Ninogniew Kryski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Prawdzic

Ninogniew Kryski herbu Prawdzic (zm. w 1507 roku) – wojewoda płocki, kasztelan wiski, kasztelan raciążski.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako syn Ninogniewa z Kryska, kasztelana czerskiego, kasztelana warszawskiego, kasztelana płockiego i wojewody płockiego oraz Doroty Węgrzynowskiej herbu Rogala, córki Jana Węgrzynowskiego, wojewody mazowieckiego. Matka jego była wdową po śmierci Jakuba Boglewskiego, kasztelana ciechanowskiego, zamordowanego w 1466 roku przez Jana Pieniążka.

Ożenił się z Anną Boglewską, córką Jana Boglewskiego, kasztelana czerskiego i wojewody mazowieckiego. Tenże Jan Boglewski był rodzonym bratem zamordowanego Jakuba Boglewskiego. Z małżeństwa urodziło się 12 dzieci: Katarzyna, poślubiła Tomasza Bartnickiego, kasztelana płockiego; Elżbieta; Dorota poślubiła Feliksa Zielińskiego, Małgorzata została żoną Andrzeja Radziejowskiego, kasztelana sochaczewskiego i wojewodę płockiego; Jakub - kanonik płocki, Paweł - dzierżawca Mławy, starosta płoński i wojewoda mazowiecki; Jan został kasztelanem ciechanowskim i zakroczymskim; Piotr - kasztelan sierpski, Bartłomiej, Zofia, Mikołaj, Stanisław

Pełnione urzędy[edytuj | edytuj kod]

Pełnił urząd kasztelana raciąskiego w latach (1482-1496), następnie został wybrany na stanowisko kasztelana wiskiego 1496, sprawował ten urząd przez 5 lat (1496-1501). Od 1501 roku do śmierci był wojewodą płockim

Był świadkiem wydania przywileju piotrkowskiego w 1496 roku[1]. Był sygnatariuszem unii piotrkowsko-mielnickiej 1501 roku[2]. Podpisał w 1501 roku elekcję Aleksandra Jagiellończyka.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jakub Chojnacki, Wojewodowie płoccy od XII wieku do 1793 roku, w: Notatki Płockie, t. 20, nr 4 (83), 1975, s. 18.
  • "Encyklopedia Powszechna Orgelbranda" (1859-1868, tom 16, str. 210, Kryski - ród)
  • Adam Boniecki "Herbarz Polski" (tom XII, s. 382: Kryscy h. Prawdzic z Kryska, w ziemi ciechanowskiej)
  • Hr. Seweryn Uruski "Rodzina. Herbarz szlachty polskiej" (tom 8, str. 109-111, Kryscy herbu Prawdzic)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Wincenty Bandtkie, Ius Polonicum : codici bus veteribus manuscriptum et editionibus quibusque collatis, Warszawa 1831, s. 359.
  2. Akta unji Polski z Litwą, 1385-1791, wydali Stanisław Kutrzeba i Władysław Semkowicz, Kraków 1932, s. 136.