Niepruszewo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Niepruszewo
Kościół św. Wawrzyńca w Niepruszewie
Kościół św. Wawrzyńca w Niepruszewie
Rodzaj miejscowości wieś[1]
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat poznański
Gmina Buk
Liczba ludności (2013) 1377[2]
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 64-320
Tablice rejestracyjne PZ i POZ
SIMC 0581037
Położenie na mapie gminy Buk
Mapa lokalizacyjna gminy Buk
Niepruszewo
Niepruszewo
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu poznańskiego
Niepruszewo
Niepruszewo
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Niepruszewo
Niepruszewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Niepruszewo
Niepruszewo
Ziemia 52°23′09″N 16°36′17″E/52,385833 16,604722
Strona internetowa miejscowości

Niepruszewo (dawniej także Nieproszewo[3]) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Buk[1]. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 307 (Nowy Tomyśl-Poznań)[4], która w węźle Buk krzyżuje się z autostradą A2.

Historia[edytuj]

Kościół istniał w Niepruszewie przynajmniej w roku 1442[3]. Wcześniej kościół parafialny znajdował się w Cieślach[3]. W XVI wieku Niepruszewo należało do rodu Górków[3]. W 1725 dziedzicem miejscowości był Aleksander Biliński, chorąży poznański, a w 1781 – Józef Krzycki[3]

Wieś szlachecka Nieproszewo położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[5].

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) Niepruszewo należało do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski)[6]. Niepruszewo należało do okręgu bukowskiego i było częścią majętności Otusz, której właścicielem był Jan Sierakowski[6]. W skład majątku Otusz wchodziły ponadto: folwark Józefowo, Kalwy oraz folwark Wygoda. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 294 mieszkańców i 26 dymów (domostw)[6].

Pod koniec XIX wieku Niepruszewo liczyło 22 domostwa i 218 mieszkańców, z czego 191 było wyznania katolickiego, a 27 ewangelickiego[3]. W skład dóbr niepruszewskich wchodził wtedy majątek Niepruszewo i folwark Kalwy[3]. Właścicielem był książę Henryk XVII Reuss-Schleiz[3].

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego[4].

Zabytki[edytuj]

W południowej części wsi, przy drodze na Otusz znajduje się późnogotycki kościół parafialny pod wezwaniem św. Wawrzyńca z 1580 roku wraz z później dobudowaną kaplicą i mały cmentarz, na który prowadzi brama-dzwonnica z 1782 roku[7][8]. Pierwszy kościół w Niepruszewie był drewniany[3]. Po przeciwnej stronie drogi, na skraju Niepruszewa, w pochodzącym z I poł. XIX w. parku można zobaczyć pałac[9] z roku 1890 i kilka dorodnych okazów drzew, a także zdobioną bramę wjazdową.

Ludność[edytuj]

W 2013 roku Niepruszewo liczyło 1377 mieszkańców, co sprawia, że jest największą wsią gminy[2]. W zabudowie przeważają domy jednorodzinne, nad Jeziorem Niepruszewskim znajduje się kąpielisko i osiedle domków letniskowych.

W Niepruszewie znajduje się Zespół Szkolno-Przedszkolny im. dr Wandy Błeńskiej, działa klub sportowy NKS Niepruszewo (założony w 1950 roku) oraz zespół rockowy Taurus.

Przypisy[edytuj]

  1. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1375, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2 września 2015]. 
  2. a b Demografia (pol.). UMiG Buk. [dostęp 2 września 2015]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  3. a b c d e f g h i Niepruszewo w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom VII (Netrebka – Perepiat) z 1886 r.
  4. a b Jan Maj, Alicja Dziewulska: Mapa topograficzna Polski N-33-129/130: Poznań. Warszawa: Wojskowe Zakłady Kartograficzne, 1997. ISBN 83-7135-150-X.
  5. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 22.
  6. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜stwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 198-201.
  7. Franciszek Jaśkowiak, Włodzimierz Łęcki: Poznań i okolice. Warszawa: Sport i Turystyka, 1983, s. 256. (pol.)
  8. Zabytki (pol.). UMiG Buk. [dostęp 17 października 2012].
  9. Opuszczony dwór eklektyczny w Niepruszewie (pol.). urb-ex.pl. [dostęp 21 kwietnia 2015].