Nizina Sępopolska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nizina Sępopolska
841.59 Nizina Sępopolska.png
Zasięg regionu w obrębie Polski
Megaregion Niż Wschodnioeuropejski
Prowincja Niż Wschodniobałtycko-Białoruski
Podprowincja Pobrzeża Wschodniobałtyckie
Makroregion Nizina Staropruska
Mezoregion Nizina Sępopolska
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Polska:
- woj. warm.-mazurskie
-Rosja:
- obw. kaliningradzki

Nizina Sępopolska (841.59) – mezoregion fizycznogeograficzny w północno-wschodniej Polsce i w południowej części obwodu kaliningradzkiego, w środkowej części Niziny Staropruskiej, zaliczany do mezoregionu typu obniżeń, kotlin, większych dolin i równin akumulacji wodnej przeważnie z wydmami w regionie nizin i obniżeń, przechodzący od wschodu w Krainę Wielkich Jezior Mazurskich i Krainę Węgorapy, od południa w Pojezierze Olsztyńskie i Pojezierze Mrągowskie, od zachodu we Wzniesienia Górowskie, od północy w równinę związaną z doliną Pregoły[1].

Ujście Guberu do Łyny

W Polsce obejmuje równinny obszar około 1160 km², przecięty dwiema dużymi dolinami rzek Łyny i Guberu. Większe jezioro: Oświn – 6,4 km². Gdzieniegdzie równinę pokrywa warstwa czerwonego iłu – pozostałość po tymczasowych jeziorach, tworzących się na przedpolu wycofującego się lądolodu[2].

Na obszarze równiny położone są miasta Bartoszyce, Korsze, Sępopol i Kętrzyn[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Kondracki, Andrzej Richling. Regiony fizycznogeograficzne, skala 1:1 500 000. Warszawa: Główny Geodeta Kraju, 1994.
  2. a b Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2014, s. 100–103. ISBN 978-83-01-16022-7.