Muzeum Misyjne Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Muzeum Misyjne Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrze
Ilustracja
Pocysterski klasztor w Obrze - siedziba muzeum
Państwo  Polska
Miejscowość Obra
Adres ul. Szkolna 12
Zakres zbiorów zbiory etnograficzne i historyczne
Położenie na mapie gminy Wolsztyn
Mapa lokalizacyjna gminy Wolsztyn
Muzeum Misyjne Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrze
Muzeum Misyjne Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrze
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum Misyjne Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrze
Muzeum Misyjne Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrze
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Muzeum Misyjne Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrze
Muzeum Misyjne Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrze
Położenie na mapie powiatu wolsztyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wolsztyńskiego
Muzeum Misyjne Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrze
Muzeum Misyjne Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrze
Ziemia52°04′14,862″N 16°03′23,602″E/52,070795 16,056556
Strona internetowa

Muzeum Misyjne Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrzemuzeum z siedzibą we wsi Obra (powiat wolsztyński). Placówka jest prowadzona przez Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej, a jego siedzibą są pomieszczenia Wyższego Seminarium Duchownego Zgromadzenia, funkcjonującego w obrzańskim pocysterskim opactwie.

W ramach muzealnej wystawy prezentowane są pamiątki, związane z pobytem cystersów w Obrze oraz liczne eksponaty, pochodzące z krajów misyjnych całego świata. W zbiorach znajdują się rzeźby, przedmioty codziennego użytku, elementy strojów oraz przedmioty kultu pochodzące m.in. z Kamerunu, Tanzanii, Madagaskaru, Lesotho, Brazylii, Paragwaju, północnej Kanady, Tajlandii, Sri Lanki, Uzbekistanu, Turkmenistanu, a także z Polski i Ukrainy.

Zwiedzanie muzeum odbywa się po uprzednim uzgodnieniu z opiekunami zbiorów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]