Przejdź do zawartości

Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 1994

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 1994
1992 1996
Data

20 marca 1994

Gospodarz

Planica

Dyscyplina

skoki narciarskie

Mężczyźni
konkurs indywidualny
na skoczni K-185

Czechy Jaroslav Sakala

Klasyfikacja medalowa
Zwycięzca

 Czechy

13. Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich – zawody w lotach narciarskich, które odbyły się 20 marca 1994 roku na mamuciej skoczni Velikanka w Planicy.

Według początkowych planów mistrzostwa miały odbyć się między 17 a 20 marca 1994[1], a konkurs główny miał zostać rozegrany 19 i 20 marca[2]. Ostatecznie dwie serie zostały odwołane i do ogólnej klasyfikacji mistrzostw świata wzięto pod uwagę tylko dwie serie konkursowe, które odbyły się 20 marca[3].

Za osiągnięte miejsca w MŚ 1994 zostały przyznane medale. Ponadto zawodnicy otrzymali punkty do klasyfikacji Pucharu Świata[4] i Pucharu Świata w lotach[2].

Po raz czwarty mistrzostwa świata w lotach narciarskich rozegrano w Planicy. Wcześniej miało to miejsce w 1972, 1979 i 1985 roku[1].

Wyniki

[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzcą Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 1994 został Jaroslav Sakala, który o 21,5 punktu wyprzedził drugiego w klasyfikacji – Espena Bredesena oraz o 26,6 punktu trzeciego – Roberta Cecona. Poniższa tabela przedstawia wyniki zawodów po przeprowadzeniu dwóch serii konkursowych. Trzecia i czwarta seria nie odbyły się[5][3].

Po serii poważnych wypadków na mistrzostwach w 1986 r., FIS mając na uwadze bezpieczeństwo skoczków, wprowadził przepis, w którym ustalono maksymalną długość skoku na 191 m (oficjalny rekord Andreasa Feldera w 1986; nieoficjalny rekord świata w 1985 r. Matti Nykänena[potrzebny przypis]), powyżej tej wartości nie dodawano punktów. Roberto Cecon w drugim skoku uzyskał 199 m (najdalszy skok w zawodach). „Reguła 191" sprawiła, że zamiast drugiego miejsca zajął trzecie. Po dekoracji, na konferencji prasowej, Espen Bredesen i Roberto Cecon wymienili się medalami, w proteście przeciwko temu ograniczeniu. Kilka tygodni po mistrzostwach przepis został zniesiony[6][7][8].

Pozycja Skoczek Kraj Skok 1 Skok 2 Wynik punktowy
1 Jaroslav Sakala  Czechy 189 185 351,3
2 Espen Bredesen  Norwegia 178 182 329,8
3 Roberto Cecon  Włochy 160 191 (199) 324,7
4 Christof Duffner  Niemcy 159 148 266,4
5 Lasse Ottesen  Norwegia 177 129 263,2
6 Stefan Zünd  Szwajcaria 150 140 252,5
7 Toni Nieminen  Finlandia 139 156 248,0
8 Kurt Børset  Norwegia 122 167 245,3
9 Jani Soininen  Finlandia 138 149 239,4
10 Hansjörg Jäkle  Niemcy 129 153 237,4
11 Takanobu Okabe  Japonia 198 95 235,2
12 Janne Ahonen  Finlandia 120 159 228,8
13 Andreas Goldberger  Austria 141 128 221,3
14 Janne Väätäinen  Finlandia 126 146 216,9
15 Sylvain Freiholz  Szwajcaria 123 139 213,4
16 Werner Haim  Austria 119 132 203,9
17 Ivo Pertile  Włochy 137 124 201,2
18 Ted Langlois  Stany Zjednoczone 128 125 195,6
19 Noriaki Kasai  Japonia 153 109 177,9
20 Tomáš Goder  Czechy 120 117 177,4
20 Nicolas Jean-Prost  Francja 131 106 177,4
22 Jin’ya Nishikata  Japonia 168 95 170,6
23 Sepp Zehnder  Szwajcaria 118 110 170,2
24 Werner Rathmayr  Austria 114 115 168,3
25 Bruno Reuteler  Szwajcaria 108 116 162,8
26 Gerd Siegmund  Niemcy 115 113 161,1
27 Matjaž Zupan  Słowenia 108 116 156,3
27 Jakub Sucháček  Czechy 109 115 156,3
29 Didier Mollard  Francja 112 106 147,1
30 Matjaž Kladnik  Słowenia 114 101 144,0
31 Naoki Yasuzaki  Japonia 102 110 139,4
32 Hiroya Saitō  Japonia 103 108 137,7
33 Andreas Beck  Austria 95 117 136,4
34 Samo Gostiša  Słowenia 112 96 131,1
35 John Lockyer  Kanada 103 100 128,6
36 Jérôme Gay  Francja 101 101 122,4
37 Vladimír Roško  Słowacja 98 102 120,5
38 Rastislav Leško  Słowacja 99 99 115,1
39 Kachaber Cakadze  Gruzja 88 94 99,4
40 Jure Žagar  Słowenia 83 100 95,6
41 Johan Rasmussen  Szwecja 124 80 94,8
42 Roar Ljøkelsøy  Norwegia 94 77 76,7
43 Jeremy Blackburn  Kanada 85 39,0

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Planica 1934-2011: All international competitions, all podium winners and competitors with the longest ski jumps and flights. osc-planica.si. [dostęp 2011-12-05]. (ang.).
  2. a b 03.19-03.20. Planica. skijumping.pl. [dostęp 2011-11-05]. (pol.).
  3. a b Mistrzostwa Świata w lotach 1994: 20.03.1994 – Planica (Słowenia) K-185. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-05]. (pol.).
  4. Skoki Narciarskie Polska – Wyniki PŚ 1993/1994. skijumping.pl. [dostęp 2011-12-04]. (pol.).
  5. FIS-Ski – resultats: Planica (SLO), 20.03.1994, FIS Ski-Flying World Championships. fis-ski.com. [dostęp 2011-12-05]. (ang.).
  6. Adrian Dworakowski, Skoki narciarskie. Nazywano go Eddiem Edwardsem - historia Espena Bredesena [online], Skijumping.pl, 28 kwietnia 2024 [dostęp 2024-05-01] (pol.).
  7. Nie da się dalej niż 191 metrów. Wielki absurd MŚ w lotach [online], Sport Telewizja Polska S.A, 8 grudnia 2020 [dostęp 2024-05-01] (pol.).
  8. Skoki narciarskie. Historia Mistrzostw Świata w Lotach [online], www.skijumping.pl [dostęp 2024-05-01].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]