Nathalie Sarraute

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nathalie Sarraute

Nathalie Sarraute (ur. 18 lipca 1900 w Iwanowie, zm. 19 października 1999 w Paryżu) – francuska pisarka pochodzenia rosyjskiego, jedna z głównych reprezentantek tzw. nowej powieści. W swych utworach usiłuje śladem Marcela Prousta i Jamesa Joyce uchwycić i przedstawić świat przeżyć psychicznych. Opublikowała takie utwory jak: „Tropizmy” (1938, wyd. pol. 2016, przeł. Szymon Żuchowski[1]), „Portret nieznajomego” (1949, wyd. pol. 1959, przeł. Zofia Jaremko-Pytowska[2]), z przedmową Sartre’a „Le planetarium” (1959) oraz szkic teoretyczny „Era podejrzliwości” (1956), „Les Fruits d’or” (1964), „Słyszy pan te śmiechy” (1972, wyd. pol. 1975, przeł. Krystyna Dolatowska[3]). Stworzyła też powieść autobiograficzną pt. „Enfance” (1983). W swych powieściach unika akcji bohaterów, stylu i skupia się na pokazaniu psychiki człowieka.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962-1969)