA) -217,31 ± 0,15 mas/rok
Ruch własny (DEC) -54,26 ± 0,07 mas/rok
Prędkość radialna 13,63 ± 0,07 km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy pomarańczowy olbrzym
Typ widmowy K2 IIIb[1]
Masa 1,5 ± 0,1 M
Promień 11,4 ± 0,2 R
Metaliczność [Fe/H] 0,36 ± 0,05
Wielkość absolutna -1,22m
Jasność 62,62[2] L
Wiek 3,35 ± 0,70 Ga[2]
Temperatura 4538,2 ± 27,5[2] K
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 24 Leo
2MASS: J09524585+2600248
Bonner Durchmusterung: BD+26 2019
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 371
Boss General Catalogue: GC 13590
Katalog Henry’ego Drapera: HD 85503
Katalog Hipparcosa: HIP 48455
Katalog Jasnych Gwiazd: HR 3905
SAO Star Catalog: SAO 81064
Rasalas

mi Leonis (μ Leo) – gwiazda w gwiazdozbiorze Lwa, będąca olbrzymem o typie widmowym K2 III. Znajduje się około 124 lata świetlne od Ziemi.

Nazwa[edytuj]

Tradycyjna nazwa gwiazdy, Rasalas, wywodzi się od arabskiego-łacińskiego określenia Rasalad Borealis, oznaczającego „północną część głowy Lwa”, co odnosi się do jej położenia w gwiazdozbiorze[3].

Charakterystyka[edytuj]

Rasalas jest pomarańczowym olbrzymem, który świeci ponad 60 razy jaśniej od Słońca, o temperaturze około 4500 kelwinów. Gwiazda stosunkowo niedawno wkroczyła w fazę olbrzyma, jej helowe jądro wciąż się zapada i jasność gwiazdy rośnie; za około 50 milionów lat gwiazda zwiększy jasność 10 do 20 razy. Gwiazda ta ma także znacznie większą zawartość metali niż Słońce[3].

Wokół mi Leonis krąży planeta, gazowy olbrzym o oznaczeniu mi Leonis b[2][4].

Towarzysz
Masa
(MJ)
Okres orbitalny
(dni)
Półoś wielka
(au)
Ekscentryczność
b 2,4 ± 0,4 357,8 ± 1,2 1,1 ± 0,1 0,09 ± 0,08

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b c Mi Leonis w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d B.-C. Lee, I. Han, M.-G. Park, D.E. Mkrtichian, A.P. Hatzes, K.-M. Kim. Planetary companions in K giants beta Cancri, mu Leonis, and beta Ursae Minoris. „Astronomy & Astrophysics”. 566, s. A67, 2014. DOI: 10.1051/0004-6361/201322608. arXiv:1405.2127 (ang.). 
  3. a b Jim Kaler: Rasalas (ang.). STARS. [dostęp 2016-01-06].
  4. mu Leo b w serwisie The Extrasolar Planets Encyclopaedia (ang.)