Wałerij Jaremczenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wałerij Jaremczenko
Valeriy Yaremchenko.jpeg
Imię i nazwisko Wałerij Iwanowycz Jaremczenko
Data i miejsce
urodzenia
15 sierpnia 1947
Krzywy Róg, Ukraińska SRR 
Pozycja obrońca/pomocnik/napastnik
Wzrost 177 cm
Masa ciała 74 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
196?–1965
1965–1966
1966–1979
Hirnyk Krzywy Róg
Krywbas Krzywy Róg
Szachtar Donieck
? (?)
? (?)
299 (26)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1982–1984
1985–1987
1988
1989–1994
1992
1995
1996
1996–1999
2000–2001
2002
2002–2003
2004
2004–2005
2007–2008
2008–2010
2010–2011
2016
Szachtar Donieck (asystent)
 Syria
Szachtar Donieck (asystent)
Szachtar Donieck
 Ukraina (asystent)
Kołos Krasnodar
Kremiń Krzemieńczuk
Szachtar Donieck
Szachtar Donieck (asystent)
Szachtar Donieck (asystent)
Szachtar Donieck
Rotor Wołgograd
Metałurh Zaporoże
Karpaty Lwów
Szachtar-2 Donieck
Illicziweć Mariupol
Karpaty Lwów

Wałerij Iwanowycz Jaremczenko, ukr. Валерій Іванович Яремченко, ros. Валерий Иванович Яремченко, Walerij Iwanowicz Jariemczenko (ur. 15 sierpnia 1947 w Krzywym Rogu, obwód dniepropetrowski, Ukraińska SRR) - ukraiński piłkarz, grający na pozycji obrońcy, a wcześniej pomocnika i napastnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj]

Kariera klubowa[edytuj]

Wychowanek szkółki piłkarskiej Krywbas Krzywy Róg (od 1959). Rozpoczął karierę w amatorskiej drużynie Hirnyk Krzywy Róg. W 1965 zaproszony do drugoligowego klubu Krywbasa Krzywy Róg, a w 1966 został piłkarzem Szachtara Donieck. W donieckim klubie występował 15 sezonów i ukończył karierę piłkarską w 1979.

Kariera trenerska[edytuj]

Po zakończeniu kariery zawodniczej rozpoczął prace trenerską. Od 1982 pomagał trenować Szachtar Donieck. W 1985 został selekcjonerem reprezentacji Syrii. W 1988 powrócił do Doniecka kontynuować pracę na stanowisku asystenta trenera, a w następnym 1989 już na stanowisku głównego trenera. W 1992 razem z Anatolijem Puzaczem pomagał Wiktorowi Prokopence szkolić reprezentację Ukrainy[1]. W 1995 został zaproszony trenować rosyjski Kołos Krasnodar, a w 1996 ukraiński Kremiń Krzemieńczuk. Następnie powrócił ponownie do donieckiego klubu. W okresie 1996-2003 pracował na stanowisku i asystenta i głównego trenera Szachtara. Od kwietnia 2004 prowadził Rotor Wołgograd[2], ale już od lipca 2004 po lipiec 2005 Metałurh Zaporoże. We wrześniu 2007 został zaproszony trenować Karpaty Lwów[3], ale po nieudanych występach w maju 2008 podał się do dymisji[4]. Jednak nie pozostał bez pracy, w maju otrzymał propozycję prowadzić drużynę rezerwową Szachtara. 26 listopada 2010 objął stanowisko głównego trenera Illicziwca Mariupol[5]. 6 października 2011 po serii nieudanych gier podał się do dymisji[6]. 6 czerwca 2016 ponownie stał na czele klubu Karpaty Lwów[7], ale już po 10 dniach, 17 czerwca opuścił lwowski klub[8].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj]

Sukcesy klubowe[edytuj]

Sukcesy trenerskie[edytuj]

Sukcesy indywidualne[edytuj]

  • 4-krotnie wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: 1980, 1981, 1982, 1989.

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]