Artem Miłewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Artem Miłewski
Ilustracja
Imię i nazwisko Artem Wołodymyrowycz Miłewski
Data i miejsce
urodzenia
12 stycznia 1985
Mozyrz, Białoruska SRR 
Pseudonim mila, kriucza (obwodzić)
Pozycja napastnik
Wzrost 190 cm
Masa ciała 80 kg
Informacje klubowe
Obecny klub FK Tosno
Kariera juniorska
1992–2000
2000–2001
Źmiena Mińsk
Dynamo Kijów
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2001–2002
2002
2002–2005
2002–2013
2013
2014–2015
2015
2016
2016–
Borysfen-2 Boryspol
Dynamo-3 Kijów
Dynamo-2 Kijów
Dynamo Kijów
Gaziantepspor
Hajduk Split
RNK Split
Concordia Chiajna
FK Tosno
9 (3)
1 (0)
54 (18)
178 (57)
6 (1)
21 (3)
1 (0)
13 (4)
0 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1999–2000
2001–2002
2003
2005–2006
2006–2012
 Białoruś U-16
 Ukraina U-17
 Ukraina U-19
 Ukraina U-21
 Ukraina
? (?)
5 (5)
? (?)
31 (7)
50 (8)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 1.09.2016.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Artem Wołodymyrowycz Miłewski, ukr. Артем Володимирович Мілевський, biał. Арцём Уладзіміравіч Мілеўскі (ur. 12 stycznia 1985 w Mozyrzu, Białoruska SRR) – ukraiński piłkarz pochodzenia białoruskiego, grający na pozycji napastnika, reprezentant Ukrainy.

Kariera piłkarska[edytuj]

Kariera klubowa[edytuj]

Jest wychowankiem DJuSSz Źmiena Mińsk. Pierwszy trener Nikołaj Wołkow[1]. W 2000 roku 15-letni Artem przeniósł się do Kijowa, gdzie uczył się w Piłkarskiej Akademii Pawła Jakowenki. W sezonie 2001/02 występował w drugiej drużynie Borysfenu Boryspol. Przez 11 lat był zawodnikiem Dynama Kijów (od 2002 roku). Po wygaśnięciu kontraktu 5 września 2013 podpisał 3-letni kontrakt z tureckim Gaziantepsporem[2], jednak przez problemy finansowe klubu 31 grudnia 2013 kontrakt został anulowany[3]. 28 lutego 2014 roku podpisał z FK Aktöbe[4], ale wkrótce okazało się że z przyczyn technicznych jest nieaktualny[5]. Ostatecznie w końcu lipca 2014 podpisał kontrakt z Hajdukiem Split[6]. 3 września 2015 za obopólną zgodą kontrakt został anulowany[7]. 5 października 2015 został piłkarzem RNK Split[8], ale po miesiącu klub anulował kontrakt z przyczyn nieodpowiedniego zachowania piłkarza[9]. 5 lutego 2016 został piłkarzem rumuńskiej Concordii Chiajna[10]. 1 września 2016 jako wolny agent podpisał kontrakt z rosyjskim FK Tosno[11].

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Mimo iż urodził się na Białorusi, zdecydował się reprezentować Ukrainę. Wcześniej jednak brał udział w Mistrzostwach Europy U-16 jako zawodnik drużyny Białorusi[12]. Już na juniorskich Mistrzostwach Europy U-19 rozgrywanych w 2004 roku w Szwajcarii występował w reprezentacji Ukrainy. Został powołany przez Ołeha Błochina na mundial 2006. Jeszcze przed mundialem zdobył tytuł wicemistrza Europy U-21 wraz z kadrą Ukrainy prowadzoną przez Ołeksija Mychajłyczenkę. Strzelił karnego reprezentacji Holandii w stylu Panenki[13]. Na mistrzostwach zagrał z numerem 15. Strzelił jednego z rzutów karnych w serii w meczu ze Szwajcarią ponownie w stylu Panenki[14], w ten sposób przyczynił się do awansu Ukrainy do ćwierćfinału (w którym uległa późniejszym mistrzom świata – Włochom).

Sukcesy i odznaczenia[edytuj]

Sukcesy klubowe[edytuj]

Dynamo Kijów
Hajduk Split

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj]

Sukcesy indywidualne[edytuj]

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Серебряный Миля. Новости Беларуси. Белорусские новости
  2. Милевский стал игроком "Газиантепспора" - UA-Футбол
  3. Газиантепспор расторг контракт с Милевским - UA-Футбол
  4. Официально. Артем Милевский – игрок Актобе - UA-Футбол
  5. Тренер Актобе: Переход Милевского сорвался по техническим причинам - UA-Футбол
  6. Официально. Милевский - игрок Хайдука - UA-Футбол
  7. "Хайдук" розлучився з Мілевським - UA-Футбол
  8. Офіційно: Артем Мілевський став гравцем "Спліта" - UA-Футбол
  9. "Спліт" розстався з Мілевським через порушення кодексу поведінки гравців клубу - UA-Футбол
  10. Офіційно. Артем Мілевський став гравцем "Конкордії" - UA-Футбол
  11. Мілевський підписав контракт з Тосно - російські ЗМІ - UA-Футбол
  12. Chron.com | News, search and shopping from the Houston Chronicle
  13. http://us.dynamo.kiev.ua/Media/UNTVideo/u21ukr_hol1.avi
  14. http://us.dynamo.kiev.ua/Media/WC2006/swe_ukr_pen2.avi
  15. УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ № 697/2006 - Офiцiйне представництво Президента України

Bibliografia[edytuj]