Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mistrzostwa świata w lotach narciarskich
Pierwsza edycja 1972
Ostatnia edycja 2018
Najwięcej zwycięstw
(indywidualnych)
na MŚ w lotach
Szwajcaria Walter Steiner
Niemcy Sven Hannawald
Norwegia Roar Ljøkelsøy
(2 razy)
Najwięcej razy na podium
(indywidualnie)
na MŚ w lotach
Finlandia Matti Nykänen
(5 razy)
Najwięcej zwycięstw
na MŚ w lotach
Norwegia Roar Ljøkelsøy
Austria Gregor Schlierenzauer
(4 razy)
Najwięcej razy na podium
na MŚ w lotach
Finlandia Janne Ahonen
(7 razy)
Państwa gospodarze
MŚ w lotach
 Austria
 Niemcy
 Norwegia
 Słowenia
Państwa, dawni gospodarze
MŚ w lotach
 Czechosłowacja
 Czechy
 Jugosławia

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich organizowane są przez Międzynarodową Federację Narciarską (FIS) (od 1972), a rywalizacja odbywa się co dwa lata[a] na jednej ze skoczni mamucich. Wcześniej mistrzostwa były rozgrywane cyklicznie na pięciu największych skoczniach: na Letalnicy (dawniej Velikance) w Planicy, na Kulm w Tauplitz/Bad Mitterndorf, na Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie, na Vikersundbakken w Vikersund oraz na Čerťáku w Harrachovie.

Początek mistrzostwom dały Międzynarodowe Tygodnie Lotów Narciarskich, czyli imprezy sportowe organizowane (od 1953) w ramach zawodów FIS (FIS Race). Uważane były one za nieoficjalne mistrzostwa świata w lotach narciarskich[1]. Wyniki uzyskane przez zawodników podczas Tygodni Lotów Narciarskich (od 1972), a następnie konkursów Pucharu Świata w skokach narciarskich (od momentu powstania tegoż cyklu) oraz podczas mistrzostw świata w lotach narciarskich były wliczane do klasyfikacji Pucharu KOP[2].

Konkursy mistrzostw świata w lotach narciarskich nie są wliczane do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w skokach narciarskich i Pucharu Świata w lotach narciarskich. Wyjątkiem od tej reguły były sezony 1991/1992, 1993/1994, 1995/1996 i 1997/1998, w których do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata wliczono także punkty zdobyte podczas mistrzostw świata w lotach narciarskich w Harrachovie (w 1992), w Planicy (w 1994), w Tauplitz/Bad Mitterndorf (w 1996) oraz w Oberstdorfie (w 1998).

Konkurs indywidualny o mistrzostwo świata w lotach obejmuje cztery serie skoków rozgrywane w ciągu dwóch dni. O zwycięstwie decyduje suma punktów za skoki zawodnika ze wszystkich czterech serii. W ramach mistrzostw rozgrywany jest także konkurs drużynowy (od 2004)[b].

Reprezentanci Polski zdobyli na mistrzostwach trzy medale. Indywidualnymi medalistami byli: Piotr Fijas (brąz w 1979) oraz Kamil Stoch (srebro w 2018). W 2018 reprezentacja Polski zdobyła brązowy medal w konkursie drużynowym[3].

Medaliści MŚ w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Konkurs indywidualny[edytuj | edytuj kod]

1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce
1972 – Planica Szwajcaria Walter Steiner Niemiecka Republika Demokratyczna Heinz Wosipiwo Czechosłowacja Jiří Raška
1973 – Oberstdorf Niemiecka Republika Demokratyczna Hans-Georg Aschenbach Szwajcaria Walter Steiner Czechosłowacja Karel Kodejška
1975 – Tauplitz/Bad Mitterndorf Czechosłowacja Karel Kodejška Niemiecka Republika Demokratyczna Rainer Schmidt Austria Karl Schnabl
1977 – Vikersund Szwajcaria Walter Steiner Austria Toni Innauer Niemiecka Republika Demokratyczna Henry Glaß
1979 – Planica Austria Armin Kogler Niemiecka Republika Demokratyczna Axel Zitzmann Polska Rzeczpospolita Ludowa Piotr Fijas
1981 – Oberstdorf Finlandia Jari Puikkonen Austria Armin Kogler Norwegia Tom Levorstad
1983 – Harrachov Niemiecka Republika Demokratyczna Klaus Ostwald Czechosłowacja Pavel Ploc Finlandia Matti Nykänen
1985 – Planica Finlandia Matti Nykänen Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog Czechosłowacja Pavel Ploc
1986 – Tauplitz/Bad Mitterndorf Austria Andreas Felder Austria Franz Neuländtner Finlandia Matti Nykänen
1988 – Oberstdorf Norwegia Ole Gunnar Fidjestøl Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Primož Ulaga Finlandia Matti Nykänen
1990 – Vikersund Niemcy Dieter Thoma Finlandia Matti Nykänen Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
1992 – Harrachov Japonia Noriaki Kasai Austria Andreas Goldberger Włochy Roberto Cecon
1994 – Planica Czechy Jaroslav Sakala Norwegia Espen Bredesen Włochy Roberto Cecon
1996 – Tauplitz/Bad Mitterndorf Austria Andreas Goldberger Finlandia Janne Ahonen Słowenia Urban Franc
1998 – Oberstdorf Japonia Kazuyoshi Funaki Niemcy Sven Hannawald Niemcy Dieter Thoma
2000 – Vikersund Niemcy Sven Hannawald Austria Andreas Widhölzl Finlandia Janne Ahonen
2002 – Harrachov Niemcy Sven Hannawald Niemcy Martin Schmitt Finlandia Matti Hautamäki
2004 – Planica Norwegia Roar Ljøkelsøy Finlandia Janne Ahonen Finlandia Tami Kiuru
2006 – Tauplitz/Bad Mitterndorf Norwegia Roar Ljøkelsøy Austria Andreas Widhölzl Austria Thomas Morgenstern
2008 – Oberstdorf Austria Gregor Schlierenzauer Austria Martin Koch Finlandia Janne Ahonen
2010 – Planica Szwajcaria Simon Ammann Austria Gregor Schlierenzauer Norwegia Anders Jacobsen
2012 – Vikersund Słowenia Robert Kranjec Norwegia Rune Velta Austria Martin Koch
2014 – Harrachov Niemcy Severin Freund Norwegia Anders Bardal Słowenia Peter Prevc
2016 – Tauplitz/Bad Mitterndorf Słowenia Peter Prevc Norwegia Kenneth Gangnes Austria Stefan Kraft
2018 – Oberstdorf Norwegia Daniel-André Tande Polska Kamil Stoch Niemcy Richard Freitag
2020 – Planica
2022 – Vikersund

Konkurs drużynowy[edytuj | edytuj kod]

1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce
2004 – Planica  Norwegia
1. Roar Ljøkelsøy
2. Sigurd Pettersen
3. Bjørn Einar Romøren
4. Tommy Ingebrigtsen
 Finlandia
1. Tami Kiuru
2. Veli-Matti Lindström
3. Matti Hautamäki
4. Janne Ahonen
 Austria
1. Thomas Morgenstern
2. Andreas Goldberger
3. Andreas Widhölzl
4. Wolfgang Loitzl
2006 – Tauplitz/Bad Mitterndorf  Norwegia
1. Bjørn Einar Romøren
2. Lars Bystøl
3. Tommy Ingebrigtsen
4. Roar Ljøkelsøy
 Finlandia
1. Janne Happonen
2. Tami Kiuru
3. Matti Hautamäki
4. Janne Ahonen
 Niemcy
1. Michael Neumayer
2. Georg Späth
3. Alexander Herr
4. Michael Uhrmann
2008 – Oberstdorf  Austria
1. Martin Koch
2. Thomas Morgenstern
3. Andreas Kofler
4. Gregor Schlierenzauer
 Finlandia
1. Janne Happonen
2. Harri Olli
3. Matti Hautamäki
4. Janne Ahonen
 Norwegia
1. Bjørn Einar Romøren
2. Anders Bardal
3. Tom Hilde
4. Anders Jacobsen
2010 – Planica  Austria
1. Wolfgang Loitzl
2. Thomas Morgenstern
3. Martin Koch
4. Gregor Schlierenzauer
 Norwegia
1. Anders Jacobsen
2. Anders Bardal
3. Johan Remen Evensen
4. Bjørn Einar Romøren
 Finlandia
1. Janne Happonen
2. Olli Muotka
3. Matti Hautamäki
4. Harri Olli
2012 – Vikersund  Austria
1. Thomas Morgenstern
2. Andreas Kofler
3. Gregor Schlierenzauer
4. Martin Koch
 Niemcy
1. Andreas Wank
2. Richard Freitag
3. Maximilian Mechler
4. Severin Freund
 Słowenia
1. Jernej Damjan
2. Jurij Tepeš
3. Jure Šinkovec
4. Robert Kranjec
2014 – Harrachov
Konkurs odwołany z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych
2016 – Tauplitz/Bad Mitterndorf  Norwegia
1. Anders Fannemel
2. Johann André Forfang
3. Daniel-André Tande
4. Kenneth Gangnes
 Niemcy
1. Andreas Wellinger
2. Stephan Leyhe
3. Richard Freitag
4. Severin Freund
 Austria
1. Stefan Kraft
2. Manuel Poppinger
3. Manuel Fettner
4. Michael Hayböck
2018 – Oberstdorf  Norwegia
1. Robert Johansson
2. Andreas Stjernen
3. Johann André Forfang
4. Daniel-André Tande
 Słowenia
1. Jernej Damjan
2. Anže Semenič
3. Domen Prevc
4. Peter Prevc
 Polska
1. Piotr Żyła
2. Stefan Hula
3. Dawid Kubacki
4. Kamil Stoch
2020 – Planica
2022 – Vikersund

Najwięcej razy na podium w historii mistrzostw świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Zawodnik Państwo Gold medal icon.svg Silver medal icon.svg Bronze medal icon.svg Razem
1. Walter Steiner  Szwajcaria 2 1 0 3
Sven Hannawald  Niemcy 2 1 0 3
3. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 2 0 0 2
4. Matti Nykänen  Finlandia 1 1 3 5
5. Armin Kogler  Austria 1 1 0 2
Andreas Goldberger  Austria 1 1 0 2
Gregor Schlierenzauer  Austria 1 1 0 2
8. Karel Kodejška  Czechosłowacja 1 0 1 2
Dieter Thoma  Niemcy 1 0 1 2
Peter Prevc  Słowenia 1 0 1 2
11. Hans-Georg Aschenbach  NRD 1 0 0 1
Jari Puikkonen  Finlandia 1 0 0 1
Klaus Ostwald  NRD 1 0 0 1
Andreas Felder  Austria 1 0 0 1
Ole Gunnar Fidjestøl  Norwegia 1 0 0 1
Noriaki Kasai  Japonia 1 0 0 1
Jaroslav Sakala  Czechy 1 0 0 1
Kazuyoshi Funaki  Japonia 1 0 0 1
Simon Ammann  Szwajcaria 1 0 0 1
Robert Kranjec  Słowenia 1 0 0 1
Severin Freund  Niemcy 1 0 0 1
Daniel-André Tande  Norwegia 1 0 0 1
23. Janne Ahonen  Finlandia 0 2 2 4
24. Andreas Widhölzl  Austria 0 2 0 2
25. Pavel Ploc  Czechy 0 1 1 2
Jens Weißflog  NRD 0 1 1 2
Martin Koch  Austria 0 1 1 2
28. Heinz Wosipiwo  NRD 0 1 0 1
Rainer Schmidt  NRD 0 1 0 1
Toni Innauer  Austria 0 1 0 1
Axel Zitzmann  NRD 0 1 0 1
Franz Neuländtner  Austria 0 1 0 1
Primož Ulaga  Jugosławia 0 1 0 1
Espen Bredesen  Norwegia 0 1 0 1
Martin Schmitt  Niemcy 0 1 0 1
Rune Velta  Norwegia 0 1 0 1
Anders Bardal  Norwegia 0 1 0 1
Kenneth Gangnes  Norwegia 0 1 0 1
Kamil Stoch  Polska 0 1 0 1
40. Roberto Cecon  Włochy 0 0 2 2
41. Jiří Raška  Czechosłowacja 0 0 1 1
Karl Schnabl  Austria 0 0 1 1
Henry Glaß  NRD 0 0 1 1
Piotr Fijas Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska 0 0 1 1
Tom Levorstad  Norwegia 0 0 1 1
Urban Franc  Słowenia 0 0 1 1
Matti Hautamäki  Finlandia 0 0 1 1
Tami Kiuru  Finlandia 0 0 1 1
Thomas Morgenstern  Austria 0 0 1 1
Anders Jacobsen  Norwegia 0 0 1 1
Stefan Kraft  Austria 0 0 1 1
Richard Freitag  Niemcy 0 0 1 1

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Państwo Gold medal icon.svg Silver medal icon.svg Bronze medal icon.svg Razem
1.  Norwegia 4 1 1 6
2.  Austria 3 0 2 5
3.  Finlandia 0 3 1 4
4.  Niemcy 0 2 1 3
5.  Słowenia 0 1 1 2
6.  Polska 0 0 1 1

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wyjątki od tej reguły były dwa, kiedy mistrzostwa świata w lotach narciarskich zostały zorganizowane rok po roku. Sytuacja taka miała miejsce między pierwszą, a drugą edycją (w 1972 w Planicy, a w 1973 w Oberstdorfie) oraz między ósmą, a dziewiątą edycją (w 1985 w Planicy, a w 1986 w Tauplitz/Bad Mitterndorf).
  2. W 2014 w Harrachovie konkurs drużynowy nie odbył się z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojciech Szatkowski: Skoki Narciarskie: Helmut Recknagel - „Orzeł Turyngii”. skijumping.pl, 2005-07-21. [dostęp 2012-05-19].
  2. Tadeusz Mieczyński: Skoki Narciarskie: Adam Małysz triumfatorem Pucharu KOP. skijumping.pl, 2007-03-31. [dostęp 2012-02-27].
  3. MŚwL w Oberstdorfie: Norwegowie bronią tytułu, Polacy z historycznym brązowym medalem! [dostęp 2018-01-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]