Nietkowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°4′0.7″N 15°21′29.8″E
- błąd 4 m
WD 52°1'N, 15°21'E, 52°1'N, 15°21'E
- błąd 20160 m
Odległość 609 m
Nietkowice
wieś
Ilustracja
Most kolejowy w Nietkowicach
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat zielonogórski
Gmina Czerwieńsk
Liczba ludności (2006) 702
Strefa numeracyjna 68
Kod pocztowy 66-100
Tablice rejestracyjne FZI
SIMC 0908863
Położenie na mapie gminy Czerwieńsk
Mapa konturowa gminy Czerwieńsk, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Nietkowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Nietkowice”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Nietkowice”
Położenie na mapie powiatu zielonogórskiego
Mapa konturowa powiatu zielonogórskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Nietkowice”
Ziemia52°04′00,7″N 15°21′29,8″E/52,066861 15,358278

Nietkowice (dawne nazwy niemieckie: Straßburg (Oder), Deutsch Nettkow) – wieś w Polsce nad Odrą położona w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Czerwieńsk, przy drodze wojewódzkiej nr 278 i linii kolejowej nr 273. We wsi znajduje się przystanek kolejowy oraz most kolejowy na Odrze. W latach 1520–1713 miejscowość posiadała prawa miejskie[1].

W latach 1945-54 siedziba gminy Nietkowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2]:

  • stajnia i obora w dawnym zespole dworskim, XIX wieku

inne zabytki:

  • pałac klasycystyczny wzniesiony w miejscu starszego po pożarze w 1830 r., murowany, piętrowy z dwuspadowym dachem. Wielokrotnie przebudowany budynek zatracił walory historyczne, obecnie służy jako dom mieszkalny
  • kościół parafialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa z początku XIX wieku, Budowla orientowana, murowana, jednonawowa, z apsydą i czterokondygnacyjną wieżą[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Miasta zdegradowane i restytuowane w Polsce, Geneza, rozwój, problemy, pod red. Robert Krzysztofik, Mirek Dymitrow, University of Gothenburg, 2015, ​ISBN 91-86472-76-3​,[1]
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 104. [dostęp 26.2.13].
  3. Stanisław Kowalski: Zabytki architektury województwa lubuskiego. Zielona Góra: Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków, 2010, s. 246-247. ISBN 978-83-931526-0-5.