NGC 4360

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
NGC 4360
Ilustracja
NGC 4360 (SDSS)
Odkrywca

Wilhelm Tempel

Data odkrycia

1877

Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór

Panna

Typ

eliptyczna (E)

Rektascensja

12h 24m 21,8s

Deklinacja

+09° 17′ 35″

Przesunięcie ku czerwieni

0,023026[1]

Jasność obserwowana

12,5m

Rozmiary kątowe

1,5' × 1,2'

Alternatywne oznaczenia
NGC 4360A, UGC 7484, MCG 2-32-28, ZWG 70.52, VCC 722, PGC 40363

NGC 4360 (również PGC 40363 lub UGC 7484) – galaktyka eliptyczna (E), znajdująca się w gwiazdozbiorze Panny. Odkrył ją w 1877 roku Wilhelm Tempel[2]. Jest to najjaśniejsza galaktyka klastra[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b NGC 4360 w bazie SIMBAD (ang.)
  2. Courtney Seligman: NGC 4360 (ang.). Celestial Atlas. [dostęp 2015-08-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

NGC 4357NGC 4358NGC 4359NGC 4360NGC 4361NGC 4362NGC 4363