Niedźwiedź kodiacki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy gatunku ssaka. Zobacz też: inne znaczenia słowa kodiak.
Niedźwiedź kodiacki
Ursus arctos middendorffi[1]
Merriam, 1896
Niedźwiedź kodiacki
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina niedźwiedziowate
Rodzaj niedźwiedź
Gatunek niedźwiedź brunatny
Podgatunek niedźwiedź kodiacki
Synonimy
  • Ursus arctos kadiaki Kleinschmidt, 1911[2]
Zasięg występowania
Mapa występowania

Niedźwiedź kodiacki[3], niedźwiedź brunatny kodiacki[4], kodiak, niedźwiedź brunatny z wyspy Kodiak, grizzly kodiacki (Ursus arctos middendorffi) – podgatunek niedźwiedzia brunatnego należącego do rodziny niedźwiedziowatych. Obok niedźwiedzia polarnego największy żyjący drapieżnik lądowy. Waży ponad pół tony, a często dochodzi do 700 kg. Sierść gęsta, barwy rudej, brunatnej. Osiąga wzrost byka, stojąc na tylnych łapach może mieć ponad 3 m. Pomimo swych rozmiarów niedźwiedź ten jest bardzo nieufny. Często nawet na najmniejszy szelest reaguje ucieczką.

Żywi się szczególnie chętnie świstakami i innymi gryzoniami. Sławne są również polowania kodiaków na łososie w okresie ich pojawiania się w rzekach. Znany jest z wysokich umiejętności pływackich. Blisko spokrewniony z kodiakiem jest niedźwiedź z wyspy Montague, położonej na południe od Alaski.

Przypisy

  1. Ursus arctos middendorffi, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Ursus arctos middendorffi. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 22 sierpnia 2010]
  3. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 152. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 131. ISBN 83-01-14344-4.