Narok (województwo opolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Narok
wieś
Ilustracja
Pałać w Naroku po remoncie
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat opolski
Gmina Dąbrowa
Liczba ludności (2006) 300
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 49-120
Tablice rejestracyjne OPO
SIMC 0493066
Położenie na mapie gminy Dąbrowa
Mapa konturowa gminy Dąbrowa, u góry znajduje się punkt z opisem „Narok”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Narok”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Narok”
Położenie na mapie powiatu opolskiego
Mapa konturowa powiatu opolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Narok”
Ziemia50°44′36″N 17°47′27″E/50,743333 17,790833

Narok (niem. Wolfsgrund O.S.[1][2], do 1936 r. Norok[1]) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Dąbrowa.

Przed II wojną światową miejscowość leżała w granicach powiatu niemodlińskiego. Od 1950 r. miejscowość należy administracyjnie do województwa opolskiego. Administracyjnie w skład miejscowości wchodzą przysiółki: Lesiec, Narocka Kolonia i Odrzyca.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

10 czerwca 1936 r. w miejsce nazwy Norok wprowadzono nazwę Wolfsgrund/Oberschlesien[1]. 12 listopada 1946 r. nadano miejscowości polską nazwę Narok[2].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Pałac w Naroku, druga połowa XIX w.

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • Pałac w Naroku, z 1865 r., którego początki sięgają XVIII w. Jego właścicielem była wówczas hrabina Luisa Eleonora von Beess z domu von Skerbrnsky. Następnie kolejnymi gospodarzami byli kolejno: Gottlob Albrecht von Saurma, pan na Sadowicach, generałowa von Schmiedeberg i bracia Guradze, którzy w krótkim czasie doprowadzili do upadku majątku, w połowie XIX w. W 1858 r. kupił go Friedrich von Wichelhaus, który przebudował pałac w stylu neogotyku angielskiego. W 1945 r. pałac zajęli żołnierze Armii Czerwonej i urządzili w nim sztab wojskowy. Po wojnie mieszkali tam pracownicy PGR-u i pałac stopniowo ulegał dewastacji. Ostatni mieszkańcy wyprowadzili się z niego w latach 90. XX w. Pierwszy prywatny właściciel nie zapobiegł jego dalszemu upadkowi, obecny przeprowadził remont.
  • cmentarz parafialny
  • spichlerz

inne zabytki:

  • kościół parafialny pw. św. Floriana, neoklasycystyczny, wybudowany w latach 1904–1905. Fundatorem był Friedrich von Wichelhaus, architektem Ludwig Schneider, a wykonawcami bracia Hermann i Fritz Kügler.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Michael Rademacher: Deutsche Verwaltungsgeschichte Schlesien, Kreis Falkenberg (niem.). 2006. [dostęp 2012-07-28].
  2. a b Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262).
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 92. [dostęp 1.1.2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]