Espen Bredesen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Espen Bredesen
Espen Bredesen
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1968
Oslo, Norwegia
Klub Oppsal Idrettsforening
Wzrost 176 cm
Debiut w PŚ 16 grudnia 1989, Sapporo
(45. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 16 grudnia 1990, Sapporo
(10. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 7 marca 1993, Lahti
(3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 11 marca 1993, Lillehammer
Rekord życiowy 210 m, Planica (1997)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Lillehammer 1994 normalna
Srebro
Lillehammer 1994 duża
Mistrzostwa świata
Złoto
Falun 1993 duża
Złoto
Falun 1993 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
Srebro
Planica 1994
Inne nagrody
Puchar świata w skokach
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
1993/1994
Turniej Czterech Skoczni
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
1993/1994
Inne
Gold medal with cup.svg Medal Holmenkollen
1994

Espen Odd Bredesen (ur. 2 lutego 1968 w Oslo) – norweski skoczek narciarski, dwukrotny medalista olimpijski, dwukrotny mistrz świata, wicemistrz świata w lotach, zdobywca Pucharu Świata oraz zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni.

Życiorys[edytuj]

Jako dziecko interesował się wieloma dyscyplinami sportowymi. W zimie jeździł na nartach, latem grał w piłkę nożną, zajmował się także hokejem, pływaniem, koszykówką i tenisem. Narty po raz pierwszy założył jako 2 letnie dziecko. Trenował na położonej koło domu małej skoczni Bjartbakken. W wieku 10 lat zapisał się do klubu Oppsal IF, gdzie dostał prawdziwe narty skokowe i odpowiednie buty. Podczas swych pierwszych zawodów wystąpił w kombinezonie uszytym przez mamę. Choć wygrał ten konkurs, w latach dziecięcych był raczej przeciętnym skoczkiem. Nigdy nie udało mu się dostać do Hovedlandsrennet – wielkiego konkursu, w którym startują nastolatkowie z całej Norwegii. W wieku około 17 lat zdecydował, że skoki będzie traktował poważniej. W wieku 21 lat zdobył swój pierwszy tytuł mistrza Norwegii. Tytuł ten zdobył później jeszcze ośmiokrotnie[1].

W Pucharze świata w skokach zadebiutował w sezonie 1989/1990 zajmując 45. miejsce w konkursie rozegranym 16 grudnia 1989 roku w japońskim Sapporo. W sezonie tym wystartował jeszcze ośmiokrotnie, jednak punktów nie wywalczył, wobec czego nie został sklasyfikowany w klasyfikacji generalnej. Pierwsze punkty w karierze zdobył na początku sezonu 1990/1991, 16 grudnia 1990 roku zajmując 10. miejsce w Sapporo, dokładnie rok po swoim debiucie. Pierwszą wielką imprezą w jego karierze były mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 1991 roku, gdzie był szesnasty na dużej skoczni, a na normalnej zajął na 52. miejsce. W konkursie drużynowym Norwegowie z Bredesenem w składzie zajęli czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal z reprezentantami Niemiec. Sezon ten zakończył na 34. miejscu.

Zimą następnego roku pojechał na igrzyska olimpijskie w Albertville, gdzie zajął ostatnie, 58. miejsce na skoczni normalnej i 57. miejsce (trzecie od końca) na dużej. Norweskie media wzywały Espena do zakończenia kariery i niepojawiania się na międzynarodowych zawodach. Pewien szwedzki dziennikarz, porównał Norwega do Eddiego "Eagle" Edwardsa, nazywając go "Espen the Eagle". Ten przydomek ciągnął się za nim przez kolejny rok.[1] W tym samym roku zajął 11. miejsce na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie.

Przełom w karierze Norwega nastąpił w 1993 roku. Na mistrzostwach świata w Falun Espen zwyciężył w konkursie indywidualnym na dużej skoczni, wyprzedzając Czecha Jaroslava Sakalę oraz Andreasa Goldbergera z Austrii. Ponadto wspólnie z Bjørnem Myrbakkenem, Helge Brendryenem i Øyvindem Bergiem zdobył złoty medal w konkursie drużynowym. W konkursie indywidualnym na skoczni normalnej zaprezentował się słabiej, zajmując 19. miejsce. Niecały miesiąc później 6 marca 1993 roku w fińskim Lahti po raz pierwszy stanął na podium zawodów PŚ, zajmując trzecie miejsce, a cztery dni później, w Lillehammer odniósł pierwsze pucharowe zwycięstwo. W klasyfikacji generalnej sezonu 1992/1993 zajął ostatecznie piąte miejsce.

Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 1993/1994. Drugie miejsce w Oberstdorfie, zwycięstwo w Garmisch-Partenkirchen, piąte miejsce w Innsbrucku i zwycięstwo w Bischofshofen dało mu zwycięstwo w 42. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Norweski dziennik Adresseavisen zamieścił długi reportaż o Turnieju. Triumf ten podniósł oczekiwania norweskich kibiców wobec Bredesena w związku ze zbliżającymi się igrzyskami w Lillehammer. Już po pierwszej serii skoków na normalnej skoczni Espen prowadził po skoku na odległość 100,5 m. Jego młodszy rodak Lasse Ottesen skoczył co prawda 2 metry dalej, jednak otrzymał niższe oceny za styl; na trzecim miejscu znajdował się Noriaki Kasai z Japonii. W drugiej serii Bredesen ustanowił rekord skoczni wynikiem 104,0 m i zapewnił sobie pierwszy złoty medal dla Norwegii od czasu wprowadzenia stylu "V". Wyprzedził drugiego w konkursie Ottesena o 14 punktów, a trzeciego Dietera Thomę z Niemiec o ponad 20 punktów. Rekord Norwega na normalnej skoczni w Lillehammer pozostał niepobity aż do 3 grudnia 2011 roku, kiedy to jego rekord o pół metra dalej pobił Andreas Kofler podczas zawodów Pucharu Świata. Bredesen prowadził także po pierwszej serii skoków na dużej skoczni, po skoku na 135,5 m, wyprzedzając Niemca Jensa Weißfloga i Andreasa Goldbergera. Jednakże jego skok w drugiej kolejce na odległość 122,0 metrów wystarczył do zajęcia drugiego miejsca. Zwyciężył Weißflog, który skoczył 11 metrów dalej, trzecie miejsce utrzymał Goldberger. W konkursie drużynowym mimo jego dobrych skoków Norwegowie nie zdobyli medalu, zajmując czwarte miejsce po przegranej walce o brązowy medal z reprezentantami Austrii. W sezonie 1993/1994 Bredesen łącznie dwunastokrotnie stawał na podium, w tym cztery razy zwyciężał, sześć razy był drugi i dwa razy trzeci, co dało mu zwycięstwo w klasyfikacji generalnej PŚ. Ponadto zajął drugie miejsce w sezonie 1993/1994 Pucharu Świata w lotach i zdobył srebrny medal na mistrzostwach świata w lotach w Planicy, w obu przypadkach ulegając jedynie Czechowi - Jaroslavowi Sakali.

Sezon 1994/1995 nie był już tak dobry. Podczas treningu w lecie 1994 roku Norweg doznał kontuzji karku, która spowodowała, że nie mógł trenować z pełnym obciążeniem[2]. Tylko raz stanął na podium, 5 lutego 1995 roku w szwedzkim Falun odniósł swoje ostatnie zwycięstwo w karierze. Miesiąc później, podczas mistrzostw świata w Thunder Bay zajął siedemnaste miejsce na dużej skoczni, na normalnym obiekcie zajął 24. miejsce, a wraz z kolegami z reprezentacji zajął zaledwie siódme miejsce w konkursie drużynowym. Siódme miejsce zajął także na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz w 1996 roku.

Ostatni raz na podium zawodów Pucharu Świata stanął na początku sezonu 1996/1997 kiedy to 1 grudnia 1996 roku zajął drugie miejsce w Lillehammer. W klasyfikacji generalnej zajął 16. miejsce. Na odbywających się w 1997 roku mistrzostwach świata w Trondheim prowadził po pierwszej rundzie skoków na skoczni normalnej, jednak zepsuł drugi skok i zajął ostatecznie 15. pozycję. Na dużej skoczni indywidualnie zajął dopiero 34. miejsce, a drużynowo Norwegowie z Bredesenem w składzie zajęli piąte miejsce. Mimo tych niepowodzeń 23 marca 1997 roku na Velikance w słoweńskiej Planicy ustanowił nieoficjalny rekord świata w długości skoku narciarskiego wynikiem 210,0 metrów. Jego ostatnim dużym sukcesem było drugie miejsce w klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix w 1997 roku.

Wystartował także na igrzyskach olimpijskich w Nagano i odbywających się w tym samym roku mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie, jednakże w obu przypadkach zajmował odległe lokaty. Ostatni oficjalny start Bredesen zaliczył 19 grudnia 1999 roku na Wielkiej Krokwi w Zakopanem, gdzie zajął 30. miejsce. Był to jedyny punkt jaki wywalczył w sezonie 1999/2000, co dało mu 79. miejsce w klasyfikacji generalnej.

Łącznie 21 razy stawał na podium, z czego ośmiokrotnie zwyciężał, dziewięć razy był drugi i cztery razy trzeci. W 1994 roku Espen Bredesen otrzymał medal Holmenkollen wraz z rosyjską biegaczką narciarską Lubow Jegorową i kazachskim biegaczem Władimirem Smirnowem.

Emerytura[edytuj]

Karierę zakończył w 2000 roku. Wielokrotnie służył radą norweskim trenerom, był nawet kandydatem do objęcia stanowiska trenera reprezentacji Norwegii, do czego w końcu nie doszło. Obecnie Espen mieszka w miejscowości Kvaal w pobliżu Trondheim. Pracuje jako specjalista od marketingu i organizacji w drużynie Troenderhopp. Jest także komentatorem skoków dla norweskiej telewizji NRK[3]. Ma żonę - Vibeke i córkę - Aurorę[1].

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
58. 9 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia normalna indywidualnie 127.1 pkt -95.7 pkt Austria Ernst Vettori
7. 14 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża drużynowo[4] 538.0 pkt -106.4 pkt  Finlandia
57. 16 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża indywidualnie 74.1 pkt -165.4 pkt Finlandia Toni Nieminen
1.Gold medal.svg 25 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia normalna indywidualnie 282.0 pkt - -
2.Silver medal.svg 20 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża indywidualnie 266.5 pkt -8.0 pkt Niemcy Jens Weißflog
4. 22 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża drużynowo[5] 898.8 pkt -71.3 pkt  Niemcy
36. 11 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia normalna indywidualnie 82.4 pkt -152.0 pkt Finlandia Jani Soininen

Mistrzostwa świata[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
16. 10 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 183.2 pkt -34.3 pkt Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Franci Petek
4. 14 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo[6] 526.6 pkt -41.0 pkt  Austria
52. 16 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 139.8 pkt -83.1 pkt Austria Heinz Kuttin
1.Gold medal with cup.svg 21 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża indywidualnie 241.4 pkt - -
1.Gold medal with cup.svg 23 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża drużynowo[7] 821.5 pkt - -
19. 27 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia normalna indywidualnie 198.8 pkt -39.0 pkt Japonia Masahiko Harada
24. 12 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia normalna indywidualnie 197.5 pkt -68.5 pkt Japonia Takanobu Okabe
7. 16 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża drużynowo[8] 655.4 pkt -233.6 pkt  Finlandia
17. 18 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża indywidualnie 178.4 pkt -94.2 pkt Norwegia Tommy Ingebrigtsen
15. 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia normalna indywidualnie 243.5 pkt -20.0 pkt Finlandia Janne Ahonen
5. 27 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża drużynowo[9] 799.0 pkt -156.3 pkt  Finlandia
34. 1 marca 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża indywidualnie 85.3 pkt -166.8 pkt Japonia Masahiko Harada

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
11. 22 marca 1992 Czechosłowacja Harrachov Loty indywidualnie 312.0 pkt -80.5 pkt Japonia Noriaki Kasai
2.Silver medal with cup.svg 20 marca 1994 Słowenia Planica Loty indywidualnie 329.8 pkt -21.5 pkt Czechy Jaroslav Sakala
7. 11 lutego 1996 Austria Tauplitz Loty indywidualnie 671.2 pkt -66.9 pkt Austria Andreas Goldberger
31. 25 stycznia 1998 Niemcy Oberstdorf Loty indywidualnie 351.0 pkt -425.4 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki

Puchar Świata[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj]

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 7 marca 1993 Finlandia Lahti Salpausselkä 207.8 pkt 3. -16.9 pkt Ivan Lunardi
2. 11 marca 1993 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 217.9 pkt 1. - -
3. 14 marca 1993 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 232.0 pkt 1. - -
4. 28 marca 1993 Słowenia Planica Bloudkova velikanka 254.7 pkt 1. - -
5. 11 grudnia 1993 Słowenia Planica Srednija velikanka 268.5 pkt 1. - -
6. 12 grudnia 1993 Słowenia Planica Bloudkova velikanka 270.0 pkt 3. -4.7 pkt Jens Weißflog
7. 14 grudnia 1993 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-90 231.5 pkt 2. -7.0 pkt Jens Weißflog
8. 30 grudnia 1993 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 230.0 pkt 2. -8.1 pkt Jens Weißflog
9. 1 stycznia 1994 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 238.6 pkt 1. - -
10. 6 stycznia 1994 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 245.0 pkt 1. - -
11. 9 stycznia 1994 Austria Murau Hans-Walland-Großschanze 208.8 pkt 2. -5.4 pkt Noriaki Kasai
12. 15 stycznia 1994 Czechy Liberec Ještěd 248.6 pkt 1. - -
13. 16 stycznia 1994 Czechy Liberec Ještěd 210.7 pkt 2. -8.2 pkt Jaroslav Sakala
14. 23 stycznia 1994 Japonia Sapporo Ōkurayama 244.0 pkt 2. -9.4 pkt Jens Weißflog
15. 20 marca 1994 Słowenia Planica Velikanka 329.8 pkt 2. -21.5 pkt Jaroslav Sakala
16. 27 marca 1994 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 266.0 pkt 3. -8.0 pkt Jens Weißflog
17. 5 lutego 1995 Szwecja Falun Lugnet 224.0 pkt 1. - -
18. 1 stycznia 1996 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 227.3 pkt 2. -1.3 pkt Reinhard Schwarzenberger
19. 6 stycznia 1996 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 237.2 pkt 2. -14.0 pkt Jens Weißflog
20. 14 stycznia 1996 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 238.1 pkt 3. -7.8 pkt Andreas Goldberger
21. 1 grudnia 1996 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 267.2 pkt 2. -0.4 pkt Kristian Brenden

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj]

Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1989/1990
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Zakopane St.Moritz Gstaad Engelberg Predazzo Predazzo Lahti Lahti Örnsköldsvik Solleftea Raufoss Planica Planica punkty
- - - - 45 47 - - - - 34 46 26 70 58 55 - - - - - - 46 - - 0
Sezon 1990/1991
Lake Placid Lake Placid Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Oberhof Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Bollnaes Falun Trondheim Oslo Planica Planica Strbske Pleso punkty
- - - - 19 10 16 45 10 30 21 12 16 30 17 - - 15 22 17 32 - 17
Sezon 1991/1992
Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo St.Moritz Engelberg Oberstdorf Oberstdorf Lahti Lahti Örnsköldsvik Trondheim Trondheim Oslo Harrachov Planica punkty
28 30 8 15 24 23 54 31 - - - - - - - - 10 41 42 11 - 20
Sezon 1992/1993
Falun Falun Ruhpolding Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Lillehammer Oslo Planica punkty
14 10 9 13 5 25 31 34 60 31 6 4 6 3 1 1 1 151
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Sezon 1993/1994
Planica Planica Predazzo Courchevel Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Murau Liberec Liberec Sapporo Sapporo Lahti Örnsköldsvik Planica Thunder Bay Thunder Bay punkty
1 3 2 10 22 2 1 5 1 2 1 2 9 2 8 19 2 4 3 1203
Sezon 1994/1995
Planica Planica Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Lahti Lahti Kuopio Falun Falun Lillehammer Oslo Vikersund Vikersund Oberstdorf punkty
31 8 11 47 18 14 19 - 9 - - 19 44 24 12 1 32 10 8 17 16 356
Sezon 1995/1996
Lillehammer Lillehammer Villach Planica Predazzo Chamonix Chamonix Oberhof Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Tauplitz Tauplitz Iron Mountain Iron Mountain Kuopio Lahti Lahti Harrachov Falun Oslo punkty
17 19 27 32 37 40 44 q q 2 10 2 17 3 39 15 5 6 7 12 10 6 32 23 17 17 16 10 592
Sezon 1996/1997
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Kuusamo Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Tauplitz Tauplitz Lahti Kuopio Falun Oslo Planica Planica punkty
10 2 25 29 27 21 40 9 35 19 - - 4 11 32 33 14 41 16 - 19 63 13 10 4 384
Sezon 1997/1998
Lillehammer Lillehammer Predazzo Villach Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Ramsau Zakopane Zakopane Oberstdorf Oberstdorf Sapporo Vikersund Vikersund Kuopio Lahti Lahti Falun Trondheim Oslo Planica Planica punkty
18 36 30 28 - - - q 15 45 q - - - - 11 q 36 23 32 44 q - - - - - 65
Sezon 1998/1999
Lillehammer Lillehammer Chamonix Chamonix Predazzo Oberhof Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Harrachov Kuopio Lahti Trondheim Falun Oslo Planica Planica Planica punkty
49 q - - - - - - - - - - - - - - - - 30 36 31 - - q 35 - - - - 1
Sezon 1999/2000
Kuopio Kuopio Predazzo Predazzo Villach Zakopane Zakopane Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Tauplitz Iron Mountain Iron Mountain Lahti Lahti Trondheim Oslo Planica punkty
- - - - - 47 30 - - - - - - - - - - - - - - - - q - - 1
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się[10])
 ?  – brak danych (zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się)

Turniej Czterech Skoczni[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Turniej Nordycki (Skandynawski)[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj]

  1. Francja Courchevel – 14 sierpnia 1997 (2. miejsce)
  2. Norwegia Trondheim – 17 sierpnia 1997 (3. miejsce)
  3. Austria Stams – 31 sierpnia 1997 (1. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj]

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
Hinterzarten Predazzo Stams punkty
48 49 9 330,9
1995
Kuopio Trondheim Hinterzarten Stams punkty
32 ? q 35 282,6
1996
Trondheim Oberhof Hinterzarten Predazzo Stams punkty
14 20 q 4 8 111
1997
Courchevel Trondheim Hinterzarten Predazzo Stams punkty
2 3 19 12 1 274
1998
Stams Predazzo Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba punkty
39 48 q 20 - - 11
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował
 ?  – brak startu lub nie zakwalifikował się

Przypisy

  1. a b c Biografia Bredesena na stronie Skoki narciarskie.pl (pol.)
  2. Profil Bredesena na stronie Sportsillustrated.cnn.com (ang.)
  3. Profil na stronie NRK (norw.)
  4. Skład drużyny: Rune Olijnyk, Magne Johansen, Lasse Ottesen, Espen Bredesen
  5. Skład drużyny: Øyvind Berg, Lasse Ottesen, Roar Ljøkelsøy, Espen Bredesen
  6. Skład drużyny: Espen Bredesen, Kent Johanssen, Jon Inge Kjørum, Rune Olijnyk
  7. Skład drużyny: Bjørn Myrbakken, Helge Brendryen, Øyvind Berg, Espen Bredesen
  8. Skład drużyny: Arne Vorvik, Lasse Ottesen, Espen Bredesen, Tommy Ingebrigtsen
  9. Skład drużyny: Håvard Lie, Roar Ljøkelsøy, Espen Bredesen, Lasse Ottesen
  10. Przed sezonem 1995/1996.

Bibliografia[edytuj]