Mieczysław Łobocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mieczysław Łobocki (ur. 18 sierpnia 1929 w Starogardzie Gdańskim, zm. 6 sierpnia 2012 w Lublinie) – polski pedagog i psycholog, profesor Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Zajmował się głównie problematyką modernizacji metod pracy wychowawczej w rodzinie, w placówkach opiekuńczo-wychowawczych oraz w szkołach, metodologią badań pedagogicznych, a także nieprzystosowaniem społecznym uczniów.

Ważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

  • Współudział uczniów w procesie dydaktyczno-wychowawczym (1975)
  • Metody badań pedagogicznych (1978)
  • Altruizm a wychowanie (1998)
  • Metody i techniki badań pedagogicznych (2000)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Okoń, Nowy słownik pedagogiczny, Wydawnictwo Akademickie "Żak", Warszawa 2007, s. 228.