Andrzej Seweryn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy aktora. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Andrzej Seweryn
Andrzej Seweryn
Andrzej Seweryn
Imię i nazwisko Andrzej Teodor Seweryn
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1946
Heilbronn
Zawód aktor, reżyser
Współmałżonek 1. Bogusława Blajfer
2. Krystyna Janda
3. Laurence Seweryn
4. Mireille Maalouf
Lata aktywności od 1964
Zespół artystyczny
Comédie-Française
Teatr Polski w Warszawie
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kawaler Legii Honorowej (Francja) Kawaler Narodowego Orderu Zasługi (Francja) Kawaler Orderu Sztuki i Literatury (Francja)
Andrzej Seweryn (sierpień 2007)
Andrzej Seweryn podczas pobytu w Busku-Zdroju (wrzesień 2009)

Andrzej Teodor Seweryn (ur. 25 kwietnia 1946 w Heilbronn[1]) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny, dyrektor naczelny Teatru Polskiego im. Arnolda Szyfmana w Warszawie.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W młodości należał do walterowców[2].

Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (1968), studiował na roku m.in. z Piotrem Fronczewskim.

W listopadzie 1968 Andrzej Seweryn został aresztowany za produkcję i kolportaż ulotek skierowanych przeciwko interwencji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji. Został osadzony w tzw. więzieniu na Rakowieckiej w Warszawie. Zwolnienie uzyskał na mocy amnestii z lipca 1969. W drugiej połowie lat 70. prowadził zbiórkę pieniędzy na rzecz Komitetu Obrony Robotników, był inwigilowany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa PRL[3].

15 sierpnia 1968 zadebiutował jako aktor teatralny. Od tegoż roku do 1980 był członkiem zespołu aktorskiego Teatru Ateneum w Warszawie[1]. W pierwszej połowie lat 70. wykładał na stołecznej PWST[4]. Grywał w Teatrze Telewizji, większą rolę filmową otrzymał w 1970, gdy zagrał w Albumie polskim Jana Rybkowskiego[1]. Wystąpił w wielu filmach Andrzeja Wajdy (Ziemia obiecana, Dyrygent, Pan Tadeusz, Zemsta), grał także m.in. u Agnieszki Holland, Stevena Spielberga, Jerzego Hoffmana i Jacka Bromskiego[1][5].

W 1980 wyjechał do Francji, gdzie pozostał w związku z wprowadzeniem w Polsce stanu wojennego[4]. Został aktorem teatrów francuskich i kinowych produkcji filmowych. Zaangażowany – jako trzeci cudzoziemiec w historii teatru francuskiego – do jednego z najbardziej prestiżowych teatrów na świecie Comédie-Française (1993). Był profesorem w École nationale supérieure des arts et techniques du théâtre w Lyonie oraz w Conservatoire national supérieur d'art dramatique (CNSAD) w Paryżu[6]. W 2006 zadebiutował jako reżyser filmowy swoim obrazem Kto nigdy nie żył... z Michałem Żebrowskim w roli głównej.

Na stałe do Polski powrócił w 2010, zamieszkując w Warszawie. 1 stycznia 2011 objął stanowisko dyrektora Teatru Polskiego[7].

Został także członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w 2010[8] oraz w 2015[9].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był mężem Bogusławy Blajfer (1970–1973), następnie aktorki Krystyny Jandy (1974–1979), z którą ma córkę Marię Seweryn, również aktorkę. Jego trzecią żoną była Laurence Bourdil (1982–1987), z którą ma syna Yanna, a czwartą Mireille Maalouf, z którą ma syna Maximiliena[10]. Jego krewnym był Wojciech Seweryn[11].

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne[1][5]
Seriale telewizyjne[1]
Reżyser[1]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Andrzej Seweryn w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2015-03-21].
  2. Seweryn: Należałem do walterowców, z czerwonymi chustami chodziliśmy po mieście. wnas.pl, 27 stycznia 2013. [dostęp 2015-03-21].
  3. Filip Gańczak, Filmowcy w matni bezpieki, Prószyński i S-ka, Warszawa 2011, s. 174–200.
  4. 4,0 4,1 Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2015-03-21].
  5. 5,0 5,1 Andrzej Seweryn w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.). [dostęp 2015-03-21].
  6. Andrzej Seweryn: Biographie (fr.). comedie-francaise.fr. [dostęp 2015-03-21].
  7. Andrzej Sewerym. teatrpolski.waw.pl. [dostęp 2015-03-21].
  8. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego. onet.pl, 16 maja 2010. [dostęp 2015-03-21].
  9. Barbara Sowa: Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała lista. dziennik.pl, 16 marca 2015. [dostęp 2015-03-21].
  10. Życie na gorąco” nr 16 z 16 kwietnia 2015, s. 56–57.
  11. Edward Michocki: Życiorysy do nowych tablic katyńskich. mielec.pl, 12 kwietnia 2010. [dostęp 2015-03-21].
  12. M.P. z 1997 r. Nr 46, poz. 447 – pkt 2.
  13. M.P. z 2008 r. Nr 94, poz. 808 – pkt 4.
  14. Seweryn odmówił przyjęcia Nagrody Specjalnej im. Zbyszka Cybulskiego. wyborcza.pl, 2 listopada 2009. [dostęp 2015-03-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]