Olimpijski Konkurs Sztuki i Literatury

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stadion Olimpijski w Amsterdamie, zaprojektowany przez Jana Wilsa, zwyciężył (złoty medal) w kategorii architektura w 1928
Alfréd Hajós jest jednym z dwóch ludzi, którzy otrzymali medale olimpijskie równocześnie za osiągnięcia sportowe i artystyczne

Olimpijski Konkurs Sztuki i Literatury – konkurs sztuki i literatury, odbywający się w latach 1912–1948 równolegle ze sportowymi letnimi igrzyskami olimpijskimi. Program rywalizacji artystycznej obejmował takie dziedziny sztuki jak: poezja, epika, rzeźba, malarstwo, architektura oraz muzyka.

Pomysłodawcą połączenia rywalizacji sportowej oraz artystycznej był Pierre de Coubertin, który twierdził, że człowiek w swej naturze powinien rozwijać się zarówno fizycznie, jak i duchowo, a w tamtych czasach obie te strefy niebezpiecznie się oddaliły, pozostając często w konflikcie – część środowisk uważała, że współzawodnictwo sportowe niesie za sobą wiele negatywnych zjawisk, odciągając jednocześnie uwagę społeczeństw od dziedzin bardziej wartościowych.

Po igrzyskach olimpijskich w Londynie w 1948 z inicjatywy Sigfrida Edströma – przewodniczącego Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego – zaprzestano organizacji konkursów literatury i sztuki.

Edycje[edytuj | edytuj kod]

Polscy medaliści[edytuj | edytuj kod]

Olimpijski Konkurs Sztuki i Literatury 1928

Złoty medal Kazimierz Wierzyński (poezja), Brązowy medal Władysław Skoczylas (grafika).

Olimpijski Konkurs Sztuki i Literatury 1932

Złoty medal Józef Klukowski (rzeźba), Srebrny medal Janina Konarska (grafika).

Olimpijski Konkurs Sztuki i Literatury 1936

Srebrny medal Józef Klukowski (rzeźba), Brązowy medal Jan Parandowski (proza), Stanisław Ostoja-Chrostowski (grafika).

Olimpijski Konkurs Sztuki i Literatury 1948

Złoty medal Zbigniew Turski (muzyka).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]