Łyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy rzeki. Zobacz też: wieś Łyna w województwie warmińsko-mazurskim.
Łyna
Ilustracja
Łyna na granicy polsko-rosyjskiej
Kontynent Europa
Państwo  Polska
 Rosja
Rzeka
Długość 264 km
Spadek śr. 1,2‰[1]
Powierzchnia zlewni 7126 km²
Średni przepływ 25,5 m³/s w Sępopolu[1]
Źródło
Miejsce Łyna
Wysokość 155 m n.p.m.[1]
Współrzędne 53°26′28,4″N 20°24′48,6″E/53,441222 20,413500
Ujście
Recypient Pregoła
Miejsce Znamiensk
Wysokość 3 m n.p.m.
Współrzędne 54°37′14,8″N 21°13′35,6″E/54,620778 21,226556
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
źródło
źródło
ujście
ujście
koryto rz. Łyny, os. Brzeziny w Olsztynie. Z prawej uchodząca Kortówka
Rozlewisko Łyny w Redykajnach
Łyna w rezerwacie Las Warmiński
Rozlewiska Łyny pod Brzeźnem Łyńskim

Łyna (ros. Лава, Ława, niem. Alle, prus. Alna) – rzeka w północno-wschodniej Polsce (województwo warmińsko-mazurskie) i Rosji (obwód kaliningradzki). Lewy dopływ Pregoły. Płynie przez Pojezierze Olsztyńskie i Nizinę Sępopolską.

Bieg rzeki[edytuj | edytuj kod]

Rzeka Łyna wypływa z piasków sandrowych na północ od Nidzicy, źródła rzeki znajdują się w okolicy wsi Łyna, na terenie rezerwatu przyrody Źródła Rzeki Łyny[2]. Jest to rezerwat krajobrazowo-geomorfologiczny z występującym tu zjawiskiem erozji wstecznej, zjawiska bardzo rzadkiego na niżu.

Rzeka Łyna przepływa przez szereg jezior rynnowych (Brzeźno Duże, Kiernoz Mały, Kiernoz Wielki, Jezioro Łańskie, Ustrych), wśród których największym i najgłębszym jest Jezioro Łańskie. Łyna kilkakrotnie zmienia swój kierunek, przecina kilka ciągów moren czołowych, co wpływa na różnorodny charakter poszczególnych odcinków doliny[3].

Nazwę Łyna wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę rzeki – Alle[4].

Główne dopływy[edytuj | edytuj kod]

lewobrzeżne[edytuj | edytuj kod]

prawobrzeżne[edytuj | edytuj kod]

Miasta leżące nad Łyną[edytuj | edytuj kod]


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Łyna. [dostęp 2011-09-20].
  2. Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 ​​​ISBN 83-7200-631-8​ s. 227
  3. E. Baczyńska, S. Dąbrowski, A. Jamiołkowski, M. Jarubas i inni, Raport o stanie środowiska województwa Olsztyńskiego, Olsztyn 1994, ​ISBN 83-85949-30-5​, s. 23
  4. M.P. z 1949 r. Nr 17, poz. 225, s. 2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Kujawski: Łyna – Wadag;ilustrowany przewodnik po dawnej Warmii; Wydawnictwo QmiKa;Olsztyn ; 2013r;​ISBN 978-83-92390-38-1
  • R. Trzmielewski: Szlak kajakowy Łyny i jej dopływów;Przewodnik;Wyd. Kartograficzne „Compas”,Olsztyn; 2011r;​ISBN 978-83-76051-80-2

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]