Mieczysław Popek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Popek
4 zwycięstwa
starszy sierżant pilot
Data i miejsce urodzenia 30 października 1916
Siedlce
Data i miejsce śmierci 14 stycznia 1944
lotnisko Tollerton k. Nottingham
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921-1993).svgSiły Powietrzne RP
RAF roundel.svgRAF
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Stoją w pierwszym rzędzie: por. Wojciech Kołaczkowski, por. Zdzisław Henneberg, płk Bogdan Kwieciński, por. Mirosław Ferić, płk Marian C. Cooper, mjr Witold Urbanowicz, ppor. Bogdan Grzeszczak, st. sierż. Mieczysław Popek, st. sierż. Mozut. U góry: por. Wiktor Srzembosz, por. Tadeusz Arentowicz, st. sierż. Mieczysław Adamek i grupa mechaników

Mieczysław Popek (ur. 30 października 1916 r. w Siedlcach, zg. trag. 14 stycznia 1944 r. lotnisko Tollerton k. Nottingham, Wielka Brytania) – starszy sierżant pilot Wojska Polskiego, chorąży (ang. Warrant Officer) Królewskich Sił Powietrznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Mateusza i Sabiny z domu Rećko. W roku 1933 ukończył siedem klas szkoły powszechnej w Hajnówce. Do wojska został wcielony 4 listopada 1937 r. Przydzielono go do 5 Pułku Lotniczego w Lidzie, gdzie 15 grudnia złożył przysięgę wojskową. W 1938 r. ukończył w 5 PL szkołę podoficerską i w tym samym roku zaliczył Wyższy Kurs Pilotażu Myśliwskiego w Grudziądzu. Przydzielony do 152 Eskadry Myśliwskiej wyposażonej w samoloty P.11c.

We wrześniu 1939 r. 152 EM przydzielono do Armii Modlin. Już 1 września wziął udział w pierwszym locie bojowym swojej jednostki – będąc w kluczu mjr. Edwarda Więckowskiego (dowódcy Dywizjonu Myśliwskiego 5 PL) około godz. 16:30 wystartował do lotu na osłonę Modlina. Zauważył jednak dużą wyprawę He 111, odłączył się od swego prowadzącego i wraz z dwoma innymi kluczami eskadry zaatakował przeciwnika. Zgłoszono zestrzelenie czterech He 111.

10 września w walce z Me 110 – osłoną bombowców He 111 – został zestrzelony (lądował przymusowo, samolot spłonął).

Przez Rumunię przedostał się do Francji, gdzie w bazie Lyon został przydzielony do klucza por. J. Falkowskiego (X Klucz Kominowy „Fa”). Samoloty (Bloch 152) otrzymali dopiero 15 czerwca i do czasu kapitulacji Francji wykonali tylko kilka lotów patrolowych bez kontaktu z wrogiem. 23 czerwca wypłynął na statku m/s „Batory” do Wielkiej Brytanii.

18 września 1940 r. został przydzielony do 307 Nocnego Dywizjonu Myśliwskiego wyposażonego w dwuosobowe samoloty typu Defiant. W październiku 1940 po tygodniowym szkoleniu w 5 OTU w Aston Down trafił do 32 Dywizjonu Myśliwskiego RAF. 28 listopada 1940 przeniesiony do 249 Dywizjonu RAF. W lutym 1941 trafił do Dywizjonu 303.

W 1943 roku zgłosił się na ochotnika do zespołu PFT udającego się do Afryki. Uzyskał tam dwa zestrzały pewne.

Po powrocie 22 lipca 1943 roku przydzielony ponownie do Dywizjonu 303.

11 października 1943 roku przeniesiony do 16 (P)SFTS na stanowisko instruktora

14 stycznia 1944 roku po wykonaniu lotu treningowego kołował samolotem Miles Master III nr DL941 na lotnisku Tollerton k. Nottingham i zderzył się ze startującym Masterem II nr EM385. Załoga tego drugiego samolotu nie odniosła obrażeń, podczas gdy Popek zginął. Pochowany na cmentarzu lotników polskich w Newark, grób 319[1].

Zestrzelenia[edytuj | edytuj kod]

Zajmuje 53. lokatę na „Liście Bajana” – 4 zwycięstwa pewne.

  • 4 kwietnia 1942 – Fw 190 (operacja Circus 119)[1]
  • 3 lipca 1942 – ½ Ju 88 (2 Ju 88 wspólnie z T. Kołeckim, K. Wünsche i A. Rokitnickim)
  • 18 sierpnia 1942 – ½ Fw 190
  • 20 kwietnia 1943 – Mc 202 (pilotował Spitfire IX, ZX-7 (EN268))
  • 28 kwietnia 1943 – Mc 202 (pilotował Spitfire IX, ZX-6 (EN315))

uszkodzenie:

  • 8 kwietnia 1943 – Me 109 (pilotował Spitfire IX, ZX-6 (EN315) )
  • 3 października 1943 – Fw 190

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Cyrk Skalskiego przyczynek do monografii. cyrkskalskiego.mysliwcy.pl. [dostęp 2012-06-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]