Mirosław Słowiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mirosław Słowiński (ur. 8 kwietnia 1953 w Zagórowie) – producent filmowy i pisarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i doktorem nauk humanistycznych.

Zajmował się organizowaniem studenckich festiwali kulturalnych w Poznaniu.

Od grudnia 1985 do lipca 1989 był zastępcą kierownika Wydziału Kultury Komitetu Centralnego PZPR[1].

Był redaktorem naczelnym tygodnika „Kultura”, redagował tygodnik „Słowo” oraz „Przegląd Kulturalny”, jak również współpracował z tygodnikiem „Wprost” i „Głosem Wielkopolskim”. Był wiceministrem kultury i sztuki w rządzie premierów M. Rakowskiego i T. Mazowieckiego. Jest laureatem nagrody I stopnia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Był producentem filmów, między innymi: Quo vadis Jerzego Kawalerowicza, Kto nigdy nie żył... Andrzeja Seweryna, Przyjaciółki oraz Przyjechała nasza malarka ... znaczy jest już lato – szkic do portretu Grażyny Harmacińskiej-Nyczki Wandy Różyckiej-Zborowskiej oraz Syberiada polska Janusza Zaorskiego.

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Błazen – dzieje postaci i motywu (1990)
  • Cztery uczty, jeden świat (2004)
  • Zagórów. Album miasta 1407-2007 (2007)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Włodzimierz Janowski, Aleksander Kochański Informator o strukturze i obsadzie personalnej centralnego aparatu PZPR 1948-1990, pod red. Krzysztofa Persaka, wyd. ISP PAN, Warszawa 2000, s. 119

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]