Narok (województwo opolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Narok
Pałać w Naroku po remoncie
Pałać w Naroku po remoncie
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat opolski
Gmina Dąbrowa
Liczba ludności (2006) 300
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 49-120
Tablice rejestracyjne OPO
SIMC 0493066
Położenie na mapie gminy Dąbrowa
Mapa lokalizacyjna gminy Dąbrowa
Narok
Narok
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Narok
Narok
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Narok
Narok
Położenie na mapie powiatu opolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu opolskiego
Narok
Narok
Ziemia50°44′36″N 17°47′27″E/50,743333 17,790833

Narok (niem. Wolfsgrund O.S.[1][2], do 1936 r. Norok[1]) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Dąbrowa.

Przed II wojną światową miejscowość leżała w granicach powiatu niemodlińskiego. Od 1950 r. miejscowość należy administracyjnie do województwa opolskiego. Administracyjnie w skład miejscowości wchodzą przysiółki: Lesiec, Narocka Kolonia i Odrzyca.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

10 czerwca 1936 r. w miejsce nazwy Norok wprowadzono nazwę Wolfsgrund/Oberschlesien[1]. 12 listopada 1946 r. nadano miejscowości polską nazwę Narok[2].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Pałac w Naroku, druga połowa XIX w.

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • Pałac w Naroku, z 1865 r., którego początki sięgają XVIII w. Jego właścicielem była wówczas hr. Luisa Eleonora von Beess z domu von Skerbrnsky. Następnie kolejnymi gospodarzami byli: Gottlob Albrecht von Saurma, pan na Sadowicach, generałowa von Schmiedeberg i bracia Guradze, którzy w krótkim czasie doprowadzili do upadku majątku w połowie XIX w. W 1858 r. kupił go Friedrich von Wichelhaus, który przebudował pałac w stylu anglikańsko-bizantyjskim. W 1945 r. pałac zajęli żołnierze Armii Czerwonej i urządzili w nim sztab wojskowy. Po wojnie mieszkali tam pracownicy PGR-u i pałac stopniowo ulegał dewastacji. Ostatni mieszkańcy wyprowadzili się z niego w latach 90. XX w. Pierwszy prywatny właściciel nie zapobiegł jego dalszemu upadkowi, obecny przeprowadził remont.
  • cmentarz par.
  • spichlerz

inne zabytki:

  • kościół parafialny pw. św. Floriana, neoklasycystyczny, wybudowany w latach 1904–1905. Fundatorem był Friedrich von Wichelhaus, architektem Ludwig Schneider, a wykonawcami bracia Hermann i Fritz Kügler.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Michael Rademacher: Deutsche Verwaltungsgeschichte Schlesien, Kreis Falkenberg (niem.). 2006. [dostęp 2012-07-28].
  2. a b Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262).
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 92. [dostęp 1.1.2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]