Mormi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mormi
Catopuma[1]
Severtzov, 1858[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – mormi borneański (C. badia)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

drapieżne

Podrząd

kotokształtne

Infrarząd

Feloidea

Rodzina

kotowate

Podrodzina

koty

Rodzaj

mormi

Typ nomenklatoryczny

Felis moormensis Hodgson, 1831 (= Felis temminckii Vigors & Horsfield, 1827)

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Mormi[5] (Catopuma) – rodzaj ssaka z podrodziny kotów (Felinae) w obrębie rodziny kotowatych (Felidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji (Chińska Republika Ludowa, Indie, Nepal, Bhutan, Bangladesz, Mjanma, Laos, Wietnam, Kambodża, Tajlandia, Malezja (włącznie z Borneo), Brunei, Indonezja (Sumatra i Borneo))[6][7][8].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 53,3–105 cm, ogona 39,1–57,5 cm; masa ciała 1,95–15,7 kg (samce są większe i cięższe od samic)[7].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Catopuma: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Catus Frisch, 1775 (kot) oraz Puma Jardine, 1834 (puma)[9].
  • Pyrofelis: gr. πυρ pur, πυρος puros „ogień”; rodzaj Felis Linnaeus, 1758 (kot)[10]. Gatunek typowy: Felis temminckii Vigors & Horsfield, 1827.
  • Badiofelis: zbitka wyrazowa epitetu gatunkowego Felis badia J.E. Gray, 1874[4]. Gatunek typowy: Felis badia J.E. Gray, 1874.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Czasami oba gatunki włącza się do rodzaju Pardofelis[11][12], co stanowi jedną z pierwszych linii ewolucyjnych kotowatych[13]. Do rodzaju należą następujące gatunki[7][5][8]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Catopuma, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. N. Severtzov. Notice sur la classification multisériale des Carnivores, spécialement des Félidés, et les études de zoologie générale qui s'y rattachent. „Revue et magasin de zoologie pure et appliquée”. 2e Série. 10, s. 387, 1837 (fr.). 
  3. J.E. Gray. List of the species of feline animals (Felidæ). „The Annals and Magazine of Natural History”. Fourth series. 14 (83), s. 354, 1874 (ang.). 
  4. a b R.I. Pocock. The Marbled Cat (Pardofelis marmorata) and some other Oriental Species, with the Definition of a new Genus of the Pelidæ. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 102 (3), s. 749, 1932 (ang.). 
  5. a b Systematyka i nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 134. ISBN 978-83-88147-15-9.
  6. C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 398. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)
  7. a b c M.E. & F.C. Sunquist: Family Felidae (Cats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 1: Carnivores. Barcelona: Lynx Edicions, 2009, s. 141. ISBN 978-84-96553-49-1. (ang.)
  8. a b D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Genus Catopuma. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-03-06].
  9. Palmer 1904 ↓, s. 165.
  10. Palmer 1904 ↓, s. 599.
  11. W.E. Johnson, E. Eizirik, J. Pecon-Slattery, W.J. Murphy, A. Antunes, E. Teeling & S.J. O’Brien. The Late Miocene Radiation of Modern Felidae: A Genetic Assessment. „Science”. 311 (5757), s. 73-77, 2006. DOI: 10.1126/science.1122277 (ang.). 
  12. E. Eizirik, W.E. Johnson, S. J O’Brien. Submitted. Molecular systematics and revised classification of the family Felidae (Mammalia, Carnivora). „Journal of Mammalogy(ang.). 
  13. S.J. O’Brien, W.E. Johnson. The Evolution of Cats. „Scientific American”. Luty, s. 68-75, 2007 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]