Ole Norrback

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ole Norrback
Nordiskt statsministermote under Nordiska radets session i Helsingfors (4).jpg
Data i miejsce urodzenia 18 marca 1941
Närpes
Przewodniczący Szwedzkiej Partii Ludowej
Okres od 1990
do 1998
Przynależność polityczna Szwedzka Partia Ludowa
Poprzednik Christoffer Taxell
Następca Jan-Erik Enestam

Ole Norrback (ur. 18 marca 1941 w Närpes[1]) – fiński polityk i dyplomata, działacz mniejszości szwedzkiej, poseł do Eduskunty i minister w różnych resortach, od 1990 do 1998 lider Szwedzkiej Partii Ludowej.

Życiorys[edytuj]

W 1965 ukończył studia nauczycielskie[2]. Pracę zawodową zaczynał jako sekretarz dystryktu Szwedzkiej Partii Ludowej w regionie administracyjnym Ostrobotnia (1967–1971), następnie był dyrektorem wykonawczym i ombudsmanem w administracji regionalnej. Awansował w strukturze partyjnej, a w latach 1990–1998 stał na czele swojego ugrupowania[1].

W okresach 1979–1987 i 1991–1999 posłował do Eduskunty. Od 1983 do 1987 kierował klubem poselskim Szwedzkiej Partii Ludowej. Od 1987 do 1999 nieprzerwanie wchodził w skład kolejnych fińskich rządów, którymi kierowali Harri Holkeri, Esko Aho i Paavo Lipponen. Był ministrem obrony (1987–1990), ministrem rolnictwa (1987–1991), ministrem edukacji i badań naukowych (1990–1991), ministrem transportu i komunikacji (1991–1995), ministrem współpracy europejskiej (1995–1999)[1].

Po odejściu z krajowej polityki zaangażował się w pracę w fińskiej dyplomacji. Był ambasadorem w Norwegii (1999–2003) i Grecji (2003–2007). Po powrocie do kraju został ambasadorem tytularnym w Ministerstwie Spraw Zagranicznych[1].

Przypisy

  1. a b c d Curriculum Vitae of Mr. Ole Norrback (ang.). helcom.fi, 5 marca 2008. [dostęp 2015-07-12].
  2. Norrback, Ole (szw.). blf.fi. [dostęp 2015-07-12].