Olgierd Szlekys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Olgierd Szlekys
Data i miejsce urodzenia 15 maja 1908
Kalisz
Data i miejsce śmierci 28 sierpnia 1980
Warszawa
Narodowość polska
Alma Mater Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie
Dziedzina sztuki architekt wnętrz
Grób Olgierda Szlekysa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Olgierd Jan Szlekys (ur. 15 maja 1908 w Kaliszu, zm. 28 sierpnia 1980 w Warszawie) – polski architekt wnętrz, dekorator i malarz, karykaturzysta.

W latach 1924-1927 uczęszczał do Technikum Artystyczno-Przemysłowe w Leningradzie, uczył się w klasie na wydziale meblarstwa. W 1928 rozpoczął studia pod kierunkiem prof. Karola Maszkowskiego na Wydziale Architektury Wnętrz w PSSZiPA w Poznaniu. W 1931 wstąpił do Szkoły Sztuk Pięknych (obecnie Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie), studiował na Wydziale Architektury Wnętrz. Studia ukończył w 1937, dyplom obronił dwa lata później. W międzyczasie zajmował się projektowaniem mebli oraz stylizacją wnętrz (od 1935 należał do Spółdzielni Artystów ŁAD). Po 1945 był jednym z twórców nowego stylu w projektowaniu mebli i dekoracji wnętrz. Razem z Władysławem Wincze stworzył linię tak zwanego „stylu ładowskiego”, który do dziś jest uznawany za klasykę wzornictwa meblowego. Wiele projektów stworzyli wspólnie m.in. meble dla dzieci. Poza meblami Olgierd Szlekys zajmował się również planowaniem i aranżacją wnętrz. Projektował dekoracje ścienne oraz tworzył grafiki i szablony rysunkowe. Był autorem często stosowanego w latach 60. sposobu dekorowania wnętrz. Należał do Związku Polskich Artystów Plastyków. Spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach kw. B/32 (V).

Jego żoną była Helena Bukowska-Szlekys.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]