Ołeh Matwiejew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ołeh Matwiejew
Pełne imię i nazwisko Ołeh Jurijowycz Matwiejew
Data i miejsce urodzenia 18 sierpnia 1970
Rostów nad Donem
Wzrost 177 cm
Pozycja napastnik/pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1987–1988 Rostsielmasz Rostów nad Donem 36 (0)
1989–1992 Dynamo Kijów 23 (1)
1992–2000 Szachtar Donieck 142 (61)
1998–2000 Szachtar-2 Donieck 30 (19)
1996 Kremiń Krzemieńczuk (wyp.) 16 (12)
2000–2001 Metałurh Zaporoże 28 (2)
2000–2001 Metałurh-2 Zaporoże 4 (2)
2002 Metałurh Donieck 14 (5)
2002 Metałurh-2 Donieck 10 (2)
W sumie: 303 (104)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1986–1987  ZSRR U-16 ? (?)
1987–1989  ZSRR U-19 ? (?)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2008–2010 Szachtar Donieck (selekcjoner)
2011– Illicziweć Mariupol

Ołeh Jurijowycz Matwiejew (ukr. Олег Юрійович Матвєєв, ros. Олег Юрьевич Матвеев, Oleg Jurjewicz Matwiejew; ur. 18 sierpnia 1970 w Rostowie nad Donem, Rosyjska FSRR) – ukraiński piłkarz pochodzenia rosyjskiego, grający na pozycji napastnika, a wcześniej pomocnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek DJuSSz w Rostowie nad Donem, skąd w 1987 został zaproszony do miejscowego klubu Rostsielmasz Rostów nad Donem. W 1988 rozpoczął służbę wojskową w Dynamie Kijów. W 1992 został zaproszony przez Wałerija Jaremczenka do Szachtara Donieck. Kiedy Wałerij Jaremczenko w 1996 prowadził Kremiń Krzemieńczuk grał na wypożyczeniu drużynie Kreminia. Po półrocznych występach strzelił 12 bramek i powrócił do Szachtara Donieck. Od lata 2000 występował półtora roku w składzie Metałurha Zaporoże. Na początku 2002 przeszedł do Metałurha Donieck, w którym zakończył karierę piłkarską[1].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Występował w radzieckiej reprezentacji U-16, z którą w 1987 zdobył Mistrzostwo Świata U-16 w Kanadzie. Później bronił barw juniorskiej reprezentacji ZSRR[2].

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 2008 otrzymał propozycję pracy w Szachtarze Donieck na stanowisku trenera selekcjonera. W grudniu 2010 został zaproszony do sztabu szkoleniowego Illicziwca Mariupol[3].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

  • wicemistrz Ukrainy: 1992, 1994, 1997, 1998, 1999, 2001
  • brązowy medalista Mistrzostw Ukrainy: 2002
  • zdobywca Pucharu Ukrainy: 1995, 1997

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]